sarenaiz
Presentación de la la marcha ciclista dentro de la dinámica Orain Presoak del 20 al 23 de Julio
Queremos en esta comparecencia de prensa, no solo trasladar alguna nueva iniciativa que desde SARE, vamos a poner en marcha, sino, también, trasladarles nuestra valoración, sobre los últimos movimientos que en el ámbito de la situación de los presos y presas vascos, puedan producirse en un futuro, que esperamos, sea pronto.
En primer lugar, y en relación a nuestras iniciativas, debemos referirnos, a la marcha ciclista, que dentro de la dinámica ORAIN PRESOAK, realizaremos en el mes de julio.
Presentación de la la marcha ciclista dentro de la dinámica Orain Presoak
El próximo 20 de Julio, daremos inicio a una marcha en bicicleta desde la cárcel de Mont d´Marsan hasta la cárcel de Zaballa. Con esta iniciativa, queremos visualizar que es momento de cambiar este régimen de excepción que se aplica a los presos y presas vascos, donde la política de alejamiento, tanto sufrimiento esta causando, fundamentalmente, al colectivo familiar.
Iniciaremos esta marcha en el Estado francés, por ser un lugar de referencia del cambio de voluntad que está demostrando el Gobierno Francés, en esta materia.
Es aquí, donde se ha demostrado, una vez más, la importancia del trabajo de la sociedad civil, al haber conseguido que el Gobierno Francés comience a cambiar las condiciones de los y las presas que se encuentran en ese Estado .
Es ese un buen ejemplo a seguir. Siguiendo esta línea de trabajo, debemos conseguir, que con el impulso de la sociedad civil y el consenso social, institucional y sindical que tenemos, se den pasos por parte del Estado español en esta misma dirección.
Esta marcha, se realizará en 4 etapas, comenzando en Mont d´Marsan hasta Baiona, de Baiona hasta Donostia, de Donostia hasta Altsasu, y finalizaremos la marcha el 23 de julio en Zaballa, pasando por Gasteiz, precisamente en esta plaza en la que nos hemos reunido hoy.
Queremos que Zaballa sea el icono del cambio de la política penitenciaria, y es por ello por lo que pretendemos unir la prisión de Mont d´Marsan y Zaballa, con esta marcha simbólica.
Por ello, queremos aprovechar hoy para realizar este llamamiento a participar en esta iniciativa.
Para participar e informarse mejor de los detalles de esta marcha animamos a todos y todas las que estén interesadas a entrar a nuestra página web y registrarse en la marcha que pretende reforzar esta reivindicación necesaria de acercamiento de los y las presas vascas.
> Para apuntarse: http://sare.eus/es/vuelta-en-bicicleta/
Valoración de las últimas semanas y declaraciones en la cuestión penitenciaria
Desde Sare, consideramos que estos seis meses transcurrido, desde nuestra manifestación de Enero en Bilbo, ha sido positivo en cuanto a la reivindicación del fin de la política de excepción que se les aplica a los y las presas vascas:
Se han conseguido acuerdos y declaraciones conjuntas tanto a nivel sindical como institucional, en las diputaciones y en los Parlamentos de Nafarroa y el Parlamento vasco, con el apoyo de todas las fuerzas políticas a excepción del Partido Popular, en lo que al fin de la política de excepcionalidad se refiere.
En diciembre, dentro de la dinámica realizada en Iparralde por la sociedad civil, bajo el nombre de los Artesanos de la Paz, se realizó una manifestación, bajo el lema Orain Presoak en la ciudad de París, con una diversa delegación de personalidades institucionales, movimientos y políticos de Francia e Iparralde.
En enero volvimos a llenar las calles en Bilbon con 100.000 personas uniendo sus voces por el fin de la excepcionalidad y a favor de la resolución.
En mayo llegó la histórica decisión de ETA que abre las puertas a un nuevo ciclo esperanzador. Una decisión que no podría haberse dado sin la implicación de la sociedad civil, los Artesanos de la Paz, tanto en el desarme como en el final de ETA.
Y hace pocas semanas, respondiendo a este nuevo tiempo, 46 personas de la Sociedad Civil presentaban la dinámica dirigida a la activación de la sociedad civil, también aquí, en Hegoalde, Orain Presoak siguiendo el ejemplo de nuestras compañeras del otro lado del Pirineo.
Debemos hacer referencia, a las diferentes declaraciones que se han venido produciendo estos últimos días, en relación a un cambio de la política penitenciara. De todas ellas, debemos destacar, por la representación de quién las hace, las realizadas por el nuevo Pte.del Gobierno español, Pedro Sanchez. Sin duda, debemos desde la necesaria cautela, debemos valorar positivamente, que por primera vez, un Pte. del Gobierno español, haya dicho en alto, lo que venimos exigiendo desde hace años. La intencionalidad mostrada por Sánchez para cambiar la política penitenciaria es un paso ansiado y reclamado tanto por la sociedad como por las instituciones y sindicatos vascos. Un paso necesario para la resolución y la paz. En este sentido, compartimos la petición realizada por el Pte. del Gobierno español, al resto de partidos para que no conviertan este tema en arma arrojadiza de instrumentalización partidista. Acertar hoy, es una exigencia que nos obliga a todos. Nadie puede ponerse de perfil, o por plateamientos partidistas, bloquear el camino hacia la convivencia. Estamos hablando de DERECHOS HUMANOS y de cumplimiento de la legislación interna y europea.
Es por ello, que , desde Sare valoramos de manera positiva estas declaraciones y esperamos que dichos cambios en la política penitenciaria se den cuanto antes, con un claro objetivo de avanzar en la resolución y reconciliación y con el respeto de los derechos humanos como base para acabar de una vez con una política de excepción que jamás debió existir.
Entendemos así, que las cuestiones a abordar dentro del cambio de la política penitenciaria no se deben centrar solo en el fin de la política de alejamiento.
Queremos subrayar la necesidad de poner solución también a otras cuatro cuestiones prioritarias como son:
La situación inhumana que viven los presos y presas gravemente enfermos, apelando al derecho a la vida y a la salud que todo ser humano tiene.
El fin de la aplicación del primer grado, garante de la política de excepción y la vulneración permanente de los derechos humanos.
La derogación de las leyes de excepción.
El computo de penas cumplidas anteriormente en otro estado, tal y como pide la legislatura europea.
En este sentido, el nuevo Dtor.Gral.de Instituciones Penitenciarias y la nueva Mtra.de Justicia tienen ahora en sus manos, llevar a la práctica un nuevo paradigma de los derechos humanos, aplicado a la cuestión de las cárceles.
Nos vemos, también, en la necesidad de manifestar nuestra posición, ante las declaraciones que se han venido trasladando tras la reunión del Mtro.del Interior con algunas asociaciones de Victimas. Desde nuestro respeto más absoluto a todas las victimas de las violencias, hemos de decir que el fin del alejamiento, no exige contrapartida alguna: ni colaboración con la justicia, ni arrepentimiento. Lo único que exige es el cumplimiento de la legislación penitenciaria.
Y es en este espacio de esperanza que se está abriendo, donde nos vemos en la obligación de trasladar nuestra discrepancia, con las manifestaciones que se han venido realizando desde el Gobierno Vasco. Lo hacemos desde el respeto. Lo hacemos desde la convicción de que es necesario, trabajar de manera conjunta, pero, también, desde la discrepancia.
Hemos escuchado y leído, como se tiene la intención de trasladar al nuevo Gobierno, la misma propuesta que se trasladó al Gobierno del PP. Es decir, la propuesta de acercar a los y las presas vascas a cárceles alrededor de 250km de Euskal Herria. La pregunta que nos hacemos, es, ¿Y porque no, a las cárceles de la CAPV y Nafarroa?. ¿Porque no a 0 KMS.?
Esta propuesta continua vulnerando los derechos de los y las presas que deberían estar en las cárceles de aquí, de Euskal Herria, y también los derechos de sus familiares y amigos que seguirían teniendo que realizar viajes de 500km todos los fines de semana. Y es esto, lo que no han aprobado la practica totalidad de los partidos políticos en los parlamentos de Gasteiz e Iruña. Esa inmensa mayoría, ha exigido el fin de la política de alejamiento y por ello, insistimos, que no se pone fin a esta vulneración de derechos, defendiendo su ubicación a 500 kms.
Pedimos por ello al Gobierno Vasco, que se replantee esa propuesta. Que junto a la exigencia de la transferencia de prisiones, así como la recuperación por parte de los Juzgados de proximidad de la competencia, podamos trabajar conjuntamente, no solo, porque los presos y presas vascas, cumplan su condena cerca de su lugar de residencia, como así lo plantea el propio Reglamente Penitenciario, sino que no olvidemos que junto, al fin del alejamiento, hay otras urgencias, a las que hemos hecho referencia anteriormente. En estos objetivos, Sare, sigue como hasta ahora, dispuesta a trabajar en conjunto.
No queremos finalizar, sin reafirmar el compromiso de SARE, con la dinámica Orain Presoak, tal y como anunciamos en la presentación del 2 de junio en Bilbo. Sare impulsa y da voz a la sociedad civil para que entre todas podamos avanzar y aprovechar esta gran oportunidad que se nos ha abierto para crear una sociedad reconciliada y en paz .
ORAIN PRESOAK. AHORA LOS y LAS PRESAS, es más que un slogan. Es el silencioso grito de miles y miles de personas, que exigen no se malogre este nuevo tiempo de esperanza que se abrió en Octubre de 2011 y tuvo sus pasos más importantes,en Abril de 2017 y Mayo de 2018.
Por ello, Sare se compromete a poner todas su fuerza humana para llevar esta dinámica a todos los pueblos de Euskal Herria e ir sumando a más y más miembros de la sociedad civil a esta iniciativa, por un futuro mejor para esas nuevas generaciones, un futuro sin sufrimiento y en convivencia.
ORAIN PRESOAK dinamikaren baitan, bizikleta martxaren antolatu dugu Uztailaren 20tik 23ra
Prentsa agerraldi honetan honako hau adieraztea da gure xedea: gaurkoan ez gatoz SAREk abiatu nahi duen ekimenaren berri ematera soilik; etorkizunean, eta lehenbailehen bada hobe, euskal presoen egoerari loturik gerta daitezkeen mugimenduen inguruko gure balorazioa zabaltzera baizik.
Lehenik eta behin, eta gure ekimenekin loturik, “bizikleta martxaren” aipamena egin beharra dugu. ORAIN PRESOAK dinamikaren barruan, uztailean gauzatuko baitugu martxa hau.
ORAIN PRESOAK dinamikaren baitan, bizikleta martxaren aurkezpena
Datorren uztailaren 20an, Mont d’Marsan espetxetik abiatu eta Zaballako espetxean amaituko den bizikleta martxari hasiera emango diogu. Ekimen honen bitartez, une honetan euskal presoei egozten zaien salbuespen egoerarekin amaitu beharra dagoela aldarrikatu nahi dugu; urrunketa politikak zuzen-zuzenean senideen kolektiboan eragiten duen sufrimendua nabarmenduz.
Frantziar estatuan hasiko da ekimena, frantziar gobernuak gai honekiko aldaketarako duen borondatea erakutsi baitu, eta beraz, erreferentzia argia bihurtu da zentzu horretan.
Bertan frogatu da, beste behin ere, gizarte zibilaren lanaren garrantzia; gizarte zibilak lortu baitu frantziar gobernuak frantziar estatuan dauden euskal presoei dagozkien baldintzak aldatzeko beharrezko urratsak ematen hastea.
Zalantzarik gabe, jarraitu beharreko eredu argia da. Lan lerro hori jarraituz, gizarte zibilaren eta adostasun sozialaren bultzadaz, dugun babes instituzional eta sindikala kontuan izanik, espainiar estatuan ere bide horretan urratsak ematen has daitezen lortu beharra dugu.
Bizikleta martxa edo bira hau 4 etapatan gauzatuko da: 1) Mont d’Marsanetik Baionara, 2) Baionatik Donostiara, 3) Donostiatik Altsasura, eta azkenik, 4) uztailaren 23an Zaballara, gaur hemen elkartu garen Gasteizko plaza honetatik igaroko delarik martxa.
Beraz, martxa sinboliko honetaz baliatuz, Mont d’Marsan eta Zaballa lotu nahi izan ditugu; Zaballa espetxe politikaren aldaketaren ikur bihurtzea nahi dugulako.
Hori dela eta, gaurko agerraldi honekin bertan parte hartzeko deia luzatu nahi dizuegu.
Martxa honen inguruko xehetasun edota informazio gehiago jakin nahi izanez gero, gure webgunean sartzeko gonbita egiten dizuegu. Webgunean bertan baitago euskal presoak hurbiltzea ezinbestekoa dela aldarrikatzen duen martxan izena emateko txantiloia.
> Izena emateko: http://sare.eus/bizikleta-itzulia/
Azken asteen balorazioa eta espetxe politikaren inguruko deklarazioa
Sareren ikuspegitik, urtarrilean Bilbon gauzatu genuen manifestazioaz geroztik, igaro dira sei hilabete, eta gure ustez, positiboa izan da euskal presoei egozten zaien salbuespen politika honekin amaitzeko aldarrikapena:
- Maila sindikal zein instituzionalean akordio bateratuak erdietsi dira; bai diputazio eta Nafarroako Parlamentuan, eta baita eusko parlamentuan ere, alderdi popularra izan ezik, gainontzeko alderdi politiko guztien oniritzia lortu da, bai behintzat salbuespen politikaren amaierari dagokionez.
- Abenduan, Iparraldean gizarte zibilak bultzatutako dinamika baten baitan, Bake Artisauen izenpean, ORAIN PRESOAK lemapean manifestazio jendetsua gauzatu zen Parisen. Bertan ordezkaritza anitza izan zen, bai instituzionalki eta baita Frantziako zein Iparraldeko hainbat mugimendu politikoren eskutik ere.
- Urtarrilean, berriz, Bilboko kaleak bete genituen; 100 000 lagun elkartu baikinen aho batez salbuespen legediarekin amaitu eta bakearen alde ekiteko.
- Maiatzean, aldiz, ETAren erabaki historikoaren berri izan genuen, erabaki horrek, jakina, aro itxaropentsu bat zabaldu zuen. Argi eta garbi diogu, erabaki hori ezin izango zela gauzatu gizarte zibilak parte hartu izan ez balu. Hau da, Bake Artisauen lana ezinbestekoa izan zen bai armagabetzean, eta baita ETAren amaieran ere.
- Eta duela aste gutxi, garai berri honi erantzunez, Gizarte Zibileko 46 pertsonek gizarte zibilaren aktibazioari zuzenduriko dinamika aurkeztu zuten, baita hemen ere, Hegoaldean, ORAIN PRESOAK dinamika. Modu horretan Pirinioen beste aldeko kideen eredua jarraitu nahi izan dugularik.
- Ezinbestean, azken egunetan espetxe politikan izango diren aldaketen inguruko zenbait deklarazio direla-eta, horiei erreferentzia egin beharrean gaude. Horien guztien artean, nabarmendu beharrekoa da, nork egin dituen ikusita, espainiar Gobernuko Presidente berria den Pedro Sanchezen aipamena, alegia. Ezbairik gabe, zuhurtziaz jokatu beharrean gaude, balorazio positiboa egiten dugu, lehen aldiz, espainiar Gobernuko Presidenteak ozen adierazi baitu urte luzeetan aldarrikatu duguna. Sanchezen espetxe politika aldatzeko nahitasun hori, jakina, gizarteak eta euskal sindikatuek hainbestetan aldarrikatu izanaren ondorio da. Ezinbestekoa den urratsa litzateke konponbide eta bakearen bidean. Zentzu honetan, Espainiako Gobernuko Presidenteak eginiko eskaera partekatu nahi diegu gainontzeko alderdiei ere, ez dezaten alderdi-interesak jaurtitzeko arma gisa baliatu. Orain eta gaur asmatzea denok dugun betebeharra da. Inork ere ezin du ertz batetik begira geratu, edota alderdiko interesengatik elkarbizitzarantz egin beharreko bidea oztopatu. GIZA ESKUBIDEEZ ari gara, barne zein europar legedia betearazteaz ari gara.
- Horregatik guztiagatik, Sarek adierazpen horiek bereziki positibotzat jotzen ditu, eta espero dugu espetxe politikan aipaturiko aldaketa horiek lehenbailehen gauzatzea, beti ere konponbidearen bidean urratsak eman ditzagun eta giza eskubideen errespetuan oinarrituz, sekula suertatu behar ez lukeen salbuespen politika batekin amaitzeko xedez.
- Honenbestez, guk ulertzen dugunez, espetxe politikaren barruan gainditu beharreko alderdiak ez lirateke soilik urrunketa politikari dagozkionak.
- Bereziki azpimarratu nahi genuke segidan aipatuko duguna. Zinez lehentasuna duten honako lau alderdi hauei konponbidea emateko beharra dugu:
- Larriki gaixorik dauden euskal presoek pairatzen duten egoera jasanezina da, bizitzeko eskubidea eta osasunerako eskubidea edonork duela kontuan izanik.
Lehen gradu ezarpenaren amaiera, lehen gradua baita salbuespen politikaren eta giza eskubideen urraketaren bermatzailea.
Salbuespen legediaren indargabetzea.
Beste estatu batean aurrez betetako zigorren kontaketa europar legediak eskatu bezala egin beharra.
- Larriki gaixorik dauden euskal presoek pairatzen duten egoera jasanezina da, bizitzeko eskubidea eta osasunerako eskubidea edonork duela kontuan izanik.
- Bide horretan, espetxe eremuari dagokionez, Espetxe instituzioko Zuzendari Nagusi berriaren eta Justizia arduradun berriaren esku dago giza eskubideen inguruko paradigma berritzailea gauzatzea.
- Eta zabaldu berri den itxaropen garai honetan, Eusko Jaurlaritzatik eratorritako aldarrikapenei dagokienez, gure desadostasuna azalerazteko beharra dugu. Errespetuz. Uste osoa dugu modu bateratuan lan egitea beharrezkoa dela, baina baita desberdintasunean ere.
- Entzun eta irakurri dugunaren arabera, Gobernu berriari ere helarazi nahi genioke, PPko Gobernuari egin zitzaion proposamen berbera. Hau da, euskal presoak Euskal Herritik 250km-ra hurbiltzeko proposamena. Gure galdera, ordea, honako hau da: eta zergatik ez EAE eta Nafarroako espetxeetara? Zergatik ez 0km-ra?
Proposamen horrek oraindik ere Euskal Herriko espetxeetan egon beharko luketen presoen eskubide urraketa dakar, eta baita euren senide eta lagunena ere; izan ere, 500km-ko bidaiak egiten jarraitu beharko bailukete astebururo.
Beraz, Eusko Jaurlaritzari proposamen hori berrikus dezala eskatu nahi diogu.
Espetxe eskuduntzen transferentziekin batera, Epaitegiek konpetentzien gertutasuna lortzea. Honela, elkarrekin lan egiteko aukera izan dezagun, ez soilik euskal presoek euren zigorra etxetik gertu betetzeko, Espetxe legediak berak adierazten duen bezala; baizik eta urrunketarekin batera, ez ditzagun ahaztu aurrez aipamena egindako beste larritasunak ere. Erronka edota helburu horietan lan egiteko, SAREk elkarlanean eta modu bateratuan lan egiteko bere prestutasun osoa azaltzen du.
Ez genuke amaitu nahi SAREk duen konpromisoa berretsi gabe, zentzu horretan aurkeztu dugu ORAIN PRESOAK dinamika, ekainaren 2an Bilbon iragarri bezala. SAREk gizarte zibilaren aktibazioa du xede, eta baita gizarte zibil horri ahotsa ematea ere. Guztion artean aurrera urratsak emateko aukerez baliatzeko garaia da, eta ezinbestekoa da eskuartean dugun aukera paregabeaz baliatzea, etorkizuneko gizarte adiskidetsu eta baketsua eraikitzeko.
ORAIN PRESOAK, “slogan” hutsa baino gehiago da. Milaka eta milaka herritarren garrasi isila da, ez dadin 2011ko urrian abiatutako garai berri eta itxaropentsua zapuztu, gerora urrats garrantzitsuak eman dira: esaterako, 2017ko apirilean eta 2018ko maiatzean.
Hori dela eta, Sarek hitza ematen du bere ahalegin guztia egingo duela Euskal Herriko herri guztietara dinamika hau ailegatu dadin. Honela, geroz eta gizarte zibileko herritar gehiago izango gara ekimen hau bere egin eta dinamikaren parte izango garenak. Datozen belaunaldientzat sufrimendurik gabeko etorkizuna izan dezagun, elkarbizitza eraikiz.
Eta orain ez bada, noiz? #OrainPresoak
GERNIKAKO PLAZAKO ADIERAZPENA
Gernikako azoka-plazak euskal herritarron oroimenean esannahia berezia du; horregatik, Gernikako plaza honetatik adierazpen sendo hau zabaldu nahi dugu:
Etorkizunari begira jarri nahi dugu, eta horretarako iraganetik datozen oinaze eta min guztiak sendatzea ezinbestekoa da. Bide honetan izan diren eta diren biktima guztiek merezi dute egia, memoria eta erreparazioa. Norabide horretan sakondu behar dugu.
Herritar gisa, guztioi dagokigu ardura hau gurea egitea, guztiok merezi baitugu elkarbizitzan eta bakean oinarrituriko jendarte batean bizitzea.
Oraindik bada, ordea, sufrimendua sortzen jarraitzen duen auzi bat, askatu beharreko korapilo bat. Hain zuzen ere, gaur hemen batu gaituena. Egun, jadanik ETAk existitzeari utzi dion arren, 280 euskal preso daude euren senideengandik ehunka edo milaka kilometrotara urrunduak. Espetxean dauden pertsona hauek euren eskubideen jabe izan arren, oraindik ere salbuespen-neurriak ezartzen zaizkie. Espainiako zein Europako legediaren aurka doazenak eta, pertsona ez ezik, senideak ere -bereziki haurrak eta adin nagusiko pertsonak- zigortzen dituztenak.
Korapiloak askatzeko unea da. ORAIN. Elkarbizitzarako unea. Urteetan sortutako jendarte-arrakalak elkarrekin sendatzeko unea. Presoen auzia konpontzeko unea da. ORAIN.
EKAINAK 2ko IRAKURKETA, ORAIN PRESOAK
Une berri baten aurrean gaude. Maiatzean konponbidearen aldeko aurrera pausu berri bat eman da. Saretik urrats honi dagokion garrantzia eman behar zaiola uste dugu eta ireki den aukera berria orain artean gure aldarri eta helburu izan diren giza eskubideen defentsa, konponbidea eta bakea behin betikoz eskuratzeko probestea.
Irekitako aukera berri honen aurrean, ulertezina da oraindik orain, hainbat herritarren giza eskubideak urratuak izaten jarraitzea. Baina hala da, izan ere, euskal presoek bizi duten salbuespen egoera bere horretan mantentzeko hautuak, giza eskubideen urraketan sakontzea baino ez dakar.
Gero eta gehiago gara espetxe politika honek aldaketak behar dituela pentsatzen dugunak, pixkanaka-pixkanaka aldaketaren aldeko ahotsak handitzen doaz. eta geroz eta gehiago eta anitzagoak dira espetxe politika bat aldatzea eskatzen duten ahotsak. Euskal jendartearen gehiengoak argi du, orain ahots guzti horiek aktibatzea izango da gure apustua.
Bide horretatik, iparraldetik, iritsi zaigu lan egiteko era eta ilusio berri bat. Gizarte zibilak armagabetzea eta disoluzioa ahalbidetu ditu eta egun Frantzian aurkitzen diren euskal presoen baldintzak aldatzen hasi daitezen ere lortu du. Hau, jendarte osoaren parte hartzearekin bakarrik izan da posible.
Eta bide hori jarraitu nahi dugu hemen ere, aurreko maiatzaren 3aren ondotik, presoen auziari aterabide bat emateko unean gaude, eta horretarako gizarte zibilaren parte hartzea beharrezkoa da, gizarte zibilaren unea da.
Guztiak hemen ez egon arren, gaur hemen, gizarte zibila ordezka dezakeen norbanakoen talde bat bildu da. Gizarte zibilaren garaia delako, eta SAREk, gizarte zibilarekin batera aktibaziora jotzen duelako.
Beraz, beraiena da hitza.
Irakurketa:
Dagoeneko inork ezin uka dezake: konponbiderako, elkarbizitzarako eta bakerako unea da. Pasa den maiatzaren 4an bizitako egun historikoaren ostean, parez pare ireki zaigu hainbeste sufrimendu sortarazi duen ziklo luze honi amaiera emateko aukera, elkarrekin lan eginez, elkarri begiratuz, elkarri entzunez, ditugun adostasunei lehentasuna emanez eta elkarrekin bidea eginez.
Etorkizunari begira jarri nahi dugu, eta horretarako iraganetik datozen oinaze eta min guztiak sendatzea ezinbestekoa da. Bide honetan izan diren eta diren biktima guztiek merezi dute egia, memoria eta erreparazioa. Norabide horretan sakondu behar dugu. Herritar gisa, guztioi dagokigu ardura hau geure egitea, guztiok merezi baitugu elkarbizitzan eta bakean oinarritutako jendarte batean bizitzea.
Oraindik bada, ordea, sufrimendua sortzen jarraitzen duen auzi bat, askatu beharreko korapilo bat. Hain zuzen ere, gaur hemen batu gaituena. Egun, jadanik ETAk existitzeari utzi dion arren, 282 euskal preso daude euren senideengandik ehunka edo milaka kilometrora urrunduak. Espetxean dauden pertsona hauek euren eskubideen jabe izan arren, oraindik ere salbuespen- neurriak ezartzen zaizkie, Espainiako zein Europako legedien aurka doazenak, eta, presoa ez ezik, senideak, bereziki haurrak eta adin nagusiko pertsonak ere zigortzen dituztenak.
Bakean eta adiskidetuta bizi den jendarte batekin amesten dugunok giza eskubideen errespetuak batzen gaitu. Jakin badakigu adiskidetzea prozesu konplexu bezain beharrezkoa dela, urratsez urrats eraikitzen joango dena. Zentzu honetan, egungo espetxe-politika aldatzea ezinbestekotzat jotzen dugu, eta horretarako behar beharrezkoa da guztion bultzada eta konpromisoa.
Lau lehentasun hauek dira, bereziki, lehen bait lehen konpondu beharrekoak:
-
Urruntzea. Asteburu oroz ehunka senide ehunka kilometro egitera behartzen dituena.
-
Larriki gaixo dauden presoak. Egun gutxiko bizia geratu aurretik, gaixorik dauden presoek behar bezala artatzeko eskubidea dute, hemen eta orain.
-
Europako Legediak dioen moduan, bi estatutako zigorren batuketaren aplikazioa.
-
Lehen Graduen aldaketa. Euskal presoek, lehen graduan betetzen dute zigorraren %100, eta hori legearen kontra doa.
Espetxe-politika hau iraganean kateatuta dago eta ez-ohiko lege batean oinarritzen da. Guk etorkizunera begira jartzeko garaia dela uste dugu. Gure ondorengoentzat guri aurrekoek utzi zigutena baino etorkizun hobea eraikitzeko aukera dugu esku artean. ETA desagertu den honetan, ez dugu sufrimendu gehiago sortzen duen politikarik nahi.
Korapiloak askatzeko unea da. ORAIN. Elkarbizitzarako unea. Urteetan sortutako gizarte-arrakalak elkarrekin sendatzeko unea. ORAIN. Batu ezin izan garenok batzeko unea da. Orain presoen auzia konpontzeko unea da.
Gaur hemen batu garenok ORAIN PRESOAK dinamika jarri dugu martxan, eta guztioi dei egiten dizuegu, gure ametsarekin bat egiten baduzue, urriaren 20rako antolatzen ari garen manifestazioa herri honetan inoiz izan den mobilizaziorik handiena bilakatzen laguntzera.

LECTURA DEL 2 DE JUNIO: ORAIN PRESOAK
Ya nadie lo puede negar: Es el momento de la resolución, la convivencia y la paz. Tras la fecha histórica que vivimos el pasado 4 de mayo, se nos ha abierto de par en par la oportunidad de poner fin a ese largo ciclo que ha generado tantos sufrimientos, y de hacerlo trabajando juntos, juntas; mirándonos mutuamente a los ojos, escuchándonos mutuamente, dando prioridad a los acuerdos que tengamos, y haciendo camino adelante conjuntamente.
Estamos deseando ponernos de cara al futuro. Y para ello es imprescindible sanar todo el dolor y todo el sufrimiento que viene desde el pasado. En esta andadura, todas las víctimas que ha habido, y que hay, merecen verdad, memoria y reparación. Tenemos que profundizar en esa dirección. Como ciudadanas y ciudadanos, a cada persona nos corresponde hacer nuestra esa responsabilidad, pues todas las personas merecemos vivir en una sociedad basada en la convivencia y la paz.
Sin embargo, todavía hay una cuestión que continúa generando sufrimiento, un nudo que hay que desatar. En concreto, el asunto que nos reúne hoy aquí. Actualmente, y aunque ETA ha dejado ya de existir, 282 presas y presos vascos están alejados a cientos o miles de kilómetros de sus familiares. Aunque estas personas que están en prisión tengan sus derechos, se les siguen imponiendo aún unas medidas excepcionales, medidas que van contra la legislación de España y de Europa; medidas que, además de a las personas presas, castigan de forma especial a niñas y niños y personas de edad avanzada.
A quienes soñamos con una sociedad que viva reconciliada y en paz nos une el respeto a los derechos humanos. Sabemos bien que la reconciliación es un proceso tan complejo como necesario, un proceso que se irá construyendo paso a paso. En ese sentido, consideramos imprescindible el cambio de la actual política penitenciaria, y para ello es totalmente necesario el empuje y el compromiso de todas y todos.
En concreto, son éstos los cuatro aspectos prioritarios que deberían resolverse lo antes posible:
- El alejamiento. Que obliga a centenares de familiares a realizar centenares de kilómetros cada semana.
- Las personas presas gravemente enfermas. Antes de llegar a sus últimos días de vida, estas personas tienen derecho a recibir, aquí y ahora, los cuidados que su enfermedad requiera.
- Acumulación de penas impuestas en dos estados, tal como señala la legislación europea.
- Progresión de grado. Las personas presas vascas cumplen el 100% de sus condenas en régimen de primer grado y ello va contra la legislación.
La política penitenciaria actual está encadenada al pasado, y se sustenta sobre una legislación excepcional. Creemos que es momento de proyectar la mirada sobre el futuro. Tenemos la oportunidad de dejar a nuestros descendientes un futuro mejor que el que nos dejaron nuestros antecesores. Ya ha desaparecido ETA, no queremos políticas que generen más sufrimiento.
Es tiempo de desatar nudos. AHORA. Tiempo de convivencia. Tiempo de sanar entre todas y todos las grietas abiertas durante años en nuestra sociedad. AHORA. Tiempo de unirnos quienes hasta ahora no nos habíamos podido unir. AHORA. Tiempo de resolver la situación de las personas presas.
Quienes nos reunimos hoy aquí lanzamos la dinámica ORAIN PRESOAK, y hacemos un llamamiento a todas y todos: Si os identificáis con nuestro sueño, contribuid a que la manifestación que estamos preparando para el próximo 20 de octubre se convierta en la mayor que se haya desarrollado nunca en estas tierras.

Nota de la Red Ciudadana Sare por el comunicado del Ministerio de Interior y la operación “zerga”:
Nota de la Red Ciudadana Sare por el comunicado del Ministerio de Interior y la operación “zerga”:
- La actitud del Estado Español demuestra su apuesta por la continuidad y perpetuación de la confrontación y el sufrimiento vivido hasta ahora.
- Como si nada hubiera cambiado, el Estado sigue en el pasado, dando la espalda a la mayoría de la sociedad vasca y al conjunto político y sindical, aplicando políticas de odio y venganza.
- La operación de hoy lo demuestra. Tanto estando en prisión como, una vez cumplida la condena, estando en libertad, siguen profundizando en la vulneración de derechos humanos.
- Tras la declaración del 4 de mayo, se ha abierto un nuevo tiempo en Euskal Herria para crear una sociedad basada en la convivencia y la paz. Pero el Estado, ante el importante e irreversible paso dado por ETA, responde con actitudes inmovilistas, con más sufrimiento y profundizando en la represión.
- La Red Ciudadana Sare denuncia esta actitud basada en la venganza y que mantiene la vulneración de los derechos humanos y llama a toda la ciudadanía a activarse ante esta oportunidad única para crear una sociedad en paz y en convivencia. Sare se compromete a seguir trabajando en ello.
Espainiako Barne Ministerioren komunikatua eta “Zerga” operazioaren harira Sare Herritarraren oharra:
Espainiako Barne Ministerioak gaur publiko egin duen komunikatuaren eta une honetan irekita duen “Zerga” operazioaren harira Sare Herritarraren oharra:
- Espainiako Estatuk agertutako jarrerak konfrontazio eta sufrimendu egoera mantentzearen aldeko apustu garbia egiten duela erakusten du. Orain arte bizitako iraunkortzearen aldeko apustua.
- Ezer aldatu ez bailitzan, iraganari begira jarraitzen du Estatu espainiarrak, euskal jendarte osoari bizkar emanaz, Euskal Herrian batutako iritzi politiko eta sindikalaren gehiengoaren aurka, mendekuaren eta gorrotoaren politikak aplikatzen jarraitzearen alde egin du.
- Gaurko operazioak argi erakusten du hori. Espetxean zein kalean zigorra bere osotasunean betea izanda ere, giza eskubideen urraketan sakontzen jarraitzen du.
- Maiatzaren 4a geroztik, garai berri bat ireki da Euskal Herrian elkarbizitzan eta bakean bizi ahal izateko. Estatuak ordea, ETAk emandako urrats atzeraezin eta garrantzitsuari iraganeko teknikekin erantzun dio, inmobilismoan, sufrimenduan eta errepresioan sakonduz.
- Sare Herritarrak mendekuan oinarritutako eta giza eskubideen aurkakoa den jarrera eta ekintza hauek gogor salatzen ditu eta dei egiten dio jendarte osoari ireki berri den garai berri hau probestu eta elkarbizitza eta bakearen eraikuntzan aktibo izatera. Sarek lan honetan jarraitzeko konpromisoa du.
Inauguración de la exposición de lxs niñxs de la mochila
Sare inaugura la exposición de lxs niñxs de la motxila que recoge la realidad y testimonios de estxs niñxs con el padre, la madre o ambos en prisión.
La Red Ciudadana Sare ha puesto en marcha una exposición que se trasladará de pueblo en pueblo que recoge la realidad y testimonios de lxs niñx de la mochila. Esta exposición se ha realizado con la ayuda del artista navarro Exprai, que mediante dibujos ha recogido estos testimonios y ha mostrado de manera visual la realidad que estxs niñxs viven en su día a día. La exposición también tiene una zona interactiva que simula una llamada de una niña con su madre presa, una visita con un cristal en medio y un vídeo que recoge la voz de lxs niñxs.
La exposición se ha inaugurado en Azpetia con varios invitados y de la mano del alcalde de la localidad, Eneko Etxeberria, y el portavoz de Sare, Joseba Azkarraga.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Motxiladun umeen erakusketa martxan da
Motxiladun umeek bizi duten errealita eta euren testigantza zuzenak jasotzen dituen erakusketa inauguratu du Sarek.
Sare Herritarrak herriz herri mugitzen joango den Motxiladun Umeen erakusketa martxan jarri du. Exprai artista nafarraren laguntzaz, Motxiladun Umeen errelitatea eta testigantzak jasotzen dituen erakusketa osatu du. Erakusketan Exprai artistak eginiko marrazkiak, errealitatea era grafikoan agertzen duten irudiak eta gune interaktibo bat du erakusketak (audiobisuala, bixita simulatzen duen kristala eta telefonoak, haur bat eta bere amaren arteko telefono deia, …).
Erakusketaren inaugurazioa Azpeitian egin da, erakusketa ikusgai izango den lehen herria, eta sarrera Azpeitiko Alkateak eta Joseba Azkarragak egin dute, alderdi, sindikatu eta abarren konpainian.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Sare Herritarrak prentsa agerraldia egin du Bilbon ETAren disoluzioaren osteko bere irakurketa egin eta aurrera begirako ikuspegia elkarbanatzeko.
“Elkarbizitza eta bakea eraiki ahal izateko preso eta errefuxiatuen eskubide urraketaren aferak ardura kolektiboa izatera igaro behar du, ezinezkoa baita mendekuzkoak eta injustuak diren oinarrien baitan adiskidetutako jendarte bat eraikitzea”
Gaur goizean Sare Herritarrak prentsa agerraldia egin du Bilboko La Bolsa eraikinean ETAren disoluzioaren osteko bere irakurketa egin eta aurrera begirako ikuspegia elkarbanatzeko. Joseba Azkarraga eta Bego Atxa bozeramaileek “2018ko maiatzaren 4ean ETAk bere azken erabaki” hartu duela eta “desmobilizatu egin” dela ziurtatu dute, gaineratuz, “ETAko militante izan direnak, aske izan ala preso, gaur gaurkoz jada ez dira ETAko kide, baita ondorio penalei dagokionean ere, jada ezin baitute existitzen ez den zerbaiten parte izan”. Bozeramaileek ideia hau argi utzi nahi izan dute, izan ere, haien ustetan “bada oraindik talde armatu baten existentziaz mintzo denik, gero eta zabalagoa den euskal jendartearen eskariei muzin egin asmoz, zeinak presoek bizi duten eskubide urraketarekin amaitu beharra dagoela eta elkarbizitzan bizitzeko prest dagoela aldarrikatzen du”.
Azkarraga eta Atxak ETA existitu den 60 urte hauetan “urteetako indarkeriaren oinazea eta mina” geratzen direla gogorarazi dute, hainbat eta hainbat “biktima eragin izanaren arddura bere gain hartuaz” apirilaren 8ko komunikatuan, adieraziz “indarkeriak ez zuela sekula existitu behar izan”. Horrez gain, gehitu dute, biktima hauei beste indarkerietako biktimak ere gehitu behar zaizkiela eta hauei ere “besteei zor diegun elkartasun eta errespetu bera” zor zaiela.
Agerraldi honen bitartez, Sare Herritarrak maiatzaren 4a gure historian inflexio une bat izan dela eta inflexio une honek berekin batera bi ondorio dakartzala adierazo nahi izan du:
- Lehenik, elkarbizitza eta bakea eraiki ahal izateko preso eta errefuxiatuen eskubide urraketaren aferak ardura kolektiboa izatera igaro behar du, ezinezkoa baita mendekuzkoak eta injustuak diren oinarrien baitan adiskidetutako jendarte bat eraikitzea, ezta zauriak eta hamarkadetako indarkeriak utzitako ondorioak sendatu gabe ere. Eta horregatik ere, gure instituzioei lehentasunezko gai gisa kokatzeko eta ardura bere gain ere hartzeko exijitzeko unea da.
- Bigarrenik, Estatu espainiarrari erreferentzia zuzena eginez, aurrera urratsik ez eman eta euskal presoen giza eskubideen errespetuari muzin egiteko aitzakien amaiera. Estatuak urteak daramatza ematen den urrats bakoitzeko exijentzia berri bat mahai gainean jarriz bere lege propioa dena ez betetzeko -presoen gerturatzea, larriki gaixo diren edo nagusiak diren presoen kaleratzea, graduen aplikazioa, kasu injustuen berrikustea...-. Jada ez da exijitzeko urratsik geratzen, espetxe politikan urratsak emateko unea da. ETAk bere jarduna amaitutzat eman du, jada amaitu dira aitzakiak, aurrerantzean urratsik eman ezean mendekua eta min injustua sortzen jarraitzeko grina baino ez dira geratzen, bereziki senideek, inolako errurik ez duten horiek, jasaten duten min injustu bat.
Baina gaurko egunean, Sare Herritarrak bereziki hurrengoa esateko deitu du agerraldi hau:
ETA, 2011eko urrian hasi eta 2018ko maiatzaren 4ean amaitutako bidean, aurrera urratsak ematera zerk eraman duenaren arrazoiak albo batera utzita, Sare Herritarrak uste du gizarte zibilak bide guzti honetan izan duen rola balioan jarri behar dela, zeinaren bultzadarik gabe, ziurrenik, amaiera hau ez litzake sekula gauzatuko, edota behinik behin, asko luzatuko litzake denboran beharrezko baldintzak ez izanagatik.
Azkarraga eta Atxak gogorarazi dute 2011ko urriaren 20ko erabakia, besteak beste, gizarte zibileko hainbat eragileren aurretiazko lanaren ostean eman zela, Harremanetarako Nazioarteko Taldearen babesarekin. 2017Ko apirilaren 8ko armagabetzea ostera “berau egingarri bilakatu zuen artikulatutako gizarte zibil baten arrakasta irudikatu zuen, kasu honetan Iparraldean”.
“Sarek, agerraldi honetan, pasaden maiatzaren 4tik garai berri bat bizitzen hasi garela azpimarratu nahi du. Zentzu honetan, hamarkadetako sufrimenduarekin amaitzeko eta koponbidean, adiskidetzean eta elkarbizitzan aurrera egiteko sortu den aukera paregabe hau galtzen ez uzteko gonbita luzatu nahi diogu, beste behin ere, gizarte zibilari eta euskal zein espainiar instituzioei”.
Sareko bozeramaileek adierazi dutenez “generazio berri honek guk gure nagusiengandik jaso genuena baino jendarte hobe bat merezi dute. Eta horregatik, gizarte zibila da instituzio, alderdi eta sindikatuekin batera, arduraz eta prespektibaz jokatu behar duena. Garai berri honetan ezin da inor bazterrean geratu”.
ORAIN PRESOAK.
Helburu hau da, une honetatik aurrera, Sare osatzen dugun pertsonon indar guztia mugiaraziko duena. Izan ere, espetxeetako aferari irtenbidea jartzen ez diogun bitartean, euskal presoen eskubideak urratzen jarraitzen diren bitartean, presoen senideak urruntze politikarekin zigortuak izaten jarraitzen duten bitartean, salbuespen legedia aplikatzen jarraitzen den bitartean edota espetxeetan presoak hiltzen jarraitzen duten bitartean ezingo baita benetako bakeaz eta elkarbizitzaz hitz egin.
Sareren lana, une honetatik aurrera, gizarte zibilaren aktibazioa izango da. Gizarte zibilari aldaketarako unea dela eta mobilizatzeko ardura Sarek bere gain hartzen duela adieraziko dio eta baita instituzioei eskariak egitekoa ere, benetako inplikazio bat izan dezaten konponbidearen eta bakearen eraikuntzan.
JUSTIZIA TRANTSIZIONALA
Bada garaia justizia trantsizionalari bide emateko eta beraz:
1.- Gaixo dauden eta adinez nagusiak diren presoak askatzeko, bai eta Euskal Herrira gerturatzeko.
2.- Espetxe eskumena bereganatzeko, bai eta zaintza epaileekiko eskumena, Entzutegi Nazionalaren menpean egoteari uztea beharrezkoa da; Entzutegi Nazionala desagertzea beharrezkoa den moduan. Bere sorrerak zentzurik ez bazuen, gaur are gutxiago. Izan ere, maiatzaren 4az geroztik existitzen ez den erakunde baten kide izateagatik edo berarekin kolaboratzea egozten zaien pertsonak epaitzeak ez baitauka zentzurik.
Hau medioa, epaiketaren zain dauden auziak eta bermerik gabe gauzatutakoak, gertuko epaitegien eskumenpera pasatzea eskatzen dugu, Euskal Autonomi Erkidegoko eta Nafarroako epaitegietara.
3.- Gradu aldaketa eskaerak onartzeko eta behin behineko askatasunari begira betetako zigorrak zenbatuak izateko.
4.- Salbuespen legediari amaiera emateko.
5.- Salbuespen legedian oinarritutako prozesuak berraztertzeko.
6.- Tortura salaketapean eman diren zigorrak berraztertzeko.











