Gaurko egunean, pozezko albistea jaso dugu: Lorentxa Guimonek ez du espetxean jarraituko.

Pozez hartu dugu albistea; bai, pozez. Izan ere, ez genituzke horrelako albisteak jaso behar, batez ere, gaixo dauden presoek etxean beharko luketelako, denak, salbuespenik gabe. Bai Frantziako estatuko espetxeetakoei dagokienez eta Espainiako estatuko espetxeetakoei dagokienez ere bai. Sufrimenduari ateak itxi nahi dizkiogulako, lehenbailehen, eta herri honek merezi duen konponbide eta bizikidetzari ateak parez pare ireki.

Beste behin ere, larritasun egoera gorenean aurkitu behar izan da Lorentxa Guimon epaia bere alde agertzeko. Erietxean behin baino gehiagotan bukatu behar izan du azkenean, baldintzapeko askatasuna lortzeko. Ezin da errepikatu. Ez da posible. Hasieratik, preso dagoen pertsona bati gaixotasun larria diagnostikatzen dioten unetik, pertsona horrek ezin du espetxean jarraitu. Giza eskubideen kontua da larriki gaixo dagoen presoa etxean egotea; espetxe politika ankerrenaren adierazle da espetxean pertsona hauek mantentzea. Argi eta garbi: gaixo dauden presoek etxean egin behar diote aurre gaixotasunari, euren eremu afektibotik hurbil. Aitzakirik gabe, salbuespenik gabe.

Oraindik ere, gaixorik dauden presoak ditugu espetxeetan. Jose Ramón Lopez de Abetxuko, Aitzol Gogorza, Garikoitz Arruarte, Gorka Fraile, Ibon Fernandez Iradi, Iñaki Etxeberria, Ibon Iparragirre, Jagoba Codó, Josetxo Arizkuren eta Txus Martin. Espetxeetan gaixotasun hauei aurre egitea edozein ikuspuntu humanotik at dago; espetxean eta sakabanatuta are gutxiago. Guimonen kasua aurrekaria izatea espero dugu, azkar jorratu beharreko aurrekaria. Instituzio guztiek, justizia eremukoek  barne, pausoak eman behar dituzte, inoren zain egon gabe. Giza eskubideen errespetua bermatzen duen edonork azkar ulertuko du larriki gaixo dauden presoek etxean egon behar dutela.

Otsailaren 14an, preso gaixoen etxeratzea eskatuko duen dinamika aurkeztu genuen Oreretan, urtarrilaren 9ko Bilboko eta Baionako mobilizazioen ostean aurkeztu genuen “Hartu trena!” dinamikaren baitan kokatzen dena. Dinamika honen helburua, giza eskubideen trenera ahalik eta bagoi gehien batzea izango da, bakea izango den azkenengo geltokiraino iritsi arte. Bagoi hauetako bat izango da Oreretan aurkeztutakoa, herriz herri joango dena preso gaixoen askatasuna eskatuz. Espero dugu, lehenbailehen bagoi hau behar ez izatea; alegia, preso gaixo guztiak etxean egotea, larria delako, urgentea da!

Lorentxa Guimonek espetxea atzean betiko uztea espero dugu. Baina Guimonek atzean utziko duen bezala, gaixo dauden preso guztiekin berdin gertatu behar da. Hori bai, soilik konpromisoak batuz eta konpromisoak aktibatuz lortuko dugu helburu hau. Lortu, lortuko dugulako, ziur. Eremuz eremu bagoiak betetzeko apostua egin dugu eta horretara goaz; giza eskubideak, konponbidea eta bakea defendituko ditugulako; horretan dihardugu eta horretan jarraituko dugu.

Ostirala 26, arratsaldeko 19:00etan eliz ataritik.

Giza Eskubideak | Konponbidea | Bakea

Euskal Presoak Euskal Herrira

Sare herritarrak larriki gaixorik dauden euskal presoen askatasuna aldarrikatzeko dinamika berria aurkeztu du Oreretan, herriz herri joango den dinamika.

Prentsaurreko honen aurkezleak Aurkene Astibia eta Jose Mª Agirretxe (Porrotx) izan dira, eta argi eta garbi adierazi dute gaixotasun larriak pairatzen dituzten 11 euskal presoek etxean behar dutela, euren gaixotasunei ahalik eta modu onenean aurre egiteko.

Azaldu dutenez, “larriki gaixorik” eta “espetxea” esaldi berean sartzea edozein ikuspuntu gizatiarretik at dago. Gainera, Sare ez da bakarrik egongo “Hartu trena!” dinamikan: Txus Askatu, Iparra Galdu Baik eta Durangon Gorka Fraileren askatasuna eskatzeko sortutako plataformak bidelagun izango ditu.

Gaixorik dauden euskal presoen (Jose Ramón Abetxuko, Aitzol Gogorza, Garikoitz Arruarte, Gorka Fraile, Ibon Fernandez Iradi, Iñaki Etxeberria, Ibon Iparragirre, Jagoba Codó, Josetxo Arizkuren, Lorentxa Guimon eta Txus Martin) herrietatik joango da Juan Gorriti eskultoreak egindako lekukoa. Lehenengo geltokia, Orereta bera izango da.

Borondateak mugitzeko tren bat jarri genuen martxan urtarrilaren 9an, giza eskubideen trena alegia. Ibilbide honetan, zalantzarik gabe, larriki gaixorik dauden presoen etxeratzea ezinbesteko pausua da. Herriz herri, auzoz auzo, eremuz eremu eta norbanakoz norbanako, giza eskubideen alde egotetik giza eskubideen alde lan egitera pasatzea lortu behar dugu, eta horretarako “mediku, trikitrilari, ikasle, langile, jubilatu… guzti guztiak gara beharrezkoak giza eskubideen defentsan, eta preso gaixoei dagokienez denbora ezinbestekoa da. Urgentea da, berandu baino lehen etxean izan behar dira larriki gaixo dauden presoak!.

Sare herritarrak prentsaurrekoa eman du gaur goizean Gasteizko tren geltokian.

Prentsaurreko honetan, Sarek, Euskal Herria guztian zein mundu guztian zehar zabaltzea helburu duen manifestu iraunkorra aurkeztu du. Giza eskubideen defentsan aritu nahi duen ororentzat dago prestatuta manifestu hau, euskal preso, iheslari eta deportatuen eskubideen errespetua oinarri hartuz.

Ainhoa Azkaratek eta Joseba Azkarragak azaldu dutenez, urtarrilaren 9an argi geratu zen milaka herritarrek beste pauso bat eman nahi dutela konponbidera eta bakera begira, eta hala erakutsi zuten Bilbo eta Baionako kaleak betez. “Hartu trena” dinamikaren baitan, eremu ezberdinak trenera igotzeko gonbitea luzatu dute biek ala biek, eremuz eremu ere ikusaraziko dena. “Auzo elkarteek presoen giza eskubideen urraketak azaltzen dituzten informazio puntuak antolatu ditzakete auzoan, ikasleek hitzaldi informatiboak azaltzen dituzten bitartean” azaldu dute Azkaratek eta Azkarragak.

Baina trenak, azaldu dutenez, azkenengo geldialdi bat izango du, euskal jendartea konponbidera eramango duena. Bukatzeko, azaldu dutenez, gaurtik irailera bitartean milaka herritar bildu nahi ditugu manifestu honen inguruan, bizikidetzari ateak irekiz eta sufrimenduari parez pare itxiz.

Giza eskubideen alde egotetik giza eskubideengatik lan egitera pasatzeko prest gaude, eta horretara goaz.

Larri gaixo dagoen Lorentxa Guimon euskal presoa erietxera eraman dute, hirugarrenez azkenengo bi hilabeteetan.

Sare herritarretik uste dugu, argi geratu dela euskal presoen aurkako mendeku eta gorroto espetxe politika hau ezin dela luzatu, preso gaixoek etxean egon behar dutelako, lehenbailehen. Otsaila amaieran erabakiko dute Guimonen baldintzapeko eskaera, baina ezin dugu hainbeste itxaron.