sarenaiz
Euskal Herriko eta Espainiako espetxeetako koronabirusaren kudeaketaren salaketa
Salhaketak, Sarek eta Etxeratek dei egiten diegu eragile politiko, sozial eta sindikalei “Espainiako kartzeletako koronabirusaren kudeaketaren salaketa” adierazpenarekin bat egin dezaten.
Gaur gainera, prentsaurrekoa eman dugu, on line, kartzeletako osasun-epidemiari buruzko datuak emateko, eta Espainiako espetxeetako covid-19 delakoaren kudeaketa salatzeko, osasun eta segurtasun eskumena Eusko Jaurlaritzaren esku dutenak barne, baita presoen eskubideen etendura ere.
>> Hona hemen esku-hartzeen laburpena:
Joseba Azkarraga (Sare);
Euskal presoen kasuan, ehuneko handi batek nazioarteko erakundeen jarraibideak betetzen ditu,beraz beren etxeetara bidali eta beraiengandik hurbil egon daitezke. Adineko presoak dira; horietako askok gaixotasun larriak dituztenak eta 161ek 15 urtetik gorako espetxe zigorra bete dutenak.
Orain dela gutxi hiru presoei graduan aurrera egiten utzi dieten bezala, kondenaren laurden bat baino gehiago bete dutenei edo gaixotasun larriak dituztenei graduan aurrera egiten uzteko eta beraien etxeetara bidalitzeko eskatzen diegu berriro ere Espetxe Erakundeei. Eta hirugarren gradurako progresio horretan 86.4 artikulua aplikatu dezatela, gaur egungo egoera dela eta kartzelan gaua pasatzera behartuta ez daudelarik.
Urtzi Errazkin (Etxerat)
Espetxeetan pixkanaka normaltasuna berrezartzean ez dira, berriro ere, euskal preso politikoak eta haien senideak baztertu behar, ez da berriro salbuespenean oinarritu behar. Ezin ditu alde batera utzi presoen senideak, beren inguruneetatik urrun.
Orain hasten den deseskalada honetan, ahal den neurrian, presoak Euskal Herrira hurbildu beharko dira, baina salbuespenari eusten dieten iraganeko errezetei men egiten dieten atzerapenik gabe. Izan ere, denontzat hain gogorra eta zaila den ziklo hau igarotzean eta euskal gizartea normalizaziorantz doanean, behingoz egin behar da, lastrerik gabe eta sufrimendurik gehitu gabe.
César Manzanos (Salhaketa Araba);
Eusko Jaurlaritzak izan duen jarrera azpimarratu nahi dugu, EAEko kartzeletako osasun eta segurtasun arloko eskumena izanik, datuak ezkutatu dituelako eta ez direlako izurritearen transmisioarekin espetxeetan gertatzen ari zena eta gertatzen ari dena jakiteko behar diren frogak egin.
Hego Euskal Herrian gure koordinazio-lana garatzen jarraituko dugu Salhaketatik, osasun larrialdi egoera honetan dauden presoei eta haien familiei laguntzeko.
La Red Ciudadana Sare valora positivamente la noticia recibida sobre la concesión del tercer grado a Jagoba Codo, Fernando Alonso y Xabier Agirre
Desde Sare, aunque todavía está por ver cómo será su ejecución, queremos subrayar que se trata de una noticia positiva. Desde Sare llevamos tiempo reclamando una progresión de grado para los presos vascos hasta ahora bloqueada de forma generalizada, entendiendo que todo preso tiene derecho a esa progresión y que esa progresión es el paso y el camino que hay que tomar para poner en marcha en el proceso de vuelta a casa.
En este sentido, queremos señalar que, aún hoy en día, la mayoría de los presos y presas vascas no ha accedido a esta progresión de grados, pese a cumplir los requisitos. Por ello, ante esta noticia, solicitamos que se imponga al resto de presos vascos la posibilidad de realizar este camino y esperamos que el de hoy no sea un caso aislado para estos tres presos, sino los primeros indicios de los pasos que se van a dar para acabar con la legislación de excepción y aplicar la legislación ordinaria. Es hora de terminar con esta situación y poner en marcha el camino de los presos a su domicilio en el marco de la legislación correspondiente.
Teniendo en cuenta la situación en la que nos encontramos, no queremos olvidar que ahora que Covid-19 ha entrado también en las cárceles, los presos vascos que se encuentran en condiciones especialmente vulnerables deberían estar cumpliendo en casa el correspondiente confinamiento, tal y como recomiendan desde la UE. En este sentido, informamos que desde Sare hemos solicitado directamente a la Secretaría General de Instituciones Penitenciarias que se establezca la aplicación de esta solicitud de acuerdo con el artículo 86.4, que permite el traslado de estos reclusos a sus viviendas, estableciendo las medidas de seguridad necesarias.
Sare Herritarrak positibotzat jo du Jagoba Codo, Fernando Alonso eta Xabier Agirreri hirugarren gradua eman izanaren inguruan jasotako berria.
Saretik, Honen egikaritzea nolakoa izango den oraindik ikustear dagoen arren, eta hori hala izanda, zuhurtziaz jokatu arren, berri positiboa dela azpimarratu nahi dugu. Sare Herritarretik denbora daramagu euskal presoei orain artean modu orokortua blokeatuta izan duten gradu progresioa eskatuz, ulertuta, preso orok duela progresio hori egiteko eskubidea eta progresio hori bera dela etxeratze prozesuan abian jartzeko eman beharreko urrats eta bidea.
Zentzu honetan, adierazi nahi dugu, oraindik orain, euskal presoen gehiengoak ez duela graduen progresio hori egiteko aukera eskuratu, baldintzak bete arren. Horregatik, berri honen aurrean, gainontzeko euskal presoei ere bide hau egiteko aukerak ezartzea eskatzen dugu eta espero dugu, gaurkoa ez dadila hiru preso hauei ezarritako kasu isolatu bat izan, aurrera begira salbuespen legediarekin amaitu eta legedia arrunta ezartze bidean emango diren urratsen lehen zantzuak baizik. Bada garaia egoera honekin amaitu eta presoek euren etxerako bidea, dagokien legediaren baitan, abian jartzekoa.
Egun bizi dugun egoera berezi honen baitan, ez dugu ahazterik nahi, Covid-19a espetxeetan ere sartu den honetan, oraindik orain baldintza bereziki zaurgarrietan dauden euskal presoak dagokien konfinamendua etxean betetzen egon behar luketela, Europak gomendatu moduan. Zentzu honetan, jakinarazten dugu Saretik Espetxeetako Idazkaritza Nagusiari, modu zuzenean, eskari honen aplikazioa 86.4 artikuluaren arabera ezarri dadila eskatu diogula, zeinak ahalbidetzen duen preso hauen etxeratzea beharrezko diren segurtasun neurriak ezarriaz.
Eragile sozialek Barne ministroa zein Espetxe Zaintzak askatasuna ukatua duten pertsonei errespetuzko neurriak ezar ditzan eskatzen jarraitzen dute.
Eragile sozialek Barne ministroa zein Espetxe Zaintzak askatasuna ukatua duten pertsonei errespetuzko neurriak ezar ditzan eskatzen jarraitzen dute.
70 urtetik gorakoen, larri gaixo edo gaixotasun kronikoak dituztenen eta haurdun diren emakumeen kaleratzea premiazkoa da.
Espetxe barruko aktibitatea berrartzeko neurriak har ditzatzen galdegiten da.
2020ko apirilaren 23a. Barne ministroa den Fernando Grande-Marslaskak goiz honetan egingo duen agerraldiaren aurrean, hainbat eragile sozialek Covid-19 gaitzaren aurrean Espetxe Zaintzak hartu beharreko neurrien inguruko idatzia bidali die Espainiar Gobernua osatzen duten diputatuei, espetxetan preso diren pertsonen duintasuna eta eskubideak errespetatuak izan daitezen helburu.
Eskari hau pasa den martxoaren 23an Diputatuen Kongresuko Barne Komisioa osatzen duten alderdi ezberdinek egindako eskariaren jarraipena da. Aurreko idatzian, Covid-19 gaitzak askatasuna ukatua duten pertsonei eragindako egoeren berri emateaz gain, preso diren pertsonen eskubideei dagozkien errespetuzko neurriak hartzea eskatu zen.
Nahiz eta milatik gora pertsona egon behaketa medikuan edo berrogeialdian eta 238 Covid-19 kasu positibo egon preso diren pertsonen zein funtzionarioen artean, erakundeek diotenez “Barne Ministeritzak eta Diputatuen Kongresuko Barne Komisioak muzin egin dute askatasuna ukatua duten pertsonen egoeari, baita beraien senitarteko zein gertukoen egoerari” eta, are gehiago, ez dute Eragile Internazionalek ezarritako neurriei kasu egin. Hori guztia Espainiar Herriaren Defendatzaileak Munduko Osasun Erakundeak eta Europako Kontseiluko Torturaren Prebentziorako batzordeak espetxetan Covid-19 arazoaren aurrean egindako gomendioak instituzio horrek ‘erabat’ konpartitzen dituela esan baldin badu ere.
Idazkaritza Nagusiak une honetan hartutako neurrien inguruan, erakunde hauek “preso diren pertsonei eta espetxetako funtzionarioei inongo test-ik egiteko aukerarik ez utzi izana salatzen dute. Ez da prebentziorako eta asistentzia berezirako inongo jarduera egitasmorik diseinatu, ez da profesional sanitarioen pertsonalean errefortzurik egin eta ez da bitarteko telefoniko eta telematikoen bermerik eman preso diren pertsonek zein senideek jasaten ari diren estutasun eta desinformazioaren aurrean.” Atzo MUFACErekin onartutako protokoloa, berandu datorren neurri bat izateaz gain, funtzionarioei begirako protokolo hutsa da eta ez preso diren pertsonei begirakoa. Berriki estatuan dauden 50.500 presoentzat 200 mugikor eskuratu izana, Katalunia kontatu gabe, ez du soluziobide izateko bermerik.
Azkenik, hilabeteko isolamendu egoeraren ostean, entitate sozialek pasa den martxoaren 12tik sortutako egoeraren indargabetzearen beharra nabarmendu nahi dute eta “preso diren pertsonen eta beraien senitartekoen arteko kristal bidezko komunikazioak lehenbailehen berrartzea galdegiten dute, senitarteko eta lagunen espetxetarako mugimenduei baimena emanez”. Halaber, “espetxe barruko aktibitatea berrartzea eskatzen dute; bereziki adikzio edo osasun mentalen tratamentua daramatena, komunitate terapeutikotik datorren deribazioena, harrera-etxeena…” Konstituzioaren 25. artikuluak dioenaren baitan zigor pribatiboen aurrean egokitzapena bideratzen dutelako.
Orobat, mendebaldeko Europan Estatu espainiarra espetxeratuen tasarik handienetakoa eta askatasun ukapen media altuenetakoa duen herrialdeetako bat dela oroitarazten dute. Baita osasun arreta minimoa emateko osasun profesional kopuru bajuenetakoa duen herrialdeetakoa da espainiar Estatua, hori onartu izan du Barne Ministeritzako Idazkaritza Nagusiak.
Izenpetu duten erakundeak:
-
Asociación Libre de Abogadas y Abogados,
-
Asociación Libre de Abogadas y Abogados de Zaragoza,
-
Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía,
-
Centre Irídia,
-
Comisión de Asesoramento Xurídico Penitenciario de Ourense,
-
Comision Legal Sol,
-
Etxerat,
-
Grupo Derechos Civiles 15-M Zaragoza,
-
Ilustre Colexio da Avogacía de Ourense,
-
Observatorio del Sistema Penal y los Derechos Humanos de la Universidad de Barcelona,
-
Oteando,
-
Red Jurídica,
-
Salhaketa Araba,
-
Salhaketa Bizkaia,
-
Salhaketa Nafarroa,
-
Sare Herritararra - Red ciudadana Sare.
Entidades sociales siguen exigiendo al Ministro del Interior e Instituciones Penitenciarias la adopción de medidas respetuosas con los derechos de las personas presas
Entidades sociales siguen exigiendo al Ministro del Interior e Instituciones Penitenciarias la adopción de medidas respetuosas con los derechos de las personas presas
• Urge la excarcelación, entre otras, de personas mayores de 70 años, enfermas graves o con enfermedades crónicas y mujeres embarazadas
• Se solicita, además, la adopción de medidas encaminadas a retomar la actividad dentro de las prisiones
Esta mañana, aprovechando la comparecencia del Ministro de Interior Fernando Grande-Marlaska, numerosas entidades sociales han hecho llegar a los Diputados y Diputadas un escrito con las medias que urge adoptar por parte de la Secretaría General de Instituciones Penitenciarias para hacer frente al Covid- 19 en las cárceles y garantizar el respeto a la dignidad y los derechos de las personas presas.
Esta petición, en parte, viene a reiterar la que ya realizaran el pasado día 23 de marzo a los distintos grupos políticos que componen la Comisión de Interior del Congreso de los Diputados, a través de la cual ponían en su conocimiento la situación en la que se encuentran las personas privadas de libertad durante la pandemia provocada por el Covid-19 y solicitaban la adopción de medidas respetuosas con los derechos de las personas presas.
Según indican las entidades, y a pesar de que entre personas presas y personal funcionario ya se contabilizan un millar en observación médica o cuarentena y 238 positivos en Covid-19, “ni el Ministerio del Interior ni la Comisión de Interior del Congreso de los Diputados han prestado atención a la situación de las personas privadas de libertad, así como a sus familiares y allegadas” ni se han adoptado medidas acordes con los principios establecidos por los Organismos Internacionales. Todo ello a pesar de que incluso el Defensor del Pueblo Español haya declarado que las recomendaciones de la Organización Mundial de la Salud y del Comité para la Prevención de la Tortura del Consejo de Europa para abordar el problema del Covid-19 en el medio penitenciario son “plenamente” compartidas por esa institución.
En cuanto a las medidas adoptadas hasta ahora por la Secretaría General se denuncia por parte de las entidades que “no se ha facilitado el acceso a los test a toda la población presa ni a todo el funcionariado de prisiones, no se ha diseñado ni aplicado un plan de actuación en materia preventiva y asistencial específico para las prisiones, no se ha reforzado la plantilla de personal sanitario ni se ha garantizado en todas las cárceles y a todas las personas presas los medios telefónicos y telemáticos imprescindibles para evitar las consecuencias de angustia y desinformación que viven las familias de las personas recluidas.” El protocolo aprobado en el día de ayer con MUFACE de hacer pruebas, muy tardío, solo servirá para el personal funcionario, no para las personas presas. Tampoco la adquisición de 200 terminales de móviles para 50.500 personas presas en el estado, sin contar Cataluña, sirven para el fin perseguido. El mismo número fue adquirido en Cataluña para las 8.500 personas privadas de libertad en sus cárceles.
Por último, y tras más de un mes de aislamiento, las entidades sociales evidencian la necesidad de revocar la situación creada en las cárceles desde el 12 de marzo y exigen que “se retomen, al menos y cuanto antes, las comunicaciones por cristales con las familias y personas allegadas adoptando las medidas sanitarias oportunas y autorizando los desplazamiento de las familias y personas allegadas a las cárceles”. Igualmente exigen se “retome la actividad dentro de las cárceles y con mayor necesidad aquellas dirigidas al tratamiento de adicciones, de la salud mental, el contacto para derivaciones a comunidades terapéuticas o pisos de acogida… por ser éstas actividades las que dotan de fundamento a la pena privativa de libertad según lo dispuesto en el artículo 25 de la Constitución.”
Así mismo se recuerda que el Estado Español se encuentra entre los países con una de las mayores tasas de encarcelamiento de Europa occidental y con una de las medias de privación de libertad más elevadas de todo el continente europeo y donde el número de profesionales de la sanidad es muy inferior al necesario para dar una correcta atención médica dentro de las cárceles tal y como han reconocido tanto la propia Secretaría General como el Ministerio del Interior.
Organizaciones firmantes:
1. Asociación Libre de Abogadas y Abogados,
2. Asociación Libre de Abogadas y Abogados de Zaragoza,
3. Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía,
4. Centre Irídia,
5. Comisión de Asesoramento Xurídico Penitenciario de Ourense,
6. Comision Legal Sol,
7. Etxerat,
8. Grupo Derechos Civiles 15-M Zaragoza,
9. Ilustre Colexio da Avogacía de Ourense,
10. Observatorio del Sistema Penal y los Derechos Humanos de la Universidad de Barcelona,
11. Oteando,
12. Red Jurídica,
13. Salhaketa Araba,
14. Salhaketa Bizkaia,
15. Salhaketa Nafarroa,
16. Sare Herritararra - Red ciudadana Sare.
Entidades sociales instan a la sociedad Navarra a exigir al Gobierno de España un plan de medidas en política penitenciaria
Salhaketa Nafarroa, Etxerat, Altsasuko Gurasoak y Sare Herritarra han hecho público esta mañana un manifiesto en el que apelan “al conjunto de la ciudadanía de Navarra, a todas las instituciones, agentes sociales, sindicales y políticos para que se unan en la exigencia al Gobierno de España a que con urgencia diseñe y ejecute un plan de medidas en política penitenciaria que dé cumplimiento a las recomendaciones efectuadas por la OMS y el CPT del Consejo de Europa”.
El pasado día 12 de marzo la Secretaría General de Instituciones Penitenciarias decidió aislar sus cárceles, permitiendo el acceso a las mismas solo a personal funcionariado de prisiones. Desde entonces más de 70 organizaciones sociales de todo el Estado Español han venido reclamando, entre otras medidas, la excarcelación de personas presas como mejor y única medida para prevenir los contagios por covid-19 en las cárceles y para garantizar el derecho a la salud y a la vida de las personas presas.
Las entidades sociales apuntan que “si bien en muchos Estados se han articulado medidas para liberar a decenas de miles de personas encarceladas” se lamentan de que esta no es la medida adoptada por el Gobierno del Estado Español: “Aquí, la única medida que se ha adoptado en política penitenciaria ha sido el aislamiento de las cárceles lo que en la práctica se ha traducido en la restricción de la comunicación de las personas presas con su entorno familiar y afectivo y la eliminación de cualquier tipo de actividad en el interior, incluso de las actividades tratamentales.”
Por ello, desde Salhaketa Nafarroa, Etxerat, Altsasuko Gurasoak y Sare Herritarra, hacen un llamamiento al conjunto de la ciudadanía de Navarra, a todas las instituciones, agentes sociales, sindicales y políticos para que se adhieran al manifiesto en el que se exige al Gobierno del Estado Español la excarcelación de las personas presas siguiendo las recomendaciones efectuadas por la OMS y el CPT del Consejo de Europa, se garantice la comunicación de las personas presas con familiares y personas allegadas así como el restablecimiento de las visitas con las personas presas y de las actividades dentro de las cárceles.
“Es cuestión de voluntad política”, señalan, “y vivimos un tiempo en el cual más si cabe que nunca la voluntad política tiene que estar al servicio de la salud y la vida del conjunto de la ciudadanía. También de las personas presas.”
DESCARGAR EL MANIFIESTO:
>VOLUNTAD POLÍTICA AL SERVICIO DE LA SALUD Y LA VIDA DE LAS PERSONAS PRESAS
Zenbait gizarte entitateren deia Nafarroako Gizarteari, Espainiako Gobernuari espetxe politikaren arloko plan bat egin dezala eskatzeko
Salhaketa Nafarroak, Etxeratek, Altsasuko Gurasoak plataformak eta Sare Herritarrak manifestu bat plazaratu dute gaur goizean, dei egiteko “Nafarroako herritar guztiei, instituzioei eta eragile sozial, sindikal eta politikoei bat egin dezaten Espainiako Gobernuari honakoa exijitzearekin: lehenbailehen diseinatu eta gauzatu dezala espetxe politikaren arloko neurri plan bat, haren bidez betetzeko Osasunaren Mundu Erakundeak (OMS) eta Europako Kontseiluko Torturaren Prebentziorako Batzordeak (CPT) emandako gomendioak”.
Martxoaren 12an Espetxeetako Idazkaritza Nagusiak erabaki zuen kartzelak bakartzea eta soilik kartzeletako funtzionarioei uztea bertara sartzen. Orduz geroztik Espainiako Estatuko 70 erakunde sozialek baino gehiagok behin baino gehiagotan eskatu dugu, beste neurri batzuen artean, presoak aska ditzatela, hori delako neurririk onena espetxeetan Covid-19aren kutsapenei aurrea hartzeko eta presoen osasunerako nahiz bizitzarako eskubidea bermatzeko.
Gizarte entitateek diotenez, “estatu askotan neurriak hartu badira ere kartzelan dauden milaka preso askatzeko”, Espainiako Estatuko Gobernuak halakorik egin ez izana tamalgarria da: “Hemen, espetxe politikaren arloan, neurri bakarra hartu da, kartzelak bakartzea alegia, eta horrek ekarri du, praktikan, presoen eta haien gertukoen eta familien arteko komunikazioa murriztea eta bertan behera gelditzea barruko jarduera guztiak, tratamendukoak barne.”
Horregatik, Salhaketa Nafarroak, Etxeratek, Altsasuko Gurasoak plataformak eta Sare Herritarrak dei egiten diete Nafarroako herritar guztiei eta eragile sozial, sindikal eta politikoei, bat egin dezaten manifestu horrekin, Espainiako Estatuko Gobernuari eskatzeko OMSk eta Europako Kontseiluko CPTk egindako gomendioak bete eta presoak aska ditzala, berma dezala presoen eta beren familiakoen eta gertukoen arteko komunikazioa, eta berrezar ditzala presoen bisitak eta kartzela barruko jarduerak.
Entitateek adierazi dutenez, “egoera honetan borondate politikoak agintzen du, eta, orain inoiz baino gehiago, borondate politikoak herritar guztien osasunaren eta bizitzaren zerbitzuan egon behar du, baita presoen kasuan ere.”
MANIFESTUA DESKARGATZEKO:
>MANIFESTUA_BORONDATE POLITIKOA PRESOEN OSASUNAREN ETA BIZITZAREN ZERBITZUAN
SARE ante la pandemia en las prisiones
La Red Ciudadana SARE, en el inicio de esta pandemia, señaló su preocupación por los problemas que derivados del Covid-19 podían producirse en el interior de las prisiones.
Hacíamos mención entonces a las recomendaciones que diferentes instituciones europeas estaban trasladando a los gobiernos y a los estados, pidiendo la excarcelación de aquellos presos y presas con edades avanzadas, enfermedades graves o que ya han cumplido una parte importante de sus condenas. Se consideraba que las prisiones no eran el lugar más adecuado para poder enfrentarse a una pandemia de estas características.
Pues bien, al Gobierno español y a su Justicia, de nada le ha servido que Naciones Unidas o el Consejo de Europa hayan instado a tomar medidas ni que países como Reino Unido o Catalunya hayan decidido poner en libertad a un número importante de personas presas, para que puedan cumplir el confinamiento en sus casas.
A pesar de la opacidad que el Gobierno español mantiene sobre lo que está pasando en las prisiones, estamos en condiciones de denunciar que el virus ha entrado con fuerza en ellas, y que prisiones como Picassent, Brieva, Córdoba o Estremera, donde hay un numero importante de presos y presas vascos, se encuentran conviviendo con el Covid 19.
Hoy la población reclusa en general se encuentra totalmente aislada del mundo exterior, sin comunicaciones ordinarias ni extraordinarias. Pero los presos y presas vascos lo viven más duramente desde la imposibilidad de hacer uso de las videollamadas a sus familiares, añadiendo una angustia mutua sobre su estado de salud.
Es aún más impactante para los más de 100 niños y niñas “de la motxila”, cuyos padres o madres, o ambos, se encuentran encarcelados a cientos de kilómetros de sus casas. Si en circunstancias normales les supone un gran sacrificio recorrer tan largas distancias, pero la satisfacción de reconocerse, hoy el corte de las comunicaciones presenciales o el impedimento de utilizar las videoconferencias les deja huérfanos temporalmente. Es una inútil crueldad y un doble confinamiento mutuo.
Tienen que acabarse estas legislaciones de excepción que convierten a estas personas presas en objeto de venganza.
Pero a pesar de esta situación, desde SARE queremos mirar el futuro próximo con esperanza. Cuando oímos expresiones en los medios de comunicación, referidas al Covid 19, como “!Saldremos de ésta!”, queremos compartirla pero ¡ojalá¡ lo hagamos, además, con la actitud de construir solidaridad y convivencia.
Se trata de comprometernos a trabajar en el objetivo de exigir el fin de la política de alejamiento, que posibilita, entre otras cosas, que un número relevante de niños y niñas, sigan recorriendo mañana miles de kilómetros para poder abrazar a su familia durante unos minutos.
Ante esta situación, exigimos una vez más la puesta en libertad de los presos gravemente enfermos y de quienes cuentan con edades avanzadas, así como de aquellos que han cumplido ya, desde hace tiempo, las ¾ partes de condena.
SAREren iritzia, pandemiak espetxeetan sortu duen egoera dela-eta
Pandemia hau hasi zenean, SAREk bere kezka plazaratu zuen COVID-19aren ondorioz espetxeetan sortu ahal ziren arazoen aurrean.
Orduan, Europako zenbait erakundek gobernuei eta estatuei helarazitako gomendioak aipatu genituen. Hain zuzen, gomendio horien bidez eskatzen zen kartzelatik ateratzeko adin handiko presoak, gaixotasun larriak dituztenak edo kondenaren zati handi bat beteta dutenak. Izan ere, uste zuten espetxeak ez zirela mota honetako pandemia bati aurre egiteko lekurik egokiena.
Bada, Espainiako gobernuak eta bere justiziak ez dute aintzat hartu Nazio Batuek edo Europako Kontseiluak neurriak hartzeko egindako eskaera, ezta Erresuma Batuak edo Kataluniak preso asko aske uzteko hartu duten erabakia, konfinamendua etxean betetzeko aukera izan dezaten.
Espetxeetan gertatzen ari denari dagokionez Espainiako Gobernua opakotasunez jokatzen ari bada ere, baditugu datuak salatzeko birusa gogor sartu dela kartzeletara, eta espetxe askotan COVID-19a dutela bizikide, hala nola, Picassenten, Brievan, Cordoban edo Estremeran, non euskal preso ugari dauden.
Gaur egun, presoak, oro har, mundutik erabat isolatuta daude; ez daukate komunikazio arruntik ez apartekorik. Baina euskal presoen egoera are gogorragoa da, ez baitaukate senideei bideo-deirik egiteko aukerarik, eta horrek areagotu egiten du kanpokoen eta barruko osasun-egoeraren inguruan sortutako kezka eta angustia.
Eta oraindik gogorragoa da motxilaren umeentzat –100 baino gehiago dira–, aita, ama edo biak etxetik oso urrun espetxeratuta baitituzte. Egoera normalean sakrifizio handia da haientzat hain distantzia luzeak egitea, baina beti dute elkartzeak edo elkar ikusteak eragiten duen poztasuna. Baina, orain, aurrez aurreko komunikazioak kenduta edo bideokonferentziak erabiltzeko aukerarik gabe, umezurtz daude baterako. Alferrikako krudelkeria da, eta kofinamendu bikoitza dakarkie alde biei.
Bertan behera utzi behar dira preso hauek mendeku-tresna bihurtzen dituzten salbuespen-legeriak.
Hala ere, egoera hori izanda ere, SARE itxaropentsu dago etorkizun hurbilari dagokionez. Covid-19a dela eta, komunikabideetan “Gaindituko dugu hau!” eta antzeko esapideak entzuten ditugunean, bat egin nahi dugu mezu horiekin, baina ea lortzen dugun, gainera, elkartasuna eta bizikidetza eraikitzeko asmoarekin.
Gakoa da konpromisoa hartzea urruntze-politika desagerraraztearen alde lan egiteko, politika horren ondorioz, besteak beste, ume asko eta asko milaka kilometro egiten jarraitu behar izango dutelako beren senideak minutu batzuetan besarkatu ahal izateko.
Egoera honen aurrean, berriro eskatzen dugu aske uzteko gaixotasun larriak dituzten presoak, adin handikoak direnak eta kondenaren hiru laurdenak aspaldi bete zituztenak.
Saretik, honako irakurketa hau partekatu nahi dugu gobernuek, nazioarteko hainbat erakundek eskatu duten bezala, adin aurreratuko presoak eta/edo gaixotasun larriak dituzten presoak askatzeari uko egin diotelako:
Joseba Azkarragaren adierazpenak Euskarazko azpitituloekin
Ez Gobernuak, ez Espainiako Justiziak, ezin dute nazioarteko hainbat erakundek presoak askatzearen baitan egindako deiei muzin. Batez ere, larriki gaixo diren presoei, adin aurreratukoak edota haien bizkar urte luzetako espetxealdiak dituzten presoei dagokienean.
Koronabirusaren pandemiak sortutako egoera larriaren aurrean Europako Kontseiluko Giza Eskubideen komisarioak edo Nazio Batuen Goi Komisarioak, ahalik eta bizkorren, preso horiek aske uzteko eskatu die gobernuei. Eta neurri hau presoen artean inolako salbuespenik gabe ezarriz.
Birusa dagoeneko hasi da espetxeetan sartzen. Askatasunean mantendu daitezkeen zaintza-neurriak ez dira pertsonen gune masifikatuetan aplika daitezkeen neurri berak, espetxean beraz, ezinezkoa da hauek ezartzea. Espetxeetako osasun-arretarako neurriak ere ez dira egoera honi aurre egin ahal izateko ezinbesteko gutxienekora iristen.
Erresuma Batua bezalako herrialdeek horrela ulertu dute eta preso asko aske uzten hasi dira. Espainiako Gobernuak eta Justiziak ezin diete muzin egin erabaki horiei, eta hala berauek aplikatzen hasi behar dira, espetxeetan benetako tragedia gertatu aurretik.
Sare Herritarretik, Espainiako eta Frantziako Gobernuei helarazi nahi diegu mezu hau, baina baita euskal erakundeei ere eta EHko herritarrei.
Ez dugu onartzen berehala hartu behar diren neurri horiek, beste behin ere, euskal presoak baztertuz aplikatzea.
Salbuespen-araubide hori ezin zaie aplikatu, halaber, preso diren pertsonei, osasunerako eta tratu duinerako eskubide osoa duten pertsonak baitira.
240 preso inguru, Estatuko 40 espetxetan baino gehiagotan eta Frantziako 10 espetxetan banatuak daude egun. Ezin dira salbuespena izan espetxeen barruan tragedia hori saihesteko beharrezkoa den edozein neurri aplikatzerakoan.
-60 eta 70 urte dituzten 40 preso inguru daude.
-Hemezortzi dira, gaixotasun larri sendaezinak dituztenak.
– 237 preso horietatik 53k hogei urte baino gehiago daramate espetxean.
– Eta 158k, 15 urte baino gehiago.
– Gainera, 75 presotik gora dira zigorraren 3/4enak beteak dituztena, eta baldintzapeko askatasunean egon beharko lukete, hirugarren gradura igaroz.
Berriro diogu: egin ezazue zerbait, baina egizue berehala. Beranduegi izan baino lehen. Orduan aieneek ez dute balioko. Orduan, arduragabekeria itzelaren aurrean geundeke.
Albiste gehio …
IRITZIA | Arrisku larrian dago presoen osasunerako eskubidea
>> Irakurri hemen
Orain inoiz baino gehiago, larriki gaixo diren presoak etxera!
GORKA FRAILE PRESOAREN BALDINTZAPEKO ASKATASUNAREN HARIRA >>Irakurri hemen
Elkarrizketa Mikel Mundiñanori Leitzako Karrape Irratian.