Berriak

#650Tontor ekimena ezin izan dugu gaurkoan burutu baina Ibaetako frontoia ta EHko plazak bete ditugu

Penatuta. Oso penatuta gaude gaur hona ekarri gaituen erabakia hartu behar izanagatik. Baina eskertuta ere. Bereziki eskertuta gaude gaur hemen batu zareten guztiekin, herriz herri mendi-irteerak antolatzen aritu zareten guztiekin eta 650 tontor ekimenean parte hartzeko izena eman duzuen guzti-guztiekin. Mila esker egin duzuen lan izugarriagatik eta mila esker zuen prestutasun eta ilusioagatik. Gaurkoan, tontorren igoera bertan behera utzi behar izan dugun arren, erraz erakutsi duzue maiatzaren 8an ekimen ikusgarri eta historikoa egingo dugula. Bai horixe!

Jada ostegun eguerdian iragarri genuen moduan, gaurko eguraldi iragarpenak ikusita, parte-hartzaileek mendietan bizi zitzaketen arrisku-egoerak medio, guztion segurtasuna lehenetsiz, tontorren igoera atzeratzea erabaki genuen. Erabaki zaila izan da, esan dugun moduan, pertsona askok hilabeteetan zehar eginiko lana izugarria izan delako, batetik, eta izena eman duten pertsona eta herri kopurua ere itzela izan delako, bestetik. Baina lehentasuna guztion ongizateak izan behar duela sinetsita gaude.

Era berean, herriz herri egin den lan horrek oinarri sendoak utzi dituela ere kontziente gara eta horrek pozten gaitu. Beste behin ere, preso eta iheslariek bizi duten egoerari aterabidea eman behar zaiola adierazteko mobilizatzeko prest agertu da euskal jendartea eta horrek egiten ari garen lana norabide egokian egiten ari garela eta behar beharrezkoa dela erakusten digu. Jendarte honek konponbidearen bidea gauzatu nahi du; preso eta iheslarien etxerako bidea eta elkarbizitza eta bakerako bidea.

Hori hala, mendietara igotzeko ekimena atzeratu behar izan dugun arren, gaur eguerdirako, ehundaka dira Herriko Plazetan elkartzeko deia luzatu duten herri eta auzoak; mendi tontorretan egin behar genuen moduan, aldarri hau zabaldu eta urriaren 24an Donostian egingo den manifestaziora dei egiteko argazkiak ateratzeko. Honela, hemendik ere animatu nahi zaituztegu, lagunartean, familian, kuadrilan edo norbanako moduan mendi, tontorren bat igotzeko intentzioa zenuten guztiei, zuen artean batu eta Izan Bidea bandera, zein kamisetarekin, argazkia atera eta Sarek egun honetarako prestatuko telefono zenbakietara bidaltzera. Tontorretan irudikatu nahi genuen marea urdina herriz herri eta sarean irudika dezagun.

Norabide berean urratsak ematen jarraitzeko asmoa dugu. Bidea egiten jarraitzekoa. Eta horretarako, aurrera begira jartzen gara. Aurrera begira, aurrera egin nahi dugulako; urriaren 24ari begira; hilabete honen amaieran Donostian elkartuko baikara milaka herritar bilduko dituen manifestazio eta mosaiko erraldoian. Bertan mundu osoari zuzenduko gatzaizkio, mundu osoak jakin dezan oraindik hemen ehunka preso etxetik ehunka kilometrotara daudela; oraindik ere presoen gehiengoa lehen graduan edo zigor graduan dagoela; oraindik ere emakume presoak bakartuak jarraitzen dutela; ehun motxiladun haur inguru daudela eta preso gaixoak heriotzera arte espetxean mantentzen dituztela… Finean, oraindik orain, hau guztia ahalbidetzen duen salbuespenezko espetxe politika indarrean dela.

Horregatik; Resolution! Etxean! Lelopean: unea dela, gehiengoak aldaketa nahi dugula, egoera hau ezin dela betikotu eta elkarbizitzaren baitan aurrera egin ahal izateko, salbuespeneko espetxe politika bertan behera utzi eta presoen etxeratze-prozesua abian jartzea ezinbestekoa dela aldarrikatuko dugu.

Bidea ibiliz eta ibiliz egiten dela badakigu, eta gu aurrera urratsak emateko prest gaude. Aldapa malkartsu edo beherakada gogorrak datozela ere, aurrera eginez bidea egiten dihardugu. Tontorra zein den badakigu; etxeratzea, elkarbizitza, bakea. Segi dezagun, beraz, bidea egiten, bidea izan gaitezen.

by sarenaiz

Bost egun baino ez dira geratzen inoiz egin den mendi tontor igoera bateratu handiena burutu dezagun. Gaurko agerraldia azken deialdia egin eta datuak zein irizpideak emateko deitu dugu

Lehenik eta behin, eskerrak eman nahi dizkiegu ekimenean parte hartzera animatu diren guztiei, herrietan irteerak antolatzen dabiltzanei eta baita ekimenarekin bat egin duten norbanako eta kirol edota kultura mailako pertsonalitateei.

Larunbat honetan milaka lagun mobilizatuko gara 650 tontor igotzeko. Familian, lagunartean edota 400tik gora herri eta auzoetatik antolatu diren irteeren bitartez. Euskal Herriko zazpi lurraldeetako mendiak aldarriz beteko ditugu; 125 inguru Araban, 130 inguru Bizkaian, 120 inguru Gipuzkoan, 220 inguru Nafarroan eta 60 inguru iparraldean.

Mendi igoerak goizez egingo dira, tontorrera iritsi eta Izan Bidea bandera ezarriz. Herriek irteerak antolatu dituzten mendietan, igoera ostean, ekitalditxoak antolatu dira, betiere, segurtasun irizpideak errespetatuz. Tontorretan argazki eta bideoak zabaltzeko deia ere luzatu nahi dugu; Izan norbere edo taldeko sare sozialetan #650tontor , #IzanBidea eta igotako mendiaren izenaren traolak erabiliz; edota Sarek egun horretarako prestatu dituen telefono zenbakietara whatsappez argazkia edo bideoa + igo den mendiaren izena bidaliz. Telefono zenbakiak herrialdeka banatu dira, geografikoki ordena mantendu ahal izateko. Amaieran adieraziko ditugu telefono zenbakiak.

Ekimen bateratu hau, are bateratuagoa egin asmoz, Julio Soto bertsolari nafarrak Habanera doinua lagun prestatu digun bertsoa helaraziko diegu 650tontor.sare.eus web orrialdean izena eman duten guztiei, baita irteerak antolatu dituzten herrietako kideei ere: Milaka pertsonak, 650 aldiz, Euskal Herri osoan zehar batera abestu dezagun.

Dakizuen moduan ekimen hau, Izan Bidea dinamikaren baitan antolatu dugu; preso eta iheslarien etxeratze prozesua abian jarri eta elkarbizitzarako eta bakerako bidea egin asmo duen dinamika zabal honen baitan, hain zuzen ere.

Behin eta berriz esan dugu une garrantzitsu baten aurrean gaudela, batetik, Euskal Herri mailan inoizko adostasun maila handiena lortu dugulako salbuespeneko espetxe politikaren aldaketaren alde eta bestetik, bai Frantziako zein Espainiako Gobernuek aldaketa hori gauzatzearen aldeko borondatea adierazi dutelako. Ekintzei dagokionean ordea, oraindik ere, mugatuak izaten ari dira.

Guri dagokigu, borondate hori praktika bilakatzea, ez baita benetako erroko mugimendurik emango, bultzatu ezean. Preso eta iheslarien auzia konpontzeko garaia da, baita elkarbizitzaren eta bakearen alde hasitako bidea jarraitu eta gauzatzekoa ere.

Eta guk horretan jarraitu nahi dugu, helmugara iritsi arte. Horixe da tontorretara eramango dugun aldarria.

Horretarako, Izan Bidearen baitan ateratako kamiseta, musuko eta banderak soinean eramateko deia zabaldu dugu; Euskal Herri osoko muinetan, larunbat goizean zehar, marea urdin luze eta zabala irudikatu asmoz.
Amaitu aurretik mendira igoko garen kideontzat, hainbat irizpide eta gomendio emateko ere probestu nahi dugu agerraldi hau:

• Batetik, gogoratu nahi dugu, pandemia egoera batean jarraitzen dugula eta beraz, musukoa ekartzea gogoan hartu behar dugula, baita, segurtasun distantziak eta neurriak presente izatea ezinbestekoa izango dela.

• Bestetik, bereziki garrantzitsua deritzogu, natura errespetatzea eta bidea jaso bezain garbi, edo garbiago, uztea.

• Gogoratu ere eguraldiaren arabera arropa egokia hartu eta mendirako oinetako aproposak janztea, baita ura eta jatekoa eramatea.

• Norbere indarrak ere ondo neurtu. Ongi aukeratu igotzera zoazen mendia eta edozein atsekabe sentituz gero laguntza eskatu.

Eta ez ahaztu ekimen eder honen helburua, etxeratze prozesuaren alde, elkarbizitzaren alde eta bakearen alde mugimenduan den jendartea garela erakustea dela, baina baita gozatzea ere, Beraz, disfrutatu mendiaz eta zatozte larunbatean 650 tontor gurekin igotzera!

TELEFONO ZENBAKIAK:

Araba, Lapurdi, Behe Nafarroa eta Zuberoako mendiak: 678 13 74 05

Bizkaiko mendiak: 688 67 46 79

Gipuzkoako mendiak: 688 62 83 66

Nafarroako mendiak: 688 81 20 34

by sarenaiz

Espainiar Estatuko hogeita hamar bat espetxetan vis a vis komunikazioak etenda daudela salatu dute Etxerat eta Sarek

Euskal presoek eta haien senideek oso une zailak bizitzen jarraitzen dute; izan ere, joan den udaberriko osasun-larrialdiak eragindako inkomunikazioan izandako beldurrari, ziurgabetasunari eta hutsuneari, orain, hainbat espetxetan komunikazioak etetea gehitu zaie, Covidaren positiboak espetxe barruan daudelako.

Egoera aldatzen ari den arren, gaur egun vis a vis komunikazioak etenda daude Espainiar Estatuko hogeita hamar bat espetxetan.

Beste behin ere, urratutako oinarrizko eskubideei buruz ari gara. Urruntze-politikari eusteak eta euskal presoei salbuespenezko erregimena aplikatzeak etengabeko urraketa eragiten dute eta gainera COVID19-aren pandemiak presoen eta haien senideen egoera hori larriagotu egin du.

Vis a vis familiarrak pertsona batera edo bira mugatzean, bi edo hiru seme-alaba txiki dituzten familietako haur guztiek ezin dituzte ikusi haien guraso presoak. Sei hilabete baino gehiago daramate haur hauek haien aita edo ama, edo biak, bisitatu gabe. Espetxeetako arduradunek adingabearen alde egin beharko lukete eta ez lukete ahaztu behar familia-lotura sendotzearen garrantzia.

Oraindik vis a visak egiten uzten duten espetxe batzuetan ez dira egiten asteburuetan, astegunetan baizik, eta, beraz, asaldura larria eragiten die astez bisita bat egin ahal izateko lanegunak galdu behar dituzten senideei.

SARE eta ETXERAT-ek egoera hori salatu eta urruntze politikarekin eta horrelako egoerek dakartzaten eskubideen urraketekin amaitzeko eskatu nahi dute. Joan den astean Eusko Legebiltzarrean eta Espainiako Kongresu eta Senatuan espetxe-politika aldatzeko egindako adierazpenak positibotzat hartzen ditugu. Era berean, eskerrak eman nahi dizkiegu sindikatuei salbuespen espetxe-politikarekin amaitzeko hartutako konpromisoagatik, joan den ostiralean Bilbon adierazi zuten bezala.

Uste dugu erakunde, politika eta gizarte konpromisoaren bidea egin beharko dela, baita mobilizazioarena ere. Euskal gizarteari bakearen eta bizikidetzaren bidean parte hartzen jarraitzeko eskatzen diogu eta datorren ostiralean Euskal Herri osoan egingo diren Azken Ostiraleko mobilizazioetan, datorren urriaren 3ko #650tontor ekimenean eta beste ekimen batzuetan parte hartzeko deia egiten diogu.

by sarenaiz

Igor Gonzalez Sola Euskal presoaren heriotza hau, ozen eta saminez salatzen dugu. Igor salbuespeneko espetxe politika krudel honek erail baitu

Gaur hemen batzen gaituena, sekula gertatu behar ez zen gertakari lazgarria izan da. Ostiralean Igor Gonzalez Sola Euskal presoa hilik topatu zuten bere ziegan. Ozen salatu dugu heriotza hau, ozen eta saminez, Igor salbuespeneko espetxe politika krudel honek erail baitu.

Igorren heriotza, ez da bakarra, urte luzeetan indarrean dagoen salbuespen legediak badu heriotz zerrenda luzea bere baitan.

Igorrek etxean behar luke, aske eta bizirik, bere zigorraren 3/4ak beteak baitzituen. Espetxe legedi arrunta ezarri eta zegozkion eskubideak errespetatuak izan balira, Igor bizirik legoke, aske eta bizirik.

Sare Herritarrak, euskal presoen eskubideen defentsan lan egiten duten beste elkarte eta talde batzuekin batera, denbora asko darama horrelako egoerak salatzen.

2005eko martxoan espetxeratu zutenetik, Igor urruntze politika jasan behar izan duen presoetako bat da. Soto del Real, Badajoz, Valdemoro, Soria… Martutenen amaitzeko.

Urruntze politika horren biktima izateaz gain, tratamenduan zegoen preso gaixo bat ere bazen, eta hala ere, espetxean mantentzen zuten, beste behin ere, heriotzerarte.

Sarek, gaur egun inoiz baino gehiago, balioa eman nahi die Gasteiz eta Iruñeko Parlamentuetan, Batzar Nagusietan eta hainbat eta hainbat udaletan lortu diren indar politiko gehienen arteko akordioei, bai eta euskal sindikalismoaren ahobatezkotasunari ere, egungo espetxe-politikaren erreforma sakon baten alde. Baina era berean, instituzioetan euren babesa adierazi dutenei egoera hau behin betikoz amaitzeko konpromisoan urrats bat gehiago emateko eskatu nahi diegu. Egoera hau ezin da errepikatu eta guztion ardura da.

Horregatik, eta Euskal Herrian dagoen gehiengo sozial eta politikoa kontuan hartuta, helburu honen alde, honako hau eskatzen dugu:
A) urruntze-politikaren amaiera, eta EHko kartzeletara eraman zituen
hala eskatzen duten preso guztiak.
B) Gaixotasun larriak dituzten presoen askatasuna, haien gaixotasun
larriengatik arreta jaso dezaten, espetxeko harresietatik kanpo.
C) graduen progresioa aplikatzea, gainerako presoei bezala.

Egoera honek amaitu behar du. Salbuespen politika bertan behera geratu behar da. Ezohiko legedia honek gorrotoa eta mendekua baino ez ditu oinarrian. Onartezina da eta ozen eta garbi esan beharra dago. Igorrek etxean, libre eta bizirik behar luke.

by sarenaiz

Oharra Igor Gonzalez Sola euskal presoaren heriotzaren aurrean:

Sarek Igor Gonzalez Sola euskal presoaren heriotza salatzen du. Edozein preso bortizki hiltzeak kartzela-sistemaren porrota dakar, eta horixe salatu du Sarek aspalditik.

Kartzela ezin da pertsonen biltegi bat izan, non pilatuta bizi diren kondena amaitu arte.

Igorrek, beste preso askoren kasuan bezala, sistema anker baten ondorioz bizia galdu du, aparteko baldintzetan bere espetxe zigorrari aurre egitearen ondorioz, salbuespen legediaren ondorioz. Horrek gogoeta eginarazi behar die erakunde eta alderdi guztiei.

Igorrek, eskubide urraketa ugari jasateaz gain, kondenaren 3/4 beteta zituen, eta ohiko legedia ezartzen zaien gainontzeko presoei aplikatzen zaien espetxe-araudi bera aplikatu izan balitzaio, gaur egun aske egon zen eta bizirik.

Ez gara aspertuko etxean nahi ditugula eta, batez ere, bizirik nahi ditugula errepikatzeaz. Salbuespen-legeak heriotza dakar eta guztion ardura da politika hau betiko bertan behera lagatzea.

Horregatik, igande honetan, irailaren 6an, herritar guztiei dei egiten diegu Bilbon 12:00etan egingo den manifestazioan parte hartzera.

by sarenaiz

SARE Nafarroaren oharra Mikel Barrios aske uzteko eskaera ukatu ondoren

Mikel Barrios euskal presoa aske uzteko eskaera ukatu du Parisko Dei Auzitegiak, eta joan den ekainean hartutako erabakia berretsi du: hau da, bost urteko espetxe zigorra ezarri dio euskal presoari, «erakunde kriminal» bateko kide izatea egotzita.
Gogor kritikatzen dugu gaurko erabakia, are gehiago; Euskal Herriko egungo testuingurua ikusita neurriz kanpokoa eta ulertezina dela azpimarratu nahi dugu.
Konponbide garaia da! Aski da! Sufrimendu garaiak atzean utzi eta bakean zein askatasunean oinarritutako etorkizun bat eraiki nahi dugu. Eta zentzu horretan, injustizia guzti hauen aurrean, ez gara geldirik geratuko, bidea egiten jarraituko dugu. Preso, iheslari eta deportaturik gabeko Nafarroa, Euskal Herria behar dugu, hori izango baita elkarbizitza eta benetako bakeari egin diezaiokegun ekarpenik onena.

Gaurko erabakia salatu eta Mikel Barrios lehenbailehen aske uzteko eskatuko du Arrosadiako Sarek irailaren 4tik 6ra antolatutako bizikleta martxak. Goizeko 8.30ean hasiko da Iturgoienen, eta Alduden bukatuko da lehen etapa afari batekin. Bigarren etapa Aldudetik Lahontanera izango da eta Itsasun, azken urteetan Mikel Barrios bizi izan den tokian, egingo da bazkaria. Azkenik, Mont de Marsan presondegiraino helduko da martxa, eta ondoren Elkartasun Eguna ospatuko dute Itsasun.

Ohar honen bidez, ekimenean izena eman eta bizikleta martxan parte hartzeko deia luzatu nahi diegu herritarrei. onartezinatxikitorena@gmail.com

Mikel Barrios Mont-de-Marsango (Okzitania) espetxean dago preso. 2017ko urrian atxilotu zuten Barrios, Alemanian, eta handik Frantziara eraman zuten, abenduan. Osnyko (Frantzia) presondegian espetxeratu zuten, eta handik urtebetera aske utzi, zaintzapean. Joan den ekainaren 23an egin zen haren aurkako epaiketa. Fiskaltzak sei urteko espetxe zigorra eskatu zuen; defentsak, berriz, kargurik gabe uztea, argudiatuta haren aurkako akusazioak ETAk borroka armatua behin betiko utzi ostekoak direla. Parisko Dei Auzitegiak bost urteko kartzela zigorra ezarri zion, eta hamar urtez Frantzian egoteko debekua.

by sarenaiz

Urriaren 3an, inoiz egin den tontor igoera bateratu handiena egingo dugu Euskal Herrian

“Izan Bidea dinamikaren baitan, datorren urriaren 3an milaka herritarrekin batera Euskal Herriko tontor ezagunenak igoko ditugu, 650 tontor inguru, preso eta iheslarien etxeratzearen alde eta elkarbizitza eta bakearen alde”

Maiatzean Izan Bidea aurkeztu genuenetik ia 230.000 kilometro egin ditugu izena-eman dugun ia 3000 pertsonen artean. Egunero-egunero gero eta gehiago gara Ibiltarien Sare honen parte egin garen herritarrak eta dinamika honen baitan kilometro eta urratsak batzen gabiltzanak.

Dinamika honek, euskal presoen eta iheslarien etxeratzearen alde, baita elkarbizitza eta bakearen alde gauden herritarrak batu asmo ditu, urratsak emanaz, bidea izan gaitezen. Gizarte aktibazioa eta instituzioekiko lanketa uztartuz, auzi honi behin betiko aterabidea eman nahi diogulako.

Horretarako une aproposa dela uste dugu; euskal jendartearen eta instituzioen adostasuna dugu preso eta iheslariek pairatzen duten salbuespen legediarekin amaitu eta etxerako prozesua martxan jartzeko. Denok ozen esan dugu, Euskal Presoak Euskal Herriratzeko garaia dela. Bestetik, Madrili dagokionean, Gobernuan diren alderdiek egoera honekin amaitzeko adostasuna agertu dute behin baino gehiagotan, izan EHko instituzio ezberdinen baitan, edota Madrilgo gobernukideek eginiko adierazpenen bitartez. Beraz, hitzetatik ekintzetara pasatzeko garaia da, zeren zain dira? Egoera honek ezin du gehiagoan luzatu. Presoak Euskal Herrian egon behar dute eta etxera prozesua garatu behar dute gradu progresioa eginez. Eta senideek ezin dute euren bizia errepidean arriskuan jartzen jarraitu, ez eta espetxean duten senidea ikusi eta ukitu gabe urte erdia igaro, motxiladun haurrei Covid-19a dela eta gertatzen ari zaien moduan. Are gutxiago, gaixotasuna dela medio, preso duten alaba, aita edo anaia hiltzen ikusten jarraitu. Nahikoa da. Konponbide garaia da.

Horregatik, bidea egiten jarraitu behar dugula diogu, Ibiltarien Sare hau gero eta handiago eta zabalagoa egin behar dugula, etxerako, elkarbizitzarako eta bakerako bidea egi bilaka dezagun.

Eta bide hori batera egiteko, datorren urriaren 3an inoizko erronka handiena ezarri diogu gure buruari eta Euskal Herriko herritarrei; guztion arten, egun berean, Euskal Herriko 650 mendi igo eta tontorretara gure aldarria eramatea. Ekimen eder eta esanguratsua egitea da gure asmoa, argi erakusteko urratsak emateko prest gaudela, maldan gora edo behera, baina guztiok batera, egoera honekin behin betiko amaitzeko.

Honela, urriaren 3an, inoiz egin den tontor igoera bateratu handiena egingo dugu Euskal Herrian. Gure herriko tontor esanguratsuenak igoaz; aurten kaleratutako zentenarioen zerrendan bilduta dauden tontorrak eta herriz herri kuttunenak ditugun horiek igoko ditugu; maila altuenetik baxuenera, mendizale amorratuak ez ezik, familiak, haurrak, helduak, zahar eta gazteak, baita, urtean behin mendi-buelta txikia baino egiten ez dugun horiek guztiak elkartu nahi ditugu ekimen honetan eta horregatik guztiontzako eskaintza luzatuko dugu. Datozen asteetan sareren web orrialdean informazioa gehitzen joango gara, baita, ekimenerako izen-emateko aukera zabaldu ere (bai web orriaren bitartez, baita herrietan ere).

Honekin batera, gaurko agerraldi hau probestu nahi dugu udan zehar hiriburuetan egingo ditugun hainbat ekimenen berri emateko:

• abuztuak 1, Gasteizen
• abuztuak 14, Donostian

Elkarbizitzaren eta bakearen alde, konponbidearen alde eta preso eta iheslarien etxeratze prozesua martxan jartzeko bidea izan nahi duten guzti horiei, urratsak eman eta kilometroak egiteko prest dauden guzti horiei, abuztuan eta bereziki urriaren 3an gurekin batzera dei egiten diegu.

Izan gaitezen bidea, osa dezagun Ibiltarien Sare erraldoia.

by sarenaiz

OHARRA Auzitegi Nazioanalaren aginduz Itxaso Zaldu preso ohiaren atxiloketa dela eta:

12 urte baino gehiago frantziako espetxeetan preso egon ostean, Auzitegi Nazionalaren aginduz Itxaso Zaldua atxilotu izana, bakearen eta konponbidearen bidean atzerapauso argia dela salatu nahi du Sare Herritarrak.

Itxasok auzitegiek ezarritako zigorra betea du jada, eta, beraz, Auzitegi Nazionalaren erabaki honek, lekuz kanpokoa izateaz gain, iraganean ainguratutako justizia baten jokabidea islatzen du, jendartea konponbidearen eta bizikidetzaren bidean laguntzearen kontrakoa.

Saretik, egoera hau salatu nahi dugu, eta jaio ginenetik ditugun konpromisoetan berresten garela adierazi nahi dugu; bakea, bizikidetza eta konponbidea. Horregatik, gaur arratsaldean, uztailak 21, manifestazioa deitu dugu Hernanin (Itxasoren jaioterrian), 20:00etan Gudarien Plazan, "Konponbide garaia da. Izan Bidea” lelopean.

by sarenaiz

Motxiladun umeek beren aita, ama edo kasu batzuetan biekin egon gabe urte erdia daramate

Hemen elkartu gara Espainia eta Frantziako espetxeetan sakabanatuta dauzkaten euskal presoen seme-alaba eta hauen ama-senide batzuk. Ez gaude denak, ez baita erraza guztiak elkartzea. Gaur gaurkoz, oraindik ere ia 100 motxiladun haur-nerabe ditugu Euskal Herrian. Haserre gaude. Minduta. Inpotentzia handia sentitzen dugu. Gure haurrak beren aita, ama edo kasu batzuetan biekin egon gabe urte erdia daramate. Egoeraren gogortasun eta krudeltasunak kalera atera gaitu, jendarteari ezkutuan dagoen errealitate hau kontatzeko. Nola da posible egoera hau onartzea? Zein agintari, politikari, epaile edo herritarrek onartuko luke bere seme-alabak ikusi eta besarkatu gabe hainbeste hilabete egotea?

Haur hauen inguruko lanketa hau abiatu genuenean esan genuen motxiladun haurrek zigor hirukoitza bizi zutela; egunerokoan guraso presoarekin ezin egona, gurasoei aplikatzen zaien salbuespen legedia dela eta beraiek noizbait etxean izateko esperantza ere ukatzea, eta urrunketa medio, eurak ikusteko egin beharreko milaka kilometroak.

Gaurkoan, berriz, horri guztiari gehitu beharreko beste zigor bat ere badugu, laugarrena. Covid-19a dela eta, denok pentsatuko ez genukeen egoera bizi behar izan dugu; eskolak itxita, etxetik ateratzeko debekua, maite ditugun senitarteko-lagunekin ezin egona… eta gure haurren kasuan guzti horri aitarekin, amarekin edo biekin hilabete luzez ezin egotea gehitu zaie.

Horren erakusgarri da, hemen dauden haur hauetako asko, preso dagoen bere aita edo amarekin egon ziren azken aldia otsaila edota martxoa hasiera izan zela, bada hemen aitarekin egoteko azken aukera otsaila hasieran izan zuenik ere. Otsailetik haur gehienek oraindik ere ez dute berriz euren guraso den presoarekin egoteko aukerarik izan. Badira aste batzuk “normalitate berria” kontzeptua entzuten ari garela eta guretzat “zaharrak berri” izaten jarraitzen du; motxiladun umeak gurasorik gabe bizitzera kondenatzen ari baitira.

Badira bi-hiru aste lokutorioko bisitak egiten hasi direla Estatu espainiarrean, baina oraindik ere kartzela gehienetan ezin da aurrez aurreko familiar eta elkarbizitzakorik egin. Gainera, uztailean joan ahal izan duten haurren kasuan

preso gurasoa kristal baten atzean ikusi edo bidaia ohiz kanpoko baldintzetan egin behar izan dute. Gure haurrek 6 hilabete beteko dituzte barruko guraso presoarekin egon gabe. Kartzela batzuetan esan diete abuztuan ere ez dutela familiarteko aurrez aurrekorik izango; badirudi beste kartzela batzuetan, , abuztuan izango dugula berriro ere aurrez aurreko horiek egiteko aukera, baina nork ziurta diezaguke egoera ezegonkor honetan hori horrela izango dela? Konfinamendu, isolamendu eta neurri berrien mamua geroz eta handiagoa den honetan; abuztuan nork ziurta diezaieke ama ikustera Galiziara edo aitarekin jolastera Cordobara joan ahal izango dutenik? Esaterako, Zuerako espetxean aurrez aurrekoak eten dituzte berriz ere.

Frantziar espetxeetan gurasoak dituzten haurrak otsailetik uztailera arte egon dira eurekin egon ezinik. Gainera, bisitetan musukoa, aita presoa ezin ikutua…izan dira espetxeren batean izan dituzten neurrietako batzuk.

Bestalde, Espetxean bizi diren motxiladun umeen egoera bereziki larria da. Aranjuez eta Picassenteko espetxeetan daude Izadi, Irati eta Ilargi. Oraindik ere ez dizkiete aurrez aurreko familiarrak eta konbibentzikoak onartu, eta ez dakite abuztuan izango dituzten.

Hainbat arrazoirengatik 3 amek 10-15 egunetako konfinamendua egin behar izan dute; horietako bik euren umeekin. Eguneko 21 ordu umearekin zeldan pasa behar izan dituzte!

Ume hauek covid aren aurreko egoeran asteburuak senideekin kanpoan pasatzen zituzten, kalearekin lotura sendotzeko ezinbesteko prozesu progresiboa baita. Orain, irteera horiek etenda daude eta horrek umearen erritmo eta egokitzapenean izan dezakeen eragina latza izan daiteke; hainbeste denbora kalera atera gabe egotea larria da, euren ingurua ezin ikusi, estimulo falta, kalearekiko prozesua etetea…

Euskal presoek Euskal Herrian egon behar lukete aspaldi, eta jakin badakigu etxetik gertuen duten espetxeetan egon beharko luketela aspaldi. Aldarrikapen hori ez da guk, hemen bildu garenok, senideok egiten dugun eskaera soila. Presoek hemen egon behar luketela euskal jendartearen gehiengo zabalaren aldarria da. Hor daude gainera, estatu espainiarreko kongresuko hainbat alderdik

sinaturiko presoen eskubideen aldeko manifestua edota #SOSPresoakCovid19 dinamika bera ere. Bestalde, Eusko Jaurlaritzako osasun publikoko zuzendariak egindako idatzia ere esanguratsua da eta honela dio: osasun publikoa prebenitzeko eta babesteko neurria litzateke preso bakoitza bere familia bizi den komunitate edo probintziara gerturatzea.

Alarma egoeran probintziatik ateratzeko debekua ezarri zenean motxiladun umeak ia egunero galdetzen zion amari: “Gure probintziatik atera ezin badugu nola bidaiatuko dugu hain urrutira aitatxo ikustera?” Jende asko bere urteroko oporrak bertan behera utzi eta etxe inguruan geratzea erabakitzen ari denean gure haurrek aita-amekin egoteko hamarnaka probintzia igaro behar ditugu, errepideko gasolindegi-restopetan geratu behar dugu, urruti, oso urruti dituztelako eta egun berean joan-etorria egitea ezinezkoa delako etxetik urrun dauden hostal-hoteletan igaro behar dugu gaua. Noiz arte? Zergatik? Aspaldi behar genituen ama-aitak hemen, baina orain ezinbestekoa da. Lehendik genuen urrunketa, arrisku, gastu ekonomiko, nekeari… pandemiak sortutako egoera hau gehitu zaio; ez da sontengarria. Salbuespen egoera honek aldatu behar du eta posiblea da. Gurasoak Euskal Herrian behar eta nahi ditugu orain!

“Normalitate berria” kontzeptua bolo-bolo dabilen honetan benetako “normalitate berrirako” deia egin nahi dugu ozen gaurkoan. Bai, “normalitate berria” behar dugu Euskal Herrian, denok hobe biziko garen normalitatea behar dugu, haurrek beren gurasoekin egoteko aukera ukatua egongo ez den normalitate berria, euskal presorik gabeko normalitatea besteak beste. Behar dugu eta posiblea da.

Konponbidearen aldeko urratsak emateko deia luzatu nahi dugu. Aspaldi esan genuen eta gaur ere errepikatuko dugu; gu ari gara konponbidearen eta bakearen aldeko urratsak ematen, eta horretan jarraituko dugu. Baina nola aurreratu daiteke bakean edo elkarbizitzan gaur azaleratutako egoera hauek mantenduz? Ezinbestekoa eta urgentea da preso eta iheslarien auzian ere benetako urratsak ematea.

Gu, ibiltarien sarearen parte gara, eta zuek ere euskal preso eta iheslariak etxeratzeko bidearen parte izatera animatzen zaituztegu, izan bidea!

Azkenik, jakitera eman nahi dugu gure egoeraren berri emateko Arartekoari bilera eskatuko diogula, eta baita Espainiar gobernuko delegatuari ere, azken honek duen ardura kontuan harturik.

by sarenaiz

Sare Herritarrak hirugarren bizikleta itzulia antolatu du uztailaren 23, 24, 25ean, Nafarroa, Gipuzkoa, Araba eta Bizkaia batuko dituzten hainbat martxarekin

Uztailaren 23an, 24ean eta 25ean izango da aurtengo bizikleta itzulia, Sarek antolatzen duen hirugarrena. Aurtengoa ordea, edizio berezia izango da, Covid-19a dela eta ezarritako egoerak dakartzan oztopoak eta hartu beharreko segurtasun neurriak direla eta. Horregatik, 2020ko bizikleta itzulia hiru egunetan egingo diren etapa ezberdinek osatuko dute; uztailaren 23an, Lekunberritik Hernanira martxa egingo dugu, Nafarroa eta Gipuzkoa batuz. Uztailaren 24ean, Urduñatik Durangora martxa egingo dugu, Araba eta Bizkaia lotuz. Eta azkenik, uztailaren 25ean, lau etapa izango ditugu, Euskal Herrian dauden lau espetxeetatik hiriburuetara (Zaballa-Gasteiz, Basauri-Bilbo, Iruñeko espetxea-Iruñea, Martutene-Donostia).

Aurtengoa bereziki urte gogorra izaten ari da, bai senide eta baita preso dauden Euskal Herritarrentzat ere. Covid-19a dela eta hiru hilabete igaro behar izan dituzte senideek bisitarik gabe. Hiru hilabete luze izan dira, zeinetan haurrak ezin izan duten euren gurasoekin bisitarik izan. Denbora guzti horretan ezjakintasuna eta ziurgabetasuna izan dira nagusi senide eta presoei dagokionean, baita espetxeetan dagoen gabezia higieniko eta masifikazioaren ondorioz, beldurra ere. Hori nahikoa ez balitz, urruntze politikak gauzak are zailago eta gogorragoak bilakatzea ekarri du. Orain, bisitak berreskuratu ostean, senideek berriro ere ehunka eta milaka kilometro egin behar dituzte, pandemia oraindik indarrean den honetan, bizia errepidean arriskatuz.

40 urte luze daramatzate senideek sufrimenduzko egoera hau pairatzen eta Covid-19ak are ageriagoan utzi du politika honek dakartzan oztopoak eta sufrimendua eta euskal presoak euren bizilekutik gertu egotearen beharra. Bada garaia behin betiko egoera honekin amaitzeko. Bada garaia presoak euskalherriratu eta hauen etxeratze prozesua gauzatzeko.

Horregatik, igaro berri den maiatzean aurkeztu genuen Izan Bidea ekimenaren baitan antolatu dugu ekimen hau; preso eta iheslarien etxerako bidea eta euskal jendartearen elkarbizitzarako eta bakerako bidea egiten jarraitu nahi dugulako. Eta hain zuzen ere horregatik uztailaren 25ean antolatu dugun azken etapa Euskal Herriko espetxeetatik irten eta gure herriko hiriburuetan amaituko dugu, etxean.

Beraz, bizikleta hartu eta gurekin batera bidea egitera animatu nahi zaituztegu, guztion artean kilometroak egiten jarrai dezagun. Bizikleta itzulian izena emateko www.sare.eus web-orrian sartu eta bizikleta itzulia atalean sartu.

>>IZEN-EMATEA

by sarenaiz