Prentsa
«Opté por el tren por seguridad y he perdido la visita por una avería»
«Mira lo que tiene la dispersión: debido al temporal, opté por el tren pensando que era más seguro ¡y me he quedado sin visita por una avería!», cuenta la donostiarra Maider Alustiza, que tenía vis a vis con su pareja, Jon Enparantza. Añade que no es la primera vez: un día puede ser porque se retrasa el vuelo, otro porque sale un ciervo al camino... «Me pongo cada quince días en carretera y tengo muchos boletos». Este fin de semana también ha sido movido para ella por el traslado de Jon de Navalcarnero a Alcalá. Se lo comunicaron ayer mismo. «Ahora a aprender nuevas normas de visita, a ver en qué módulo está... Siempre hay algo. Los familiares debemos organizar nuestra vida en función del preso». Espera poder visitarle esta semana.
¿Qué ocurrió en el tren?
Tenía locutorio a las 15.00 y vis a vis a las 17.00, y cogí el tren a las 8.45. Hubo explosiones en el vagón de adelante, empezaron a saltar chispas y nos desalojaron porque se llenó todo de humo. Nos llevaron a los vagones de atrás. Estábamos de pie y, aunque estaba tranquila, hubo un momento tenso ya que no sabíamos qué pasaba. Decían que hubo cuatro explosiones, que había un armario que tenía máquinas y que estalló... Le dijeron al maquinista que parara, ya que el tren seguía, y nos quedamos en medio de la nada, entre nieve, todavía sin llegar a Segovia. Intentaron reparar la avería, pero no pudieron y llamaron a otro tren, que tardó dos horas. Llamé a la cárcel y me dijeron que era tarde.
[otw_shortcode_button href="http://www.naiz.eus/eu/hemeroteca/gara/editions/gara_2015-02-09-06-00/hemeroteca_articles/opte-por-el-tren-por-seguridad-y-he-perdido-la-visita-por-una-averia" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Nuevamente: la dispersión de los presos vascos viola el Convenio Europeo de Derechos Humanos
A pesar de las informaciones aparecidas en la prensa, el titular de este artículo es correcto, al igual que el que se escribió sobre este tema hace ya unas fechas. Entonces se trataba de la sentencia Khodorkovskiy y Lebedev contra Rusia, de 25 de octubre de 2013, y ahora se trata de la sentencia Vintman contra Ucrania, de 23 de octubre de 2014, del Tribunal Europeo de Derechos Humanos, un año más tarde. Viene a cuento volver sobre el tema, desde luego, por el hecho de que la sentencia se repite, pero además por las noticias que recientemente se han podido leer refiriendo que el Comité de Ministros del Consejo de Europa daba por buena la política de dispersión del Gobierno español.
[otw_shortcode_button href="http://www.deia.com/2015/02/09/opinion/tribuna-abierta/nuevamente-la-dispersion-de-los-presos-vascos-viola-el-convenio-europeo-de-derechos-humanos" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Sare’s opinion concerning the recommendations of the Social Forum.
Sare, through these lines, makes public their opinion concerning the recommendations of the Social Forum that were presented today to the Basque Parliament.
The citizens’ network Sare in favour of the return of the prisoners and exiles and also their rights, from their close allies, wants through these lines to make public their opinion concerning the recommendations that the Social Forum presented today to the Basque Parliament.
[otw_shortcode_button href="http://www.basquepeaceprocess.info/2015/02/06/sare-sares-opinion-concerning-the-recommendations-of-the-social-forum/?utm_medium=twitter&utm_source=twitterfeed" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Presoen eskubideak betetzeko eskatu du Ibarretxek Hondarribian
300 lagunetik gora bildu ziren joan den ostiralean Itsas Etxea Auditoriumean, Juan Jose Ibarretxe lehendakariaren Giza eskubideak goiburuko hitzaldia entzuteko. Euskal preso politikoen eskubideen aldeko Sare taldeak antolatu zuen ekitaldia, eta hitzaldiaz gain, herriko Sarek prestaturiko bideo bat proiektatu eta Jexux Mari Mendizabal Bixargorrik idatzitako bertsoa abesteko aukera izan zen.
Bere solasaldian, Ibarretxek nabarmendu zuen presoak pertsonak direla eta zentzu horretan eskubideak dituztela, eta azken asteetako hainbat geratakariz mintzatu zen: herrialde desberdinetako zigorrak ez bateratzeko Espainiako Auzitegi Gorenak hartutako erabakia, Jaque-Mate operazioa, epaileen arteko gatazkak, eta abar.
Hurrengo aste eta hilabeteetan, “sare herritarra hedatzeko eta handitzeok erronka” du presoen eskubideen aldeko taldeak, eta argiatara eman berri duten Dispertsioaren liburua zabaltzen saiatuko dira, besteak beste.
[otw_shortcode_button href="http://bidasoa.hitza.eus/2015/02/04/presoen-eskubideak-betetzeko-eskatu-du-ibarretxek-hondarribian/" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
El Foro Social propone al Parlamento de Gasteiz un informe sobre las vulneraciones carcelaria
Paul Ríos y Peio Dufau, representantes del Foro Social, han intervenido en el Parlamento de Gasteiz para presentar sus últimas recomendaciones y plantear además a la Cámara varias iniciativas concretas, como la elaboración de un informe sobre las vulneraciones de derechos de las personas presas y la apertura de una vía de interlocución con EPPK.
Tres meses después de que el Foro Social presentara sus últimas recomendaciones, centradas en buscar soluciones a la cuestión carcelaria, Paul Ríos (Lokarri) y Peio Dufau (Bake Bidea) las han expuesto en la Comisión de Derechos Humanos del Parlamento de Gasteiz. Y las han acompañado además de tres propuestas concretas, con la petición de que sean votadas en la Cámara: reiterar la demanda de transferencia de la competencia sobre prisiones (incluida en las recomendaciones del Foro), elaborar un informe del grado de cumplimiento de los derechos de las personas presas y abrir una relación con la representación de Euskal Preso Politikoen Kolektiboa (EPPK).
[otw_shortcode_button href="http://www.naiz.eus/eu/actualidad/noticia/20150204/el-foro-social-propone-al-parlamento-de-gasteiz-un-informe-sobre-las-vulneraciones-carcelarias" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Sare se muestra de acuerdo con la propuesta del Foro Social
La plataforma ciudadana felicita a los impulsores de la reunión con los presos por "encaminarse hacia la resolución".
La plataforma ciudadana en favor de los derechos de los presos de ETA, Sare, se ha mostrado "totalmente de acuerdo" con la propuesta del Foro Social para impulsar el proceso de paz, integrado por Lokarri y Bake Bidean, para que el Parlamento vasco se reúna con representantes del colectivo de presos de ETA (EPPK).
Sare ha felicitado a Lokarri, Bake Bidean y a los diferentes agentes de igual carácter por el trabajo que realizan, "porque ante las actitudes de querer estancarnos una y otra vez en el pasado, de querer expandir un ánimo de resignación en la sociedad vasca y los pasos en negativos que pretenden obligarnos a caminar los gobiernos español y francés, nos encamina hacia la resolución, mediante el trabajo colectivo y una convivencia construida sobre unas bases comunes".
[otw_shortcode_button href="http://ccaa.elpais.com/ccaa/2015/02/04/paisvasco/1423075565_685416.html" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Usted sí que está como una chota, Sr. Castro | Gotzon Iparragirre
Soy hermano de Ibon Iparragirre Burgoa, y escribo esta carta desde la rabia y el dolor. Y la escribo en castellano porque quiero que usted, Sr. Jose Luis Castro, Juez de Menores y de Vigilancia Penitenciaria, la entienda sin necesidad de traductores, literalmente y sin versiones manipuladas. Usted sabe perfectamente que nuestro hermano padece una enfermedad grave, crónica, incurable y degenerativa. Lo sabe porque así lo corroboran todos los informes médicos que obran en su poder, y así lo reconoce ud. mismo en el auto firmado de su puño y letra y que, sin embargo, decide mantenerlo en prisión.
Esos informes dicen literalmente que Ibon tiene SIDA, en estadio C-3, es decir que el VIH esta activado y está afectando directamente al cerebro: ‘Leucoencefalopatía multifocal progresiva’, ‘Deterioro Cognitivo’, ‘Encelopatía por VIH’, ‘Probable demencia SIDA’... ¿Le suena, Sr. Castro?
En lenguaje profano esto quiere decir que a Ibon el bicho le ha afectado al cerebro, y que entre otras cosas, no ve tres en un burro, no porque tenga miopía, sino porque tiene el nervio óptico afectado; que es propenso a sufrir ataques epilépticos; que tiene hipersensibilidad, que no siempre tiene capacidad de controlar procesos... Esta situación ya es difícil de llevar estando en libertad, y usted ¿decide denegarle la prisión atenuada y mantenerle alejado de su familia y de sus médicos de confianza? Por favor...
[otw_shortcode_button href="http://www.naiz.eus/eu/iritzia/articulos/usted-si-que-esta-como-una-chota-sr-castro" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
'Lejos vs cerca', un vídeo sobre la dispersión de presos vascos
Cientos de kilómetros de carretera y largas horas de viaje. El documental 'Urruti vs gertu' (Lejos vs cerca), hecho desde la ciudadanía y publicado desde la organización Sare, explica en boca de familiares de presos vascos las consecuencias de la política de dispersión. El documental reune el testimonio de 15 personas, que cuentan los largos viajes que se ven obligados a realizar periódicamente, en algunos casos de más de mil kilómetros, para ver a sus familiares, presos en centros penitenciarios repartidos por todo el Estado y Francia.
A día de hoy son más de 470 las personas que cumplen su condena en cárceles fuera del País Vasco en cumplimiento de la política de dispersión de presos vascos que el Gobierno comenzó a poner en práctica hace 25 años, en contra de la Ley Penitenciaria, que establece que el cumplimiento de la condenas debe hacerse en un centro penitenciario próximo al domicilio para evitar el desarraigo social.
Egilea: Diagonal
Zer gertatu zen euskal presoekin? | Pako Aristi
Bilboko presoen aldeko manifestazio beti-erraldoiaren ondoren (nahiz eta iaz baino 50.000 lagun gutxiago inguratu), bertan izandako hainbat pertsona anonimoren aitorpenak etorri ziren hurrengo eguneko prentsan. Orohar hiru mezu eman zituzten denek. Bata: konponbidearen giltza Espainiako gobernuak daukala, pausoak eman behar dituela, gatazka politiko bat dagoela onartu, eta hori gainditzean iritsiko dela etorkizuna.
Bigarren mezuan, ordea, onartzen zuten ez dutela asko espero Madriletik; gobernu aldaketa bat gertatzen bada soilik etorriko omen konponbidea. Podemos aipatzen zuten batzuek, besteek kalean sumatzen omen den iraultza giroa. Baikorrenek, pentsamendu magikoa atxekirik, hau izango dela azken urtea, azken manifa.
Hirugarren ideiak, aldiz, lehen ideia ukatzen zuen: Hiritarren esku dagoela konponbidea, gizartearen parte hartzearekin lortuko dugula. Eta anabasaren erdian esaldi bat, leiv motiv baten gisara: «Gu etortzen ez bagara, gauzak ez dira inoiz aldatuko». Berehala piztu zidan galdera: «Gu hona etorrita, gauzak aldatuko al dira, bada?».
[otw_shortcode_button href="http://www.berria.eus/paperekoa/1832/028/003/2015-02-01/zer_gertatu_zen_euskal_presoekin.htm" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
Diapasoia bokadillo barruan | Gorka Urbizu
Buruz ikasi genuen espetxeen izenen zerrenda luzean beste bat da Fresnes, ezagun egiten zaigu. Espainolez esango genuke «estamos familiarizados», lekua ez zaigula arrotza egiten, alegia. Fa-mi-lia-ri-za-do, hitz aproposa kartzelaz ari garelarik. Ingelesak, aldiz, botako luke: «it rings my bell». Izan ere, Parisen, Sacre Coeurreko ezkilez gain, kaleko militar saldo post-Charliez gain, bada hainbat espetxe (itzalak argiaren hiriburuan). Ezagunena, Fresnes: 2.500 preso inguru geuk jo genuen gizonezkoen moduloan. Horietarik hiru, euskaldunak.
Kartzela ez da berez musikarako plaza. Kartzela gehiago da isiltasuna, hormigoizko koadrilateroan beti borrokarako prest. Googlen bertan «concierto» eta «cárcel» idatziz gero, ez pentsa Johnny Cashen Folsom Prison edo antzekorik berehala aurkituko duzunik: Isabel Pantoja azalduko zaizu lehendabiziko estekan, pentsa. Ez, kartzela ez da berez musikarako plaza, baina pasa den astelehenean zeharo ahaztu zitzaigun hori, saioak iraun zuen 70 minutuetan.
[otw_shortcode_button href="http://www.berria.eus/paperekoa/2494/049/001/2015-02-01/diapasoia_bokadillo_barruan.htm" size="medium" bgcolor="#ff4b44" icon_type="general foundicon-plus" icon_position="left" shape="square" text_color="#fff" target="_blank"]Jarraitu irakurtzen[/otw_shortcode_button]
