sarenaiz
Presentación de la dinámica Orain Presoak en Ezkerraldea
Ya nadie lo puede negar: Es el momento de la resolución, la convivencia y la paz. Tras la fecha histórica que vivimos el pasado 4 de mayo, se nos ha abierto de par en par la oportunidad de poner fin a ese largo ciclo que ha generado tantos sufrimientos, y de hacerlo trabajando juntos, juntas; mirándonos mutuamente a los ojos, escuchándonos mutuamente, dando prioridad a los acuerdos que tengamos, y haciendo camino adelante conjuntamente.
Estamos deseando ponernos de cara al futuro. Y para ello es imprescindible sanar todo el dolor y todo el sufrimiento que viene desde el pasado. En esta andadura, todas las víctimas que ha habido, y que hay, merecen verdad, memoria y reparación. Tenemos que profundizar en esa dirección. Como ciudadanas y ciudadanos, a cada persona nos corresponde hacer nuestra esa responsabilidad, pues todas las personas merecemos vivir en una sociedad basada en la convivencia y la paz.
Sin embargo, todavía hay una cuestión que continúa generando sufrimiento, un nudo que hay que desatar. En concreto, el asunto que nos reúne hoy aquí. Actualmente, y aunque ETA ha dejado ya de existir, 269 presas y presos vascos están alejados a cientos o miles de kilómetros de sus familiares. Aunque estas personas que están en prisión tengan sus derechos, se les siguen imponiendo aún unas medidas excepcionales, medidas que van contra la legislación de España y de Europa; medidas que, además de a las personas presas, castigan de forma especial a niñas y niños y personas de edad avanzada.
A quienes soñamos con una sociedad que viva reconciliada y en paz nos une el respeto a los derechos humanos. Sabemos bien que la reconciliación es un proceso tan complejo como necesario, un proceso que se irá construyendo paso a paso. En ese sentido, consideramos imprescindible el cambio de la actual política penitenciaria, y para ello es totalmente necesario el empuje y el compromiso de todas y todos.
En concreto, son éstos los cuatro aspectos prioritarios que deberían resolverse lo antes posible:
- El alejamiento. Que obliga a centenares de familiares a realizar centenares de kilómetros cada semana.
- Las personas presas gravemente enfermas. Antes de llegar a sus últimos días de vida, estas personas tienen derecho a recibir, aquí y ahora, los cuidados que su enfermedad requiera.
- Acumulación de penas impuestas en dos estados, tal como señala la legislación europea.
- Progresión de grado. Las personas presas vascas cumplen el 100% de sus condenas en régimen de primer grado y ello va contra la legislación.
La política penitenciaria actual está encadenada al pasado, y se sustenta sobre una legislación excepcional. Creemos que es momento de proyectar la mirada sobre el futuro. Tenemos la oportunidad de dejar a nuestros descendientes un futuro mejor que el que nos dejaron nuestros antecesores. Ya ha desaparecido ETA, no queremos políticas que generen más sufrimiento.
Es tiempo de desatar nudos. AHORA. Tiempo de convivencia. Tiempo de sanar entre todas y todos las grietas abiertas durante años en nuestra sociedad. AHORA. Tiempo de unirnos quienes hasta ahora no nos habíamos podido unir. AHORA. Tiempo de resolver la situación de las personas presas.
Quienes nos reunimos hoy aquí somos vecinos y vecinas de Ezkerraldea que apoyamos la dinámica ORAIN PRESOAK. Hacemos un llamamiento a nuestras vecinas a que, si se identifican con nuestro sueño, contribuyan participando en las movilizaciones que se están organizando, entre ellas la que el próximo 29 de septiembre, sábado, a las 13:30 partirá desde la plaza del Kasko de Sestao, y la que el 20 de octubre llenará las calles de Donostia.
Orain Presoak Dinamikako aurkezpena Ezkerraldean
Dagoeneko inork ezin uka dezake: konponbiderako, elkarbizitzarako eta bakerako unea da. Pasa den maiatzaren 4an bizitako egun historikoaren ostean, parez pare ireki zaigu hainbeste sufrimendu sortarazi duen ziklo luze honi amaiera emateko aukera, elkarrekin lan eginez, elkarri begiratuz, elkarri entzunez, ditugun adostasunei lehentasuna emanez eta elkarrekin bidea eginez.
Etorkizunari begira jarri nahi dugu, eta horretarako iraganetik datozen oinaze eta min guztiak sendatzea ezinbestekoa da. Bide honetan izan diren eta diren biktima guztiek merezi dute egia, memoria eta erreparazioa. Norabide horretan sakondu behar dugu. Herritar gisa, guztioi dagokigu ardura hau geure egitea, guztiok merezi baitugu elkarbizitzan eta bakean oinarritutako jendarte batean bizitzea.
Oraindik bada, ordea, sufrimendua sortzen jarraitzen duen auzi bat, askatu beharreko korapilo bat. 269 euskal preso daude euren senideengandik ehunka edo milaka kilometrora urrunduak. Espetxean dauden pertsona hauek euren eskubideen jabe izan arren, oraindik ere salbuespen- neurriak ezartzen zaizkie, Espainiako zein Europako legedien aurka doazenak, eta, presoa ez ezik, senideak, bereziki haurrak eta adin nagusiko pertsonak ere zigortzen dituztenak.
Bakean eta adiskidetuta bizi den jendarte batekin amesten dugunok giza eskubideen errespetuak batzen gaitu. Jakin badakigu adiskidetzea prozesu konplexu bezain beharrezkoa dela, urratsez urrats eraikitzen joango dena. Zentzu honetan, egungo espetxe-politika aldatzea ezinbestekotzat jotzen dugu, eta horretarako behar beharrezkoa da guztion bultzada eta konpromisoa.
Lau lehentasun hauek dira, bereziki, lehen bait lehen konpondu beharrekoak:
Urruntzea. Asteburu oroz ehunka senide ehunka kilometro egitera behartzen dituena.
Larriki gaixo dauden presoak. Egun gutxiko bizia geratu aurretik, gaixorik dauden presoek behar bezala artatzeko eskubidea dute, hemen eta orain.
Europako Legediak dioen moduan, bi estatutako zigorren batuketaren aplikazioa.
Lehen Graduen aldaketa. Euskal presoek, lehen graduan betetzen dute zigorraren %100, eta hori legearen kontra doa.
Espetxe-politika hau iraganean kateatuta dago eta ez-ohiko lege batean oinarritzen da. Guk etorkizunera begira jartzeko garaia dela uste dugu. Gure ondorengoentzat guri aurrekoek utzi zigutena baino etorkizun hobea eraikitzeko aukera dugu esku artean. ETA desagertu den honetan, ez dugu sufrimendu gehiago sortzen duen politikarik nahi.
Korapiloak askatzeko unea da, elkarbizitzarako unea. Urteetan sortutako gizarte-arrakalak elkarrekin sendatzeko unea. Batu ezin izan garenok batzeko unea da. Orain presoen auzia konpontzeko unea da.
Gaur hemen batu garenok ORAIN PRESOAK dinamikari babesa ematen diogun Ezkerraldeko herritarrak gara. Guztioi dei egiten dizuegu, gure ametsarekin bat egiten baduzue, hurrengo asteetan antolatu diren mobilizazioetan parte hartzeko. Lehena hemen bertan izango da, Sestaon, irailaren 29an, larunbata, 13:30ean Kasko plazatik abiatuta. Halaber, urriaren 20an Donostiako kaleak txiki uztera animatzen zaituztegu.
Kepa Aronategiren egoera, ez da bidezkoa, ez da onargarria
Azken hilabeteetan berri ezberdinak entzun eta irakurri ditugu Kepa Arronategi gernikar presoaren harira, eta, gaur, Zuerara (Aragoi, Euskal Herritik 350 km-ra) eraman dutela jakin berri dugu.
Udan zehar Almeriatik (Andaluzia, Euskal Herritik 1000 km-ra) Zaballako (Araba) espetxera ekarriko zutela iragartzen zuten notiziak filtratu ziren hainbat komunikabidetan. Gaixotasun larri baten ondorioz –patologia psikotikoa pairatzen du– , eta egungo espainiar gobernu zentralak espetxe-politika ezberdin bat martxan jartzeko ustezko borondatearen baitan, lehen urrats gisa kokaturik zegoelako.
Egoera honen aurrean, SARE Gernika-Lumok zera adierazi nahi du:
1.- Ez da bidezkoa, ezta onargarria ere, Kepa Arronategi eta bere senide eta inguru hurbilarekin egin dutena. Batetik, Keparen mediku-diagnostikoaren datuak eta informazioak inongo eskubiderik gabe argitaratu direlako, Osabideak presoen osasunaren aldeko mediku eta jurista elkarteak salatu duen bezala. Keparen gaixotasuna ez da publikoa izan orain arte; izan ere, gaurdaino gaixotasun sendaezinak dituzten euskal presoen 12 kasu ezagutu ditugu, eta, Keparena, egon badauden baina publiko egin ez diren 10eko multzo ezberdin batean zegoen. Bere intimitate eta pribatutasun eskubideez gain, bere familiarenak ere urratzen dituzten jokabideak dira hauek; are gehiago, adin txikikoak tartean daudenean. Eta ez da bidezkoa.
2.- Bestetik, Euskal Herriratua izango zela helarazi zen instantzia ezberdinetatik, eta ez da horrela izan. Logikoki, penintsularen beste puntan izan ala etxetik ez hain urrun egotearen artean aldea dago, noski –gogora dezagun orain hilabete eskas kotxe istripua izan zuela familiak Murtzia aldean espetxerako bidaia batean–, eta ukaezina da senideek, bereziki, distantzia, desgastea, xahuketa ekonomikoa, istripu-arriskuak etab arindu dituztela. Baina ez da nahikoa: dispertsatua eta urrundua egoten jarraitzen du.
3.- Kepak 21 urte beteko ditu aurki espetxean. Presondegi ugari ezagutu ditu (guztiak Euskal Herritik kanpo), 1. graduko erregimen zorrotzean beti, bizi-baldintza eskasetan, dispertsaturik, familia eta ingurutik urrundua… Ukaezina da horrek guztiak bere osasunean izan duen eragina. Espetxe politika ankerra sistematikoki aplikatzearen ondorioa baita, funtsean. Horregatik, etxean egon beharko luke Kepak. Etxekoekin. Espetxeko lau hormak ez direlako inoiz izango bere egoera artatzeko leku egokia. Eta urgentziazko gaia da.
4.- Agerikoa da errealitate hau ez datorrela bat gure jendartean bizi den egoerarekin. Konponbide klabeetan urratsak emateko garaian bizi gara, eta horrek, halabeharrez, presoen gaian urrats positiboak ematea eskatzen du.
Korapiloak askatzeko unea da. ORAIN. Elkarbizitzarako unea. Urteetan sortutako jendarte-arrakalak elkarrekin sendatzeko unea. Presoen auzia konpontzeko unea da. ORAIN.
Datorren urriaren 5ean, 19:30ean Gernikako merkatu-plazan gernikarrok «Orain Kepa, Orain presoak» adieraziko dugu agerraldi baten bidez. Bertaratzeko deia egiten dizuegu.
Deustun Orain Presoak dinamikari hasiera emateko ekitaldia
Irailaren 13an, Deustuko Orain Presoak dinamikari hasiera emateko agerraldi berezia antolatu zen Deustuko Udaltegian. Ekitaldi labur baten bidez arlo ezberdinetan lanean diharduten deustuarrek beraien babesa erakutsi zioten dagoeneko Euskal Herriko beste txoko batzuetan abian den Orain Presoak dinamikari. Horretarako, ekimen herritarraren pluraltasunaren erakusgarri izatea helburu zuen argazki bateratu bat atera eta “Deustuarren Adierazpena” irakurri zuten. Azken honetan, konpobidea, elkarbizitza eta bakea lortzeko konpromisoa hartuz deustuko herritarrei urriaren 11an Deustuko Frontoian egingo den agerraldi herritar erraldoian eta orain arteko mobilizaziorik anitzena izan nahi duen urriaren 20ko mobilizaioan parte hartzeko deia egin zieten.
Horrez gain, Orain Presoak Deustuko kideek aurrera begira antolatuko dituzten ekintzak publiko egin zituzten:
– Irailaren 28an, 19:00tatik aurrera, Kale Animazioa deustuko tabernetatik.
– Urriak 7, 12:30tan, “Bizikletaldia” 8 km-ko bizikleta martxa.
– Urriak 11, 19:30tan, Deustuko Frontoian Argazki Herritarra.
Gainera, dinamikaren berri eman eta “Bizikletaldia”-n zein Donostiara joateko busetan izen emateko auzolanean informazio mahaiak jarriko dituztela aipatu zuten.
Jarraian Orain Presoak dinamikari babesa eman dioten pertsonen izenak:
Agerraldian egon zirenak
Imanol Agirre (Kulturgilea)
Juan Antonio Alonso (EH Bilduko kidea)
Ramon Bustamante (Kazetaria)
Joseba Castro (Sindikalista jubilatua)
Juanma Contreras (S.D. Deustuko zuzendaritzako kidea)
Laura Etxebarria (Kultura mundua)
Luis Angel Gaintza (Txistularia)
Pedro Huidobro (Ipar Mendebaldeko Podemoseko zirkuluko kidea)
Olatz Iglesias (Ikasle eta senidea)
Iñaki Irulegi (Athletic-eko bazkidea)
Olatz Kaltzada (Ikastolako irakaslea)
Goizalde Landabaso (Kazetari eta idazlea)
Txema Luzuriaga (Deustuko argazki artxiboa)
Olatz Masip (Euskaltzalea)
Urtzi Ostolozaga (LAB sindikatua)
Nati Ovelleiro (Ekintzaile soziala)
Galder Perez (Aktore eta kazetaria)
Alfonso Ríos (CCOO sindikatua)
Lourdes Unzueta (Familia medikua)
Itziar Uriarte (Irakasle jubilatua)
Ibon Urrutia (Trikitilaria)
Leire Villares (Deustuko eskubaloi taldeko jokalaria)
Ignacio Villota (Apaiza eta irakasle ohia)
Josu Zalbidea (STEILAS-eko kidea)
Agerraldian egon ezin izan zuten baina, beraien atxikimendua eman dutenak
Josu Balmaseda (ESK sindikatua)
Ana Fernández (Bankako langilea)
Ieltxu Gimenez (Musikaria)
Juanjo Lekanda
Xabier Madariaga (Kazetaria)
Mikel Noval (ELA sindikatua)
Maria Victoria Portugal (Deustuko merkatarien elkarteko kidea)
Iñaki Urrutia (Aktore eta rapsoda)
—-
Comienza la dinámica Orain Presoak en Deusto
El pasado 13 de septiembre, tuvo lugar un encuentro especial en el Centro Municipal de Deusto para dar comienzo a la dinámica de Deusto Orain Presoak. Mediante un acto breve deustuarras de diferentes ámbitos de la sociedad mostraron su apoyo a la dinámica que ya está en marcha en otros puntos de Euskal Herria. Para eso, se hizo una foto conjunta con el objetivo de mostrar la pluralidad de la dinámica ciudadana y leyeron la “Declaración de lxs Deustuarras”. En esta se invitaba a la ciudadanía de Deusto a comprometerse con la resolución, la convivencia y la paz y, por lo tanto, a acudir a la foto ciudadana del 11 de octubre en el Frontón de Deustuo, asi como, a participar en la movilización del 20 de octubre en Donostia que tiene como objetivo ser la más plural hecha hasta ahora.
Junto con eso, los miembrxs de Orain Presoak Deustu hicieron públicas las actividades organizadas para las siguientes semanas:
– 28 de septiembre, a partir de las 19:00, animación callejera por los bares de Deusto.
– 7 de octubre, a las 12:30, la “Bizikletaldia” un recorrido en bici de 8 km.
– 11 de octubre, a las 19:30, Foto Ciudadana en el Frontón de Deusto.
Además, anunciaron que para dar a conocer la dinámica y inscribirse en la “Bizikletaldia” así como en los autobuses para Donostia colocarán mesas informativas.
A continuación el listado de las personas que han apoyado la dinámica Orain Presoak:
Las que estuvieron en la comparecencia
Imanol Agirre (Producción cultural)
Juan Antonio Alonso (Miembro de EH Bildu)
Ramon Bustamante (Periodista)
Joseba Castro (Sindicalista jubilado)
Juanma Contreras (Miembro de la directiva S.D. Deusto)
Laura Etxebarria (Mundo de la cultura)
Luis Angel Gaintza (Txistulari)
Pedro Huidobro (Miembro del Círculo Ipar-Mendebalde de Podemos)
Olatz Iglesias (Estudiante y familiar)
Iñaki Irulegi (Socio del Athletic)
Olatz Kaltzada (Profesora de la ikastola)
Goizalde Landabaso (Periodista y escritora)
Txema Luzuriaga (Archivo fotográfico de Deusto)
Olatz Masip (Euskaltzale)
Urtzi Ostolozaga (Sindicato LAB)
Nati Ovelleiro (Activista social)
Galder Perez (Actor y periodista)
Alfonso Ríos (Sindicato CCOO)
Lourdes Unzueta (Médico de familia)
Itziar Uriarte (Profesora jubilada)
Ibon Urrutia (Trikitilari)
Leire Villares (Jugadora del equipo de balonmano de Deusto)
Ignacio Villota (Cura y ex-profesor)
Josu Zalbidea (Miembro de STEILAS)
Las que no pudieron estar pero, también han apoyado la dinámica
Josu Balmaseda (Sindicato ESK)
Ana Fernández (Trabajadora de la Banca)
Ieltxu Gimenez (Músico)
Juanjo Lekanda
Xabier Madariaga (Periodista)
Mikel Noval (Sindicato ELA)
Maria Victoria Portugal (Miembra de la asociación de comerciantes de Deusto)
Iñaki Urrutia (Actor y rapsod)
Reunión con Jonan Fernandez sobre cambio de política penitenciaria
Sare Herritarra se ha reunido esta mañana con Jonan Fernandez, Secretario General de paz y convivencia del Gobierno Vasco, para preguntar sobre las relaciones que mantiene con el Gobierno Español en cuestión de cambio de política penitenciaria, para conocer de primera mano la hoja de ruta del Gobierno Vasco en este tema y para trasladar nuestra preocupación e reclamo sobre la necesidad de acabar, sin condiciones y de manera urgente, con la política de alejamiento y las medidas de excepción.
Tras la reunión, el portavoz de Sare, Joseba Azkarraga, ha realizado una valoración de esta y de los últimos movimientos anunciados por el Gobierno Español. Azkarraga ha informado de que la reunión con Jonan Fernandez ha sido fructifera en cuanto a compartir líneas de trabajo y opiniones, pero ha subrayado que la preocupación por la falta de una hoja de ruta por parte del Gobierno Español sigue presente y que los últimos movimientos anunciados por el Gobierno no responde ni a la ley, ni a los derechos humanos de los y las presas vascas, ni a la demanda de la gran mayoría vasca, tanto a nivel social como a nivel institucional, recordando que tanto el Parlamento de Gasteiz como el Navarro han aprobado, con sendas mayorías a excepción del PP, declaraciones a favor del fin de la política de alejamiento y la excarcelación de los y las presas gravemente enfermas.
En este sentido, Azkarraga ha asegurado que Sare seguirá trabajando para agilizar ese cambio de política anunciado por el Gobierno Español y pidiendo al Gobierno Vasco que insista en un acercamiento de presos y presas real, sin condiciones, y a 0km, y así se lo han hecho saber también al Secretario General de paz y convivencia durante la reunión. Además, haciendo referencia al anuncio del traslado a la prisión de Zuera del preso gravemente enfermo Kepa Arronategi, el portavoz de Sare ha remarcado que los y las presas gravemente enfermos tienen derecho, por ley, a ser excarcelados y ser tratados en sus casas, por lo que, este último movimiento suponer seguir vulnerando los derechos de salud y vida de estos presos enfermos.
Por último, Sare ha recordado que el próximo 20 de octubre tenemos una cita importante en Donostia. Una cita para que la ciudadanía se una por el fin de esta política penitenciaria y a favor de la paz y la convivencia.
Nothing found.
Bilera Jonan Fernandezekin espetxe politikaren aldaketaren inguruan
Sare Herritarra Jonan Fernandez, Bakea eta Bizikidetzaren Idazkari Nagusiarekin bildu da espetxe politikaren aldaketen inguruan Gobernu Espainiarrarekin dituen harremanen berri jakiteko, Eusko Jaurlaritzaren bide orriaren berri izateko eta Sarek auzi honen inguruan duen kezka eta aldarrikapenaren berri emateko.
Bileraren ostean, Inaxio Oiartzabal eta Joseba Azkarraga bozeramaileek hitz egindakoaren inguruko balorazioa eta bart ezagutzera eman ziren Gobernu espainiarraren azken mugimenduen inguruan aritu dira prentsaurrean. Oiartzabalek bilera ongi joan dela adierazi du, hainbat iritzi zein lan lerro elkarbanatu dituztela ziurtatuz. Kezka ere adierazi du ordea Sareko bozeramaileak, izan ere, oraindik orain, Gobernu espainiarrak auzi honen aurrean, hitzez gaindik, duen bide orria falta dela eta azken mugimenduek ez diotela ez legeak dioenari, ez giza eskubideen errespetuari, ez eta jendartearen gehiengo batek, maila sozialean zein instituzionalean, eskatzen duenari erantzuten. Zentzu honetan, gogorarazi du, Gasteizko zein Nafarroako parlamentuek, gehiengoz, urruntze politikaren amaieraren alde eta larriki gaixo diren presoen kaleratzearen aldeko adierazpenak onartu dituztela.
Oiartzabalek Sare Herritarra Gobernu espainiarrak iragarritako aldaketa hauek bizkortzeko eta ziurtatzeko lanean jarraituko duela adierazi du eta Eusko Jaurlaritzari euskal presoen benetako gerturatze baten alde ekin dezala eskatu dio, inolako baldintzarik gabekoa eta presoak euren etxeetatik gertuen egotea ahalbidetuko duena. Ideia hau bera transmititu diote Jonan Fernandezi ere bileran zehar. Horrez gain, Kepa Arronategi larriki gaixo den presoa Zuera espetxera mugitzen dutenaren albisteari eutsiz, Sareko bozeramaileak larriki gaixo diren presoak, legez, kaleratuak izateko eta euren etxean behar duten artatzea jasotzeko eskubidea dutela azpimarratu du eta ondorioz, Arronategiren espetxe aldaketak dagozkion eskubideak urratzen jarraitzea dakarrela ziurtatu du.
Amaitzeko, Sare Herritarrak urriaren 20an Donostian zita garrantzitsu bat dugula gogorarazi du. Herritarrak espetxe politika hau behin betikoz aldatu dadin eta bakean eta elkarbizitzan urratsak eman daitezen batzeko zita, hain zuzen ere.
Nothing found.
Comparecencia de la dinamica ORAIN PRESOAK en Donostia
La comparecencia de la dinámica de Orain Presoak de hoy ha tenido dos objetivos: por un lado, informar sobre un importante cambio que, por fuerza mayor, hemos tenido que hacer en la convocatoria de la manifestación del 20 de Octubre, y para ratificar la llamada a la ciudadanía a participar en la manifestación, hoy más necesaria que nunca. Por otro lado, trasladar la lectura sobre los mensajes que desde Madrid hemos ido recibiendo durante los últimos meses, desde el cambio de Gobierno:
En primer lugar, queremos informaros de que nos hemos visto obligados a trasladar la convocatoria del 20 de octubre de Bilbao a Donostia (Tunel de Antiguo). El motivo es la celebración, ese 20 de octubre, de la Marathon Bilbao Night en la ciudad. Según nos ha informado el Ministerio de Interior a principios de esta semana, las dos convocatorias son incompatibles, ya que ello supondría cortar toda la ciudad durante varias horas, lo que podría causar serios problemas de seguridad y movilidad. Entendiendo la gravedad de la situación, nos hemos visto obligados a cambiar la convocatoria a Donostia.
Pero este cambio de ciudad no condiciona en absoluto los objetivos de ésta, esperamos, gran movilización. En este nuevo tiempo abierto tras la disolución de ETA, las personas que nos hemos unido y organizado dentro de la dinámica Orain Presoak queremos poner nuestro granito de arena para que se pueda producir ese cambio que anhelamos desde hace demasiados años. Hablamos de un cambio hacia la paz y la convivencia. Un cambio que acabe con el sufrimiento y ayude a deshacer nudos y crear puentes entre la sociedad.
Para ello, tal y como dijimos el 2 de junio en Bilbao en la presentación de esta dinámica, vemos imprescindible solucionar la situación de vulneración que sufren cientos de presos y presas vascas que se encuentran a miles de kilómetros de sus hogares y familiares. Somos conscientes de que el dolor de las personas que conformamos la sociedad vasca es muy diverso. No queremos dejar al margen ninguna de esas duras realidades. Tal y como hemos subrayado anteriormente, nuestro deseo es avanzar hacia una sociedad en paz y en convivencia y para ello es necesario desatar nudos y cerrar las heridas abiertas. Pero tenemos claro también que, sin cambios en la actual política penitenciaria, no solo se seguirán vulnerando los derechos humanos de los y las presas vascas, sino que se seguirá creando sufrimiento a los familiares, que se ven obligados a realizar cientos y miles de kilómetros todos los fines de semana, y sobre todo a los y las niñas y a las personas de edad avanzada. Un sufrimiento aún más pronunciado, si cabe, en el caso de los familiares de los y las presas gravemente enfermas que también sufren de esta política de alejamiento.
En este sentido, los últimos meses se han podido oír distintas voces pronunciándose sobre la necesidad de un cambio en la actual política penitenciaria. Nosotras damos valor a todas ellas y las recibimos con ilusión y esperanza. Hoy, en especial, queremos hacer referencia a las declaraciones realizadas por el nuevo Presidente y por el Ministro de Interior español, tras ese cambio de Gobierno. Es la primera vez que escuchamos de boca de un Presidente español la necesidad de cambio en esta política penitenciaria y consideramos positivo este cambio de actitud. Aún así, tenemos que decir que aún no tenemos claro cuál es la hoja de ruta que plantea este nuevo Gobierno para llevar a cabo ese cambio que tanto ansiamos. Esto nos crea serias dudas. Si hablamos de un verdadero cambio, hacen falta algo más que palabras, hacen falta acciones y, sobre todo, unos objetivos claros: acabar con el sufrimiento, garantizar el respeto de los derechos humanos, hacer cumplir la normativa vigente y crear condiciones para la paz y la convivencia. Esto es lo que creemos que se merece esta sociedad y el legado que queremos dejar a las generaciones venideras. Porque no nos creemos que nadie, absolutamente nadie, desee para aquellos que nos sucedan lo que nosotros hemos padecido durante tantos años. No queremos imaginarnos tal barbarie. No queremos más víctimas. Y queremos un Estado que se legitime ante la sociedad cumpliendo sus obligaciones y su palabra.
Es por ello que, quienes participamos en esta dinámica, estamos convencidas de que este es el momento de construir las bases de este cambio. Creemos que estamos ante las condiciones ideales para ello. Y que con el impulso de cada uno y cada una de nosotras tenemos la oportunidad de hacer realidad ese sueño de crear una realidad sin más sufrimiento. La disolución de ETA, los pasos dados por el Estado francés gracias a la activación de la sociedad civil en Iparralde, y el posible cambio de actitud mostrado por el nuevo Gobierno Español, han creado oportunidades únicas. Pero debemos ser conscientes de que, sin unas bases sólidas, todo puede quedar en nada, sobre todo, con las elecciones españolas a la vuelta de la esquina.
Así pues, queremos invitar a toda la ciudadanía a animarse a pedir al Gobierno español que pase, cuanto antes, y sin requisitos que no están sujetos a la ley, de las palabras a los hechos, y así comenzar a construir un futuro en paz y convivencia. Y convertir, al fin y al cabo, esa oportunidad de cambio en una realidad irreversible. Para que nadie pueda dar marcha atrás y traer de nuevo sobre esta sociedad esa nube oscura que poco a poco estamos alejando de nuestro presente y futuro.
La cita del próximo 20 de octubre la realizamos precisamente para eso, para actuar en conjunto. Para asegurar que se dan pasos hacia delante. Para convertir en realidad el cambio.
Hoy, nos dirigimos a cada uno de vosotros. Tenemos ante nosotros la oportunidad de acabar con el sufrimiento que durante tantos años hemos vivido. La oportunidad de cerrar heridas. De desatar nudos. De crear una sociedad en paz y en convivencia.
El 20 de Octubre participa, tú también, en la manifestación que se celebrará en Donostia.
ORAIN PRESOAK dinamikako kideen agerraldia Donostian
Orain Presoak dinamikako kideek egindako agerraldiak bi helburu bete asmo zituen; batetik, jaso duzuen deialdia aurreratu dugun moduan, Urriak 20ko konbokatoriaren baitan egin behar izan dugun aldaketa garrantzitsu baten berri emateko eta bestetik, uda aurretik eta udan zehar Madrildik jasotako berri eta mezuen inguruko gure irakurketa egin eta manifestaziora batzeko arrazoiak helarazteko:
Lehen lehenik, jakinarazi nahi dugu, Urriak 20rako Bilbon deitua genuen manifestazioa Donostiako (Antiguoko Tuneletik) kaleetara lekualdatzera behartuak aurkitu garela. Izan ere, Urriak 20an Bilbon Bilbao Night Marathon lasterketa antolatu dute eta barne sailak jakinarazi digunez, bi ekitaldiak bateraezinak dira, Bilbo hiri osoa moztu beharko genukeelako eta guztiok ikusten dugu horrek arazo larriak eragin ditzakeela. Horregatik, eta arazoa benetan pisutsua dela ulertuta, manifestazioa hiriburuz aldatu eta deialdia Donostiara egitea erabaki dugu.
Hiriburuz aldatu arren, urriaren 20ko datak helburu berak mantentzen ditu. Orain Presoak dinamikaren baitan antolatu eta batu garenok, ETAren disoluzioaren ostean ireki den garai berria probestu eta aspaldidanik espero dugun aldaketa gauzatu dadin gure hondar alea jarri nahi dugu. Bakerantz eta elkarbizitzarantz eramango gaituen aldaketaz ari gara. Sufrimendu gehiago sortzeari utzi eta korapiloak askatu zein zubiak eraikiko dituen jendarte baterantz eramango gaituena.
Horretarako, ekainaren 2an eginiko aurkezpenean azaldu moduan, ezinbestekotzat jotzen dugu milaka kilometrotara urrunduak diren eta giza eskubideak urratuak zaizkien euskal presoen egoerari irtenbidea ematea. Jakitun gara, herri honetan bizi garenon artean, minak eta oinazeak askotarikoak direla. Ez ditugu horiek ahantzi ez eta atzean utzi nahi. Aurrez esan bezala, gure nahia elkarbizitzan eta bakean den jendarte baterantz urratsak ematea da, horretarako zauriak sendatu eta korapiloak askatzea beharrezkoa delarik. Baina, argi dugu ere, oraindik orain, indarrean den espetxe politika aldatu ezean, giza eskubideak urratuak izateaz gain, presoen senideak, bereziki haurrak eta adinduak direnak, sufrimendua pairatzen jarraitzen dutela, astebururo astebururo milaka kilometro egitera behartuak izanik edota larriki gaixo diren euren senideak hain urrun izanda, alerta egoeran bizitzera behartuak egonez.
Zentzu honetan, azken hilabeteetan hainbat ahots entzun ahal izan ditugu espetxe politika honen aldaketa beharraz mintzo izan direnak. Guztiak pozez eta esperantzaz jaso ditugu. Bereziki, aipatzekoak dira, Madrilen gauzatutako gobernu aldaketaren ostean Espainiako presidentearen zein barne ministroarengandik jasotako mezuak. Lehen aldia da presidente baten ahotik halakoak entzuten ditugula eta zentzu horretan, pozgarria deritzogu emandako jarrera aldaketa. Baina, esan beharra dugu ere, oraindik ez dugula argi zein den proposatzen duten bide-orria. Eta horrek kezka ere sortu du. Benetako aldaketa batez ari bagara, hitzak ez ezik, ekintzak ere beharrezko baitira, eta helburu garbiak; sufrimenduarekin amaitzea, giza eskubideak errespetatuak direla ziurtatzea, legea betearaztea eta bakerako zein elkarbizitzarako baldintzak sortzea. Hori da, gure ustez, jendarte honek merezi duena eta gure ondorengoei utzi beharreko ondarea. Ez baitugu sinesten, inork, herritarrok azken urte luzeetan bizi izan duguna gure atzetik datozenei opa dienik. Ez dugu halakorik astakeriarik sinetsi nahi.
Horregatik, dinamika honen baitan gabiltzanok, aipatzen dugun aldaketa horren oinarriak ezartzeko unea dela konbentzituak gaude. Horretarako aukerak zabaldu zaizkigulakoan gaude eta guztiok desio dugun sufrimendurik gabeko egoera berri bat eraikitzeko, gutako bakoitzaren bultzada behar beharrezkoa dela uste dugu. ETAren disoluzioak, iparraldean gizarte zibilaren inpultsuz Estatu frantsesak emaniko urratsak eta Madrilen ezarritako gobernu berriak auziaren baitan itxuraz duen jarrera aldaketak ate berriak zabaldu ditu bai, baina jakin badakigu, haize bolada batez berriro ere ixteko arriskua badela, batez ere, Espainian hauteskundeak ate joka diren honetan. Hala ba, herritar oro gonbidatu nahi dugu gurekin batera bakearen eta elkarbizitzaren norantzan ekitera eta espainiar gobernuari urratsak determinazioz emateko, hitzetatik ekintzetara igarotzeko, eskatzera. Finean, zabaldutako ateek eskaintzen duten aldaketarako aukera, oinarri atzeraezin bilakatzera. Ondoren datorren inork, jada atzean uzten gabiltzan garai ilunetara itzultzeko nahia izanez gero halakorik egin ahal ez dezan.
Urriaren 20ko zita horretarako da hain zuzen ere, elkarrekin eragiteko. Urratsak eman daitezen bultzatzeko. Aldaketa egi bilakatzeko. Gaur, zuetako bakoitzarengana zuzentzen gara. Orain dugu urteetan luzatu den sufrimenduarekin amaitzeko aukera. Zauriak ixten hastekoa. Korapiloak askatzekoa. Bakean eta elkarbizitzan den jendarte bat eraikitzeko aukera.
Urriaren 20an zatoz zu ere Donostiara.
Sareren irakurketa Grande Marlascaren adierazpenen aurrean
Sare Herritarrak Grande Marlascaren azken adierazpenak kezkagarritzat jo eta salatzen ditu
Sare Herritarrak, Grande Marlasca Barne Ministroak parlamentuko egoitzan eginiko azken deklarazioak direla eta, iritzi publikoari bere kezka adierazi nahi dio, eta baita salatu, oraindik orain espetxe legedia urratua izanik, euskal presoen gerturatzearen inguruan Gobernutik zabaltzen ari diren “nahasmen” mezuak.
Izan ere, bart Marlascak euskal presoek jasaten duten urruntze politikaren amaierak ez du inolako espetxe onura edo mesederekin zer ikusirik esan eta jarraian, presoen gerturatzea, hala nola, hirugarren gradua eskuratzeko aukera damu indibidualarekin eta justiziarekin elkarlanean aritzearekin baldintzatu zuen. Hau, kontraesankorra izateaz gain, eurek ezarritako legediaren aurka jarduten jarraitzearen nahiaren adierazle da. Baita, aurreko gobernuak ezarritako “irabazle eta galtzaile” dinamikarekin jarraitzeko erabakia ere.
Hori hala, Sare Herritarrak ondorengoa adierazi nahi du:
1.- Urruntze politika neurri politiko deitoragarria izan zen, duela 30 urtetatik euskal presoei sistematikoki ezartzen zaiena eta inoz ere inolako lege edo arauri lotua dagoena. Ondorioz, neurri politiko bat izan den heinean, beste neurri politiko baten bitartez desagerrarazi behar da, giza eskubideen urraketa zuzena izaki.
2.- Urruntze politika honen amaiera beraz, eukal preso bakoitzaren ekintza edota klasifikazio orotik at eman behar da, guztiei dagokien eskubidea delako eta legeak hala jasotzen duelako.
3.- Graduen aldaketa ere ezin da inolako mendeku edo xantaiaren ondorio izan, bergizarteratzeko baldintzak sortzeari erantzun behar dio. Zentzu honetan, egun euskal presoen %95ak espetxera sartu zenetik lehen graduan jarraitzen duela salatzen segi behar dugu, baita askatasuna eskuratu duten presoen gehiengoak espetxealdi osoa egoera horretan pasa dutela gogorarazi ere.
4.- Bestetik, Kepa Arronategi larriki gaixo den presoaren gerturatzea egingo dela dioten adierazpenen aurrean, gure poza adierazi nahi dugu, presoari berari zein senideei arnasaldia emango baitie. Berri pozgarria dela eta aurrera urrats bat dela ulertuta ere, ez dugu Sarek orain artean eginiko aldarri eta eskaria alboratzen, izan ere, Sare Herritarrak argi du, larriki gaixo diren presoak etxean behar luketela, legeak hala adierazten duelako eta egoera horretan baino ez dutelako behar duten artatzea baldintza duinetan jasoko. Kepa Arronategi eta gainontzeko preso gaixoak espetxean mantentzen diren egun bakoitzeko euren gaixotasun egoera areagotik, sufrimendua areagotu eta bizia eskuetatik lau horma artean ihes egiten ikustera kondenatuak daude, bi bider kondenatuak beraz.
5.- Erdizkako egoera honetan. Iniziatiba falta dagoen honetan. Adierazpen kontrajarriak jasotzen ditugun honetan inoiz baino beharrezkoagoa dela uste dugu gizarte zibilaren aktibazioa eta mobilizazioa, behin betikoz sufrimendua sortzeari amaitu eta giza eskubideen urraketekin amaitzeko.
Hori dela eta, dei egiten dugu datorren urriaren 20an Bilboko kaleak bete eta herritarren bakerako eta aurrera urratsak emateko nahia adieraztera. Edozein dela ere bakoitzaren ideologia edota atxikipen politikoa, guztion batasun beharra aldarrikatzen dugu giza eskubideen urratze zein sufrimendua sortzen duen egoera honekin amaitzeko.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!