Oharrak

Salbuespen legedia salatu eta bertan behera gera dadin eskatu dute Bilbon egin den manifestazioan

BILBO MANIFESTAZIOA: IRAKURKETA KONPARTSAK

Aurtengoan ere, Covid-19a dela eta, bilbotarrok ezin izan dugu gure Aste Nagusia nahi moduan ospatu. Mari Jaiak dakarzkigun poza eta alaitasuna pandemia egoera honek ilundu ditu, baina ez ditu itzali. Egun hauetan hala ikusi ahal izan dugu eta gaurkoa ere horren adibidea da.

Konpartsetako kideok buru-belarri aritu gara egun hauek ekimen eta kolorez betetzen, bilbotarrok eta baita inguruko guztiek ere egun berezi hauek gozatu ahal izateko. Eta gaurkoan ere, urtero moduan, hemen egon ezin duten horien eskubideak ekarri nahi izan ditugu erdigunera.

Euskal preso, iheslari eta deportatuen egoera, oraindik ere, aurtengo Aste Nagusia moduan, ezohikoa izaten jarraitzen baitu, salbuespen legediaren ondorioz. Konpartsetako kideok egoera hau salatzeko tartea hartu nahi izan dugu, egoera honekin amaitzeko ordua dela uste baitugu. Horretarako, herritarron aktibazioa behar-beharrezkoa da, gutako bakoitzaren konpromisoa eta elkartasuna egoera aldatzeko bultzada baita.

Konpartsetako kideok gaur kalera irtetea erabaki dugu euskal presoei oraindik aplikatzen zaien salbuespen-legedia desagertu egin behar dela aldarrikatzeko. Salbuespen-legedi horrek presoen oinarrizko eskubideak urratzen jarraitzen du eta oztopo bat da euskal preso guztiek egin behar duten etxera itzultzeko prozesua gauzatzeko. Horregatik, herritarrak animatu nahi ditugu bidea egitera egoera honi amaiera emateko, gu, herritarrak garelako aldaketarako bultzada.

Milesker guztioi hemen gurekin bat egiteagatik. Jarrai dezagun bidea egiten!

BILBO MANIFESTAZIOA: IRAKURKETA SARE

Lehenik eta behin, eskerrik asko guztioi; batetik, gaurkoan ere gurekin bat eginez hemen elkartzeagatik. Bestetik, mila esker urte hauetan izan duzuen konpromisoagatik, zuen elkartasunagatik eta zuen aktibazioagatik. Hori gabe ez ginatekeen sekula honaino iritsiko. Ekimen eta ekintza txiki bakoitzarekin, kalera irten den pertsona bakoitzari esker, antolatu garen herri eta auzo bakoitzean sortutako dinamikei esker, aldaketaren motorra garela erakusten ari gara; elkarbizitzan aurrera egin, eta bakea ipar duen motorra.

Ikasturte berezia izaten ari da 2021. urtekoa. Iaz hasi zen mundu mailako pandemiak ekarritako egoera honek gure bizimoduetan aldaketa nabarmenak eragin ditu, bai, baina esan beharra dugu, euskal presoen auziari dagokionean, etorri diren aldaketek argi izpi bat ere ekarri dutela urte zail honetan.

Hamarkada luzeen ostean, urruntze politikarekin amaitzeko urrats esanguratsuak eman dira eta hori bereziki senide eta lagunen zama arintzeko ezinbestekoa izaten ari da. Horrez gain, lehen urrats garrantzitsua da euskal presoek garatu beharreko etxeratze bidea aurrera eraman ahal izateko ere. Baina ez da nahikoa. Batetik, oraindik ere Euskal Herritik kanpoko espetxeetan jarraitzen duelako presoen gehiengoak, eta, bestetik, graduen progresioa preso guztiei era normalizatuan ezartzea prozesu hori garatzeko behar-beharrezko tresna delako. Salbuespen legedia bere horretan bertan behera geratu ezean, ordea, normalizazio hori, legedi arruntaren ezarpena alegia, ez baita emango.

Horregatik, egoera berri honek zabaldutako bidean urratsak ematen jarraitzeko, salbuespen legedia atzean utzi eta graduen progresioa gauzatu dadin, mobilizatzen jarraitu behar dugu. Gaur Bilbon batu gara, lehenago, udan zehar, Iruñean, Gasteizen eta Donostian egin diren mobilizazioei testigua hartuz. Ibilian-Ibilian etxerako bidean lelopean mobilizazio ugari antolatu ditugu eta antolaketa lan horretan jarraituko dugu datozen bi hilabeteetan ere; batetik, herrialdez herrialde egingo diren martxa ibiltariekin eta bestetik, urriaren 23an Donostian egingo dugun Manifestazio Orokorrarekin.

Ibilian jarraituko dugu, preso guztiak etxera ekartzeko, bizikidetza eta bakerako bidea egiten.

Jarrai dezagun Ibilian-Ibilian, etxerako bidean.


Datorren ostiralean, hilak 27, SARE Bilboko kaleetan zehar mobilizatuko da «Ibilian-ibilian etxerako bidean» kanpainaren barruan.

Aurtengoan ere, Covid-19a dela eta, bilbotarrok ezingo dugu gure Aste Nagusia nahi moduan ospatu. Mari Jaiak dakarzkigun poza eta alaitasuna pandemia egoera honek ilundu ditu, baina ez ditu itzali.

Konpartsetako kideok aurtengoan ere, ezohiko egoeran izan arren, lanean jarraitzen dugu bilbotarrok eta baita euskal herritar guztiok data berezi hauek ahal den neurrian goza ditzagun. Baita urrun daudenek ere.

Aurreko urteetan egin moduan, aurtengoan ere Sare Herritarraren mobilizaziora batuko gara, jaiak eta aldarriak biak bat direla ulertzen baitugu, eta Bilbon ere hutsik diren aulkiak betetzeko ordua dela uste dugulako.

Ikasturte berezia izaten ari da 2021. urtekoa. Iaz hasi zen mundu mailako pandemiak ekarritako egoera honek gure bizimoduetan aldaketa nabarmenak eragin ditu, bai, baina esan beharra dugu, euskal presoen auziari dagokionean, etorri diren aldaketek argi izpi bat ere ekarri dutela urte zail honetan.

Hamarkada luzeen ostean, urruntze politikarekin amaitzeko urrats esanguratsuak eman dira eta hori bereziki senide eta lagunen zama arintzeko ezinbestekoa izaten ari da. Horrez gain, euskal presoek garatu beharreko etxeratze bidea aurrera eraman ahal izateko ere, lehen urrats garrantzitsua da. Baina ez da nahikoa. Batetik, oraindik ere Euskal Herritik kanpoko espetxeetan jarraitzen duelako presoen gehiengoak, eta, bestetik, graduen progresioa preso guztiei era normalizatuan ezartzea prozesu hori garatzeko behar-beharrezko tresna delako. Salbuespen legedia bere horretan bertan behera geratu ezean, ordea, normalizazio hori, legedi arruntaren ezarpena alegia, ez baita emango.

Horregatik, egoera berri honek zabaldutako bidean urratsak ematen jarraitzeko, salbuespen legedia atzean utzi eta graduen progresioa gauzatu dadin, mobilizatzen jarraitu behar dugu.

Dei egiten dizuegu, Bilboko eta Bizkaiko herritar guztiei, datorren abuztuaren 27an 19.30ean Eliptika plazatik abiatuko den manifestazioan parte hartzera. Jarrai dezagun Ibilian-Ibilian, etxerako bidean.


Donostian egin den Manifestaziorekin amaitu da Gipuzkoako «Ibilian-ibilian etxerako bidean» dinamika

Sarri luzea da bidea, batzuetan malkartsua, besteetan bidegurutzez betea. Baina bidea da bide, nonbaitera iristeko bide. Norberak egiten duena edota taldean. Izan ere, bidea egin egiten da. Urratsez urrats, ibilian-ibilian.
Ibiltari, ez dago biderik; ibilian-ibilian egiten da bidea. Hala esan zuen Antonio Machadok. Eta hala erakutsi du urteen joanak. Gaur, eskerrak ematea dagokigu. Eskerrak eman behar dizkizuegu zuei guztioi zuen konpromisoagatik, zuen elkartasunagatik eta zuen aktibazioagatik. Zuek gabe inoiz ez ginen iritsiko orain gauden lekura. Denok espero genuen eta, batez ere, 30 urtetik gora milaka kilometrora urrunduta egon diren euskal presoen senideek eta lagunek espero zuten une honetara. Gaur, amaieraren hasieran gaude. Urruntze-politikaren amaieraren hasieran. Atzean utzi ditugu urrunen zeuden kartzelak. Orain, etapa berri bati ekin behar diogu. Orain, ibiltzen jarraitu behar dugu bidea egiten jarraitzeko: euskal preso guztiak etxera itzultzeko bidea.

Eskerrik asko. Mila esker zuen konpromisoagatik, zuen elkartasunagatik eta zuen aktibazioagatik. Hori gabe ez ginatekeen sekula honaino iritsiko. Ekimen eta ekintza txiki bakoitzarekin, kalera irten den pertsona bakoitzari esker, antolatu garen herri eta auzo bakoitzean sortutako dinamikei esker, aldaketaren motorra garela erakusten ari gara; elkarbizitzan aurrera egin eta bakea ipar duen motorra.

Etapa berri bati hasiera ematen ari gara; urruntze politika atzean utzi eta euskal preso eta iheslarien etxerako bidea egiteko etapari. Eta horretan ari gara gaur ere. Bi aldarri nagusiren baitan: euskal preso guztien euskalherriratzea eta graduen progresioa. Hori da datozen hilabeteetan ahalbidetu beharreko bidea. Horixe baita euskal presoak etxeratzeko jarraitu beharreko bidea. Legez, Euskal Herritarrak diren heinean, zigorra hemengo espetxeetan betetzea baitagokie. Eta gainontzeko presoei ezartzen zaien legedi arrunta jarraituz, 3/4ak beteak izatean, baimenak eta baldintzapeko askatasuna eskuratzeko aukera izatea. Ez gara inolako pribilegio ez mesederik eskatzen ari. Preso den pertsona oro gisa, euren eskubideak errespetatu eta legea betetzeko eskatzen ari gara.

Finean, urteetan indarrean egon den salbuespeneko espetxe politikarekin amaitzera goazela esaten ari gara. Orain arte moduan, zuon guztion indar eta bultzadaz.

Eta horretarako, gaur manifestazioan zehar batu ditugun aldarriak ere erreparatu behar ditugu. Izan ere, salbuespen legediak ertz asko ditu, eta oraindik ere, aipatutako urratsak eman diren arren, badira askatu beharreko korapiloak espetxe politikaren baitan:

Batetik, larriki gaixo diren presoen korapiloa askatzea dagokigu. Urte guzti hauek agerian utzi dute espetxea eta gaixotasuna ez direla uztargarriak, ez bada, berau heriotzara kondena bilakatzeko. Tamalez, behin baino gehiagotan bizi behar izan baitugu amaiera lazgarri hori. Legeak ere, hala dela adierazten digu, gaixo den presoak zigorra etxean, senideen babesean eta konfiantzazko medikuaren jarraipenarekin betetzeko aukera jasotzen baitu. 19 dira gaixotasun larria pairatuz oraindik espetxean mantentzen dituzten euskal presoak. Preso bakar batzuen kasuek, beharrezko zentroetara edo etxera eraman dituzten horienak, baldintza egokietan gaixotasunari aurre egin dakiokeela erakutsi digute. Heriotza gehiago bizi ez ditzagun, larriki gaixo diren presoak etxean egon behar dute.

Bestetik, preso diren emakumeen korapiloa askatu beharrean gaude. Espainiar zein Frantziar espetxeetan preso diren emakumezkoak oraindik urrunketa eta bakartze egoera jasaten ari baitira. Sarri esan izan dugu emakume presoek zigor bikoitza jaso dutela, batetik, epaiak ezarritakoa eta bestetik emakume izateagatik gehitzen zaiena. Salbuespen legediak ezartzen dituen ezohiko neurriez gain, emakumezkoak emakumeentzat prestatuta ez dauden espetxeetan igaro behar dute euren zigorraldia, eta sarri, sakabanaketaren ondorioz beste kiderik gabe egotea tokatu zaie, honek dakarren isolatze sentipena jada gogorra den egoerara gehituz. 29 dira guztira bi estatuetan preso diren emakumezkoak. Gaur ere, zigor bikoitz horrekin amaitzeko eskatzen ari gara, emakumezko preso guztiak lehentasunez euskalherriratu ditzaten, bakartze eta urruntze egoerarekin behingoz amaitzeko.

Emakumeen kasuan gertatu ohi den moduan, antzeko zerbait gertatzen da ere familia izatea erabaki duten presoekin ere, espetxea ez baitago eskubide hori duin bermatzeko pentsatua, are gutxiago salbuespen legedia ezartzen denean. Motxiladun haurrek, aita, ama edo biak espetxean dituzten haur, nerabe eta gazteek, urte guzti hauetan kilometroak egitera behartuak egon dira, euren gurasoen besarkada jaso ahal izateko. Oraindik ere, kilometro gehiegi daude batzuen zein besteen artean. Covid egoerak ez du hori samurtzen lagundu, kontrara, kontaktua ere etetea ekarri baitu, haur batzuen kasuen urte’terdi luzez. Haur hauek gurasoekin egoteko duten eskubidea eta preso diren pertsonak guraso izateko eta familiarteko bizitza izateko duten eskubidea da ezohiko espetxe politika honek birrintzen duena. Berriro ere, berehalako euskalherriratzea eskatzen dugu eta Euskal Herriko espetxeetan familia moduluak ahalbidetzea. Bestelako politika bat egin nahi bada, haurren eskubideak eta familiarako eskubidea erdigunera ekarri behar dugu.

Genion moduan, salbuespen legediak erpin asko ditu. Hala da ere, preso adinduen kasuan. Zigorraren zati handiena betea izan arren eta 65 urtetik gora izan arren, espetxean jarraitzen dute, Euskal Herritik kanpo dauden espetxeetan ere, baimenik eskuratu gabe eta hirugarren gradura igaro gabe, euren etxerako prozesuan aurrera egin ezinik.

Hauek dira gaur egin dugun ibilbidean zehar islatu nahi izan ditugun aldarriak. Baina gaurkoak, bereziki beste aldarri bat ere gehitu nahi dugu aipatutakoei; denbora da Sarek 7/2003 legea bertan behera geratzeko eskatzen duela, lege honek 60 preso ingururi eragiten die eta, finean, bizi osorako espetxe zigorra era kamuflatuan ezartzea dakar.

Amai dezagun egoera honekin. Jarrai dezagun urratsak ematen. Jarrai dezagun ibiltzen. Jarrai dezagun bidea egiten. Etxerako bidea. Elkarbizitzarako eta bakerako bidea.

Ez gaitezen geratu, segi dezagun mugimenduan. Horregatik, gaur, gurekin bidea egiten jarraitzeko eskatu nahi dizuegu, datozen hilabeteetan Euskal Herriko luze zabalean antolatzen ari garen mobilizazio eta ekimenetan parte hartuz, eta bereziki, datorren urriaren 23an Donostian egingo den mobilizazio orokorrean.


SARE HERRITARRAK Irailaren 29-tik Urriaren 2-ra, gau eta egun atsedenik gabe, Nafarroa Osoa zeharkatuko duen Martxa ibiltaria (350 Km) aurkeztu du

Ibilian-ibilian egin dugu Iruñeko Zitadela inguratzen duen harresiaren bidea. Iruñeko Zitadela hori eraikitzea agindu zuen Felipe II errege espainolak hamaseigarren mendean. Bost puntadun izarraren itxura zuen plantak. Punta bakoitzak norabide guztietatik etor zitezkeen erasoak kontrolatzeko aukera ematen zuen. Eraikin militarraren helburua: hiria zigortzea, herritarrak kontrolatzea, Joanes Albretekoari zioten atxikimendua apalaraztea.

Presoak zigortzea, kontrolatzea, Euskal Herriarekiko atxikimendua apalaraztea zuen helburu mila bederatziehun eta laurogeita zortzian abian jarri zuten dispertsio politikak. Hogeita hamabost preso hil dira espetxean, azkena Igor González. Urruneko gotorlekutan atxikita, zigor erantsia ezarri zieten senideei ere bai: kilometro asko egin behar errepidean, neke fisiko eta mentala, diru xahuketa eta heriotza. Natividad Junco da, gaur arte, hamasei izeneko zerrenda luzearen azkena.

Legea erabili zuten eskubideak ukatzeko, legearen interpretazio ankerrena egin zuten espetxe politika gizagabea abian jarri eta bideratzeko.

Ibilian-ibilian eta pixkanaka bada ere presoen egoera aldatzen ari da. Hiru hamarkada baino gehiago behar izan ditugu. Egoera berria pertsona askoren esfortzuei esker lortu da: Euskal Herriko hiritar, alderdi politiko, sindikatu, hainbat eta hainbat herri eragile, instituzio eta noski, Euskal Preso Politikoen Kolektiboko kideei eta hainbat biktimen esfortzuari esker.

Hala ere ez dugu lortu oraindik presoen korapiloa erabat askatzea. Atzean utzi nahi ditugu legea eskubideak urratzeko erabiltzen ziren garaiak. Atzean utzi aurrera egin nahi dugulako, aurrera egin ahal izateko, baina noraino? Presoak etxean izateraino. Eta horretarako, denak behingoz, etxerako bidean jarri behar ditugu.

Ibilian-ibilian egin behar dugu hemendik aurrerako bidea ere. Argi izanda oraindik bide luzea dugula egiteko. Jakin badakigu eginahala zaila dena, baina beste urrats bat egiteko asmo irmoa dugu. Behin betiko urratsa: etxera ekartzeko bidea hastea. Orain ETXERAKO BIDEAN jartzeko unea da.

Nafarroan indartsu ekin nahi diogu bigarren fase honi eta ekimen esanguratsu bat aurkezten ari gara gaur hemen. Irailaren 29tik urriaren 2ra, Lesakatik Berriozarrera, gau eta egun, herrialde osoa zeharkatuko duen martxa ibiltaria izanen da geure buruei jarri diogun erronka berria. 350km-tako martxa ibiltaria. Herriz-herri, auzoz-auzo zabaldu nahi dugun erronka eta gaurtik hasita oihartzuna eman nahi diogun ekimena.

Gotorleku eta harresi politiketatik, salbuespenetik, gizatasuna eta bizikidetzaren espetxe politikarako bidea ibilita, presoak etxerako bidean jarri behar ditugu. Eta bide hori guztion artean egin behar dugu, Ibilian-ibilian, egin dezagun elkarrekin, preso, iheslari eta deportatuen etxerako bidea!

IRAILAREN 29tik URRIAREN 2ra, NAFARROAKO ITZULIA, LESAKATIK – IRUÑERA


OHARRA: Fase berri baten aurrean gaude; hustu dira euskal presoz Andaluziako espetxeak.

Andaluziako espetxeetatik azken lekualdatzeak iragarri dituzte gaur, eta, azkenean, euskal presorik gabe geratu da. Atzean uzten ditugu honela urrutien dauden espetxeak, preso guztien gerturatzea ahalbidetuz.

Une horretatik aurrera, fase berri bat hasten da. Elkarbizitzaren bidean herri gisa aurrera egiteko fase bereziki garrantzitsua; euskal preso guztiak etxera itzultzeko bidea garatzeko unea da.

Zalantzarik gabe, albiste hau eta orain arte egin diren lekualdatzeak senideek bizi duten zama arintze dute. Baina hemen ez da ezer amaitzen, hemen urruntze-politikarekin guztiz amaitzeko prozesua eta euskal presoak etxera itzultzeko prozesua hasi da. Berau, batez ere graduen progresioaren bidez egingo da.

Hori izango da, une honetatik aurrera, Sare Herritarren helburua eta, gure ustez, baita herritarren gehiengoarena ere. Helburu hori lehenbailehen betetzea espero dugu.


Gaur goizean #SOSPRESOAKCOVID-19 (Salhaketa Nafarroa- Etxerat - Sare Herritarra) dinamikak espetxeetako egoerari buruzko dosierraren eguneraketa publikoa egin du

Gaur goizean #SOSPRESOAKCOVID-19 (Salhaketa Nafarroa- Etxerat – Sare Herritarra) dinamikak espetxeetako egoerari buruzko dosierraren eguneraketa publikoa egin du, Covid19-aren kudeaketari dagokionez. Txostena 2020ko urrian aurkeztu zen, eta urtarrilaren amaieran eguneratu zen Nafarroako Parlamentuan aurkezteko.

Espetxeetan ematen ari den egoera dela eta, beharrezkotzat jo dugu informazio hori eguneratzea eta Espetxeetako Zuzendaritza Nagusiak Covid-19 dela eta egiten ari den kudeaketa eskasa ikusarazten eta salatzen jarraitzea, zehazki, Iruñeko espetxean eta preso nafarrak edo Nafarroan errotuta daudenak kondena betetzen ari diren espetxeetan dagoen egoera.

Hona hemen txostenaren ondorioak:

– Espetxeetako Idazkaritza Nagusiak oraindik ere Covid-19aren kudeaketan erabiltzen dituen neurriek presoen eskubideak urratzen segitzen dute: osasun arreta ez da egokia, kanpokoarekiko harremana mugatuta dago, tarteka murrizten dira jarduerak eta tailerrak, bakartzea osasun neurri gisa erabiltzen da (espetxe arloko legerian salbuespeneko neurria da).
– Eskatzen dugu presoen eskubideak errespeta daitezela Covid-19aren kudeaketan oraingo fasean ere. Horretarako, beharrezkoa da:
• Presoak espetxetik ateratzea, osasunari lehentasuna emanez, presoen eskubideak errespetatzeko neurri eraginkorrena den aldetik.

• Berehala berrezartzea bisean biseko komunikazioak Iruñeko espetxean.

• Berehala kentzea nahitaez bete beharreko bakartze aldiak espetxera itzultzean baimenetatik edo beste edozein diligentziatatik, bai eta hasierako sarreretan.

• Bermatzea ez daitezela presoak diskriminatu txertoa hartzea edo ez hartzea erabakitzeagatik, jarduerak egin ahal izateko, bisean bisekoak izateko, berrogeialdiak kentzeko …

• Iruñeko espetxera ekarri behar dira Iruñeko espetxean zigorra betetzen ari ez diren Nafarroako presoak edo Nafarroan erroturik daudenak, hala eskatzen badute.
Txosten osoa ikusteko klikatu hemen:

 

>> Ekainak 30_DOSSIERRA_eus


OHARRA, Kai Saez de Egilaz eta Pipe San Epifanoren atxiloketak direla eta

Sarek Guardia Zibilak gaur Beasainen eta Bilbon eginiko atxiloketak salatu nahi ditu. Iraganera begira jarri gaitu berriz Guardia Zibilak goizean eginiko operazioak. Lekuz kanpo eta inolako beharrezkotasunik gabe eginiko “ikuskizuna” izan da gaur goizekoa.
• Batetik, bide ohikoei jarraiki, zitazio bitartez garatu zitekeen inputazio batetaz ari baikara.
• Bestetik, ezin daitekeelako bere zigorra osotasunean eta ezohiko espetxealdian bete duten pertsonen askatasunak senide eta lagun artean sor dezaken poza ere delitu bilakatu.
Poz horren eta biktimen errespetuaren arteko oreka bilatzea da herri gisa elkarbizitzarako egin behar dugun ariketa, baina inolaz, ezin dugu guztia delitu bilakatu ez eta jurisprudentzia errepresiorako tresna izaten jarrai dezan utzi. Guztioi dagokigu enpatia eta errespetu ariketa horiek aurrera eramatea, inoren eskubideak zapaldu edota inor atzean utzi gabe.
Horixe da Sarek urte guzti hauetan eginiko aldarria, askatasunean eta errespetuan oinarritua, eta horixe da bai batzuentzat zein besteentzat eskatzen duena, elkarbizitzaren baitan eta bake bidean urratsak eman ahal izateko.


Uztailaren 3an, Iruñeko Ziudadelako Harresia inguratuko duen “Ibilian-ibilian, etxerako bidean” manifestazioa burutuko dugu

1987an eta 1988an hasi zen euskal presoak haien jatorritik urruntzeko eta sakabanatzeko politika. 1989tik aurrera, Estatuaren luze-zabalean sakabanatutako 50 espetxe baino gehiago (Kanariak, Balearrak, Ceuta eta Melilla barne) preso dagoen edozein pertsonari dagozkion eskubideak urratzeko leku bihurtu ziren eta hala izan dira ia 35 urtez. Eskubide horietako bat da zigorra presoaren ohiko bizilekutik bete ahal izatea, hala ezartzen baitu espetxeen arloko araudiak, bereziki Espetxeen Lege Organiko Orokorraren 12. artikuluak (1979).

Sakabanaketak zigor erantsia ezarri zien presoen senideei, asterik aste urrunera bidaiatu behar izan dutelarik. Bidean geratu dira bidaia luzeen ondorioz larritutako adinekoen eta ume txikien neke fisiko eta mentala; trafiko istripuak –16 pertsona hil dira halakoetan–; pertsona horiek izan duten kostu ekonomiko handia…..Azken finean, zigor krudela izan da delitu bat dela-eta inoiz epaituak izan ez direnentzat; baina, hala ere, errepresalia gisa diseinatutako espetxe-politika gizagabe baten ondorioak jasan dituzte.

Hiru hamarkada baino gehiago pasatu behar izan dira gaur beste egoera batez hitz egiten hasi ahal izateko. Penintsularen hegoaldeko (Andaluzia) kartzela baino ez da falta euskal presorik izateari uzteko. Espero dugu egoera hori amaitutzat jo ahal izatea datozen asteetan. Baina urruntze egoerari buruzko aipamen berezi bat egin nahi dugu, egoera hori orokorrean hartuta. Gaur egun, preso asko daude oraindik penintsularen iparraldean sakabanatuta, Euskal Herriko espetxeetan kokatzearen zain. Orduan izango da, euskal presoak lehen aipatutako espetxeetatik ateratzen direnean eta guztiak hemen daudenean, orduan hitz egin ahal izango dugu gure Herrian bizikidetza normalizatzeaz. Horregatik, presoak Euskal Herrian kokatzea helburu utziezina da oraindik euskal gizartearen zati handi batentzat.

Horregatik ezinbestekoa da, askatasunaz gabetzeko arrazoia edozein dela ere, euskal preso guztiak EHko espetxeetara aldatzea, non dagozkien espetxe-neurriak aplikatu beharko zaizkien.

Aipatu dugun egoera berri hori pertsona askoren esfortzuei esker lortu da. Euskal gizartearen zati handi batek euskal presoen giza eskubideen urraketa bertan behera uztearen alde egin du, bakoitzaren ideologia edo alderdia alde batera utzita. Besteak beste, horren alde egin dute SARE Herritarraren eta antzeko erakundeen bitartez artikulatutako emakumeek eta gizonek, eta alderdi politikoek, sindikatuek eta erakundeek. Guztien artean adostasun garrantzitsuak eratzea ahalbidetu dute. Guztien ekarpenarekin lortu da Espainiako Gobernuak jarreraz aldatzea. Gizartearen mobilizazio horrek, ETAk emandako urratsekin eta Euskal Preso Politikoen Kolektiboak (EPPK) hartutako konpromisoekin batera, oraindik helmugara arte guztiz egin ez den bidea lautu dute.

Argi izanda oraindik bide luzea dugula egiteko. Jakin badakigu eginahala zaila dena, baina beste urrats bat egiteko asmo irmoa dugu. Behin betiko urratsa: etxera ekartzeko bidea hastea. Orain ETXERAKO BIDEAN jartzeko unea da.

Gure aldarrikapena da etsaiaren Zigor Zuzenbidean oinarritutako eta iraganeko garaietarako diseinatutako salbuespeneko espetxe-politika amortizatzea, eta lege arruntean oinarritutako beste bat aplikatzea. Hala, zigorra eta ordaintze hutsa arauen espiritua eta edukia urratzen dituzten printzipio izatera pasatuko dira, eta, haien ordez, gizatasuna, erreparazioa eta bizikidetza izango dira ardatz.

ETXERAKO BIDEAN jartzea da SARE herritarraren estrategia eta dinamika berria hemendik aurrera, orain arte bizikidetzaren, konponbidearen eta bakearen alde egindako lana ahaztu gabe, baina etxera itzultzeko bidea egin behar dela nabarmenduz, irmo.

ETXERAKO BIDEAN. Hasteko, kartzelatik atera beharko liratekeelako, berehala, gaixotasun larriak dituzten pertsonak, eta 70 urtetik gorakoak. Espetxean mantentzeak ez dauka inolako justifikaziorik.

ETXERAKO BIDEAN. Espetxeratutakoen %90 baino gehiago, irizpide politiko hutsetan oinarritutako sailkapen politika aplikatu izan ez balitzaie, bigarren graduan ematen diren baimenak izateko aukera izango zuketelako legeria arrunta aplikatuta. Ondorioz, aspaldi egongo ziratekeen hirugarren gradua lortzetik hurbil, kondena erdi-askatasunean betetzeko aukerarekin.

ETXERAKO BIDEAN. Presoen heren batek baino gehiagok beteta dituztelako –batzuek aspaldi– auzitegiek ezarritako kondenaren hiru laurdenak. Salbuespenezkoa ez den espetxe-politika bat aplikatuta, hirugarren graduan leudeke jada, eta baldintzapeko askatasuna izango lukete.

ETXERAKO BIDEAN. Zigorrak oso-osorik eta modu efektiboan betetzeko neurriei buruzko 7/2003 Lege Organikoa onartu eta gero epaitu eta zigortu zituzten 60 euskal preso inguru salbuespenezko araudi bat aplikatuta epaitu eta zigortu zituztelako. Lege horren ondorioz, 40 urteko askatasun-gabetzeak ezarri zitzaizkien, baita hirugarren gradua eta baldintzapeko askatasuna lortzeko muga gaindiezinak ere. Kasu horretan, araudi arrunta aplikatu behar da.

ETXERAKO BIDEAN. Frantziako espetxeetan kondena bete zuten 50 euskal presori ad hominen idatzitako lege bat, Europar Batasunean aurrekari penalen informazioa trukatzeari eta arlo penaleko ebazpen judizialak aintzat hartzeari buruzko 7/2014 Lege Organikoa, aplikatzen ari zaie. Euskal presoentzat beren-beregi egindako legea da, salbuespenezkoa, eta Europar Batasunean espetxean betetako urteak zenbatzea eragozten die. Lege hori idatzi zenean, klausula zehatzak sartu ziren euskal presoen kasuan zenbaketa hori eragozteko.

ETXERAKO BIDEAN. Gure herriak sufrimendu asko bizi izan duelako, bizitza asko galdu eta elkar ulertzeko zubi asko apurtu direlako, eta gizarte gisa berreraiki egin behar dugulako, bizikidetza oinarri hartuta.

Norabide horretan gizartearen aktibazio eta mobilizazioak oso garrantzitsuak izan behar dira hemendik aurrera ere eta horregatik gaur hemen beste mobilizazio baten berri eman nahi dugu. Datorren uztailaren 3an, arratsaldeko 18:00tan Iruñeko Ziudadelako Harresia inguratuko duen “Ibilian-ibilian, etxerako bidean” manifestazioan parte hartzeko deia luzatu nahi diogu Nafarroako jendarteari.

ORAIN DA UNEA. Orain egin behar dugu etxerako bidea. Guztion artean lortuko dugu!


Uztailaren 22, 23 eta 24ean bizikleta itzulia antolatu du SAREk ibilian-Ibilian Etxerako bidean udako kanpainaren baitan

Ikusten duzuen moduan bizikleta itzulirako prest gaude! Dakizuenez, azken hiru-lau urteetan uztailean, Euskal Herriko txoko ezberdinak zeharkatzen dituen bizikleta itzulia antolatu ohi dugu, ehunka pertsona bi gurpilen gainean aldarri baten baitan batuz. Aurten ere antolaketa lanetan murgilduta gaude.

Uztailaren 22, 23 eta 24ean izango da aurtengo bizikleta itzulia. Nafarroa, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa zeharkatuko ditugu aurten, iaz egin genuen moduan, segurtasun eta osasun neurriak bermatu ahal izateko, goizetik eguerdira bitarte izango diren hiru etapa independente proposatuz.

– Lehena, uztailaren 22an, Garesen hasiko da, Nafarroan, Oionen, Araban, amaituko delarik. 82km
– Bigarrena, uztailaren 23an, Bizkaian hasiko da, Sopelatik Mundakara ibilbidea eginez. 43km
– Hirugarrena, eta azkena, uztailaren 24ean Zumaian hasi, Gipuzkoan, eta Donostian amaituko da, hiria goitik behera zeharkatuz. 69km

Aurtengo bizikleta itzulia, Ibilian-Ibilian Etxerako bidean udako kanpainaren baitan kokatu dugu. Duela gutxi aurkeztutako kanpaina honekin, Sarek, aurtengo urtean eman diren aldaketa esanguratsuak oinarri hartuta, bere estrategia “etxerako bidea” gauzatzean kokatuko duela azaldu genuen;

Positiboki baloratzen ditugu emandako urratsak, baina urruntze politika euskal preso guztiak Euskal Herrian izatean soilik amaituko da.
Bi arrazoi nagusigatik:
1. Espetxe legediak hala adierazten duelako.
2. Eusko Jaurlaritzak, espetxe eskumenak eskuratu ostean iragarritako espetxe politika berria, euskal preso guztiei ezarri behar zaielako, inolako eszepziorik egin gabe.

Estrategia honen helburua, urruntze politikarekin guztiz amaitu, gradu progresioa era normalizatuan gauzatzea ahalbidetu eta legedia arrunta aplikatuz, euskal presoak dagokien etxerako bidea hartu dezaten urratsak ematean, hain zuzen ere. Etapa berri bat, elkarbizitza erdigunean ezarriko duen etapa berri bat hasteko unea iritsi delako. Horretarako baldintzak daude eta guztion ahaleginez, inor atzean utzi gabe, baldintza horiek baliatu behar ditugu, etapa luze-zahar hau atzean utzi eta berri bati bide emateko.

Horregatik, aurtengo bizikleta itzulian horixe izango da gure aldarri nagusia; etxerako bide horretan pedalkadaz-pedalkada kilometroak batzera goaz!

Aipatutako hiru etapa hauetan izena emateko aukera gaurdanik zabalik izango duzue, uztailaren 16a bitarte, http://sare.eus/bizikleta-itzulia/ web orrialdean. Bertan etapa bat, bi edo hiruretara izena emateko aukera zabaldu dugu, etapa hasiera eta amaierarako autobusa ere jarriko dugularik.

Garesetik Donostiara, batu diezazkiogun guztion artean kilometroak etxerako bideari.


BAI, PAUSOA BIZKORTZEA POSIBLE DA, ETA BEHARREZKOA

ENPRESA KOMITEEN AGERRALDIA

Gaurko agerraldi honen bidez, Nafarroako KYB suspensiones, Graficas Estella SL, Sunsundegi, Aceros Moldeados, Xilema fundazio, Kasedako zaharren egoitza, Tasubinsa, Elkarkide, San Fermin Ikastola eta beste hainbeste enpresatako komiteek Sare Herritarrak aurkeztutak manifestuarekin bat egiten dugula aditzera eman nahi dugu. Zentzu horretan, hamaika dira manifestu hau babestu duten ordezkari eta langileak.

BAI, PAUSOA BIZKORTZEA POSIBLE DA, ETA BEHARREZKOA

Azken hilabeteotan aldaketak gertatzen ari dira espetxe politikan. Euskal presoen kopuru garrantzitsua mugitu dute beren familien bizilekuetatik hurbilago dauden kartzeletara. Zalantzarik gabe, hurbilketa horrek arintzen du familia askoren egoera, errepidean izandako 400 istripu baino gehiagotan 16 hildako izan ondoren. Itxaropena dakarren aldaketa hau zor zaio, batez ere, Nafarroako gehiengo politiko, sozial eta sindikalaren bultzada antolatuari. Egokia da erabakiaren balioa aitortzea eta aintzat hartzea, iraganeko inertziak hautsi eta konponbideak helburu dituen noranzkoa hartzen saiatzeagatik. Eta beharrezkoa da, aldi berean, aldaketa honetan lagundu duten gehiengo sozial eta politikoak proaktiboak izatea bide hau urratzen segitzeko, orain tinkoago, ausartago eta bizkorrago aurrera egiteko, posible eta beharrezkoa de- lako. Izan ere, horretarako baldintzak badaude, eta eraiki nahi dugun etorkizun hori, konponbidean eta elkarbizitzan oinarritua, gero eta argiago eta eskurago dago... Konponbideak ekarriko duen prozesu hori beharrik gabe luzatzea sufrimendua areagotzea besterik ez da, eta onuragarria da, soilik, behin betiko konponbide orokor batera daraman aurrerapauso orori trabak eta oztopoak jartzen tematuta daudenentzat.

Horrenbestez, manifestu hau sinatzen dugunok eskatzen diegu espetxe politikaren arloko eskumenak dituzten agintariei:
1. Euskal presoen hurbilketa prozesua burutzea, guztiak ingurune sozial eta familiarretik hurbilen dauden espetxeetan egon daitezen.
2. Euskal preso guztiei irmotasunez ezartzea salbuespenean oinarrituta ez dagoen espetxe politika, graduen progresiorako aukera emanez, zentzuzko epe batean egin dezaten espetxetik ateratzeko ibilbidea.
3. Adin nagusiko presoak eta eritasun larriak dituztenak lehenbailehen ateratzea kartzelatik.
4. Kartzeletan Covid-19ak eragindako pandemia dela-eta hartu diren salbuespeneko neurriak moldatzea, nazioarteko erakundeen gomendioak betez, hau da, espetxetik modu kontrolatuan ateratzeko politikak baliatzea, espetxeetan dauden presoen kopurua ahal den gehien gutxitzeko.

Azkenik SARE Herritarrak uztailaren 3an, arratsaldeko 18:00tan, Iruñeko Ziudadelako Harresian “Ibilian-ibilian, etxerako bidean” leloarekin deitu duen herrialdeko mobilizazioarekin bat egiten dugula adierazten dugu eta langile orori bertan parte hartzeko deia luzatu nahi diogu. Eskerrik asko!