sarenaiz
Oiartzungo Xanisteban jaietan, sokatira 0km-tan
Abuztuaren 3an, arratsaldez, Oiartzungo Xanisteban jaietako Sokatira txapelketan preso eta iheslariak etxeratzeko bidean sokari tiraka arituko dira. Auzoen arteko sokatira txapelketa jendetsua izan ohi da, eta sokari tiraka ari diren bitartean, izango da aldarrikapenerako tartea aurten ere. Urtez urte kanpaina zein aldarri ezberdinekin bat egin izan dute herritarrek, aurten argi dago badela garaia Giza Eskubideetatik Konponbidearen zein Bakearen bidean urratsak emateko, eta horretarako aukera izango da jaietan.
Oraingoan parte hartzaileek bat egin dute Sareren «0km, prest gaude!» kanpainarekin, hori dela eta, guztiek jantziko dute aldarrikapen hori duen kamiseta.
Beraz, argi eta ozen esango dugu; 0km, oiartzuarrok prest gaude!
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Jagoba Codok preso donostiarra jarraituko du, espondilitis ankilosantea izan arren
Jagoba Codok preso jarraituko du, gaixo larria egon arren. Espondilitis ankilosantea dauka Codok. Zoritxarrez berria ez den beste ankerkeria baten aurrean gaude, berriz ere. Gaixo larria eta preso egotea giza eskubideen urraketa garbia izateaz gain, legearen kontrakoa ere bada.
Espainiako Auzitegi Nazionalak 14 hilabeteko zigor extra bat ezarri zion Codori, baina Espainiako Auzitegi Gorena zigor batuketa honen aurka agertu da orain. Gauzak horrela, ez ditu 14 hilabete gehiago bete beharko Codok, baina preso jarraituko du: gaixo larria eta preso.
Euskal presoei ezartzen zaizkien salbuespenezko legediekin amaitu beharra dago. Hasteko, euren bizitzaren kontrakoak direlako neurri hauek; eta berriz ere, senideak ere salbuespeneko egoeran kokatzen dituelako honek, azkenengo hauen eskubideen contra ere jokatuz.
Preso gaixoak gorroto eta mendekuan oinarrituta dagoen espetxe politika batean baino ezin dira kokatu. Eta bata zein bestearekin amaitu beharra dago; beharrezkoa da, premiazkoa da. Larriki gaixo dauden herritarrak ezin daitezke preso egon, eta espetxe politika ezin daiteke mendekuan edota gorrotoan oinarritu. Soilik horrela berma daitezke giza eskubideak.
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Euskal presoen alde baraualdia egiten ari diren gazteei babesa adierazi die Sarek
Euskal presoen eskubideen alde eta Konponbidearen norabidean urratsak emateko asmoz baraualdia egiten ari dira lau gazte Hiriburun (Lapurdi).
Baraualdiko hamahirugarren eguna da gaur eta eragile, elkarte eta norbanakoekin euskal presoen egoerari buruz hitz egiteko baliatu dituzte gazteek egun hauek.
Harreman erronda horren baitan, Sareko ordezkaritza pasa den astelehenean izan zen bertan, Bagoazeko lagunekin batera baraualdia 24 orduz konpartitu eta babesa adierazteko asmoz.
Larunbat honetan emango diote amaiera bi asteko ekimen honi, gazteen prentsaurreko masibo batekin.
Hemen irakur dezakezue gaur Berriak baraualdia egiten ari den Unai Arkauzi egin dion elkarrizketa.
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Sare muestra su apoyo a los jóvenes que están realizando un ayuno en defensa de los derechos de los presos vascos
Cuatro jóvenes están realizando en Hiriburu (Lapurdi) un ayuno de dos semanas a favor de la resolución del conflicto y en defensa de los derechos de los presos vascos.
Son ya trece los días que llevan de ayuno y durante este tiempo han aprovechado para reunirse con diferentes personas y asociaciones.
Dentro de esa ronda de contactos, una representación de Sare acudió a Hiriburu junto con Bagoaz para dar apoyo a la iniciativa y compartir 24 horas de ayuno.
El ayuno de dos semanas terminará este sábado con una rueda de presa masiva que reunirá a muchos jóvenes.
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Aitzol Gogorza askatzeko eskatuz mosaiko erraldoia egin dute Orereta-Errenterian
Herritar ugari elkartu dira gaur arratsaldean Errenteria-Oreretan, mosaiko erraldoi bat irudikatuta, Aitzol Gogorzari 100.2 artikulua aplika diezaioten eskatuz. Larriki gaixorik dago preso politiko oreretarra, Basauriko espetxean. Hona hemen ekitaldian irakurri duten testua:
Orereta Errenteriako herritarrak gara eta bakoitzaren ideologia alde batera utzita pertsona guztientzako ezinbestekoak diren giza eskubideak defendatzeak batzen gaitu.
Osasunerako eskubidea, oinarrizko eskubidea da,baina, horrez gain, eskubide unibertsala, ere, bada. Pertsona guzti guztiei zor zaie, aske zein preso egon. Inongo lege eta arautan ez da esaten pertsona batek, aske ez egoteagatik, osasuna eta tratu duina izateko eskubiderik ez duenik.
Hori kontutan hartuta, gure kezka adierazi nahi dugu gure bizilaguna den Aitzol Gogorzak bizi duen egoeragatik. Gaixotasun psikologiko larria eduki arren, espetxean mantentzen dute. Gure ustetan, Aitzolen egoera ez dator bat bere espetxeko egonaldiarekin. Legearen arabera, 100.2 artikuluaren arabera hain zuzen ere,larriki gaixo dauden presoek espetxealdi arin bat edukitzeko eskubidea dute, haien gaixotasunarentzat aproposa den tratamendua jaso dezaten.
Egia da gaixotasun larria duen pertsona bat espetxetik ateratzeak ez duela gaitz sendaezin bat bermatuko, baina pertsona horrek hobera egin dezan eta bilakaera geldoago bat izan dezan lagunduko du, zalantzarik gabe.
Aitzolek eta bere gertukoek pairatzen duten sufrimenduarekin amaitu behar dugu. Horregatik, AItzoli 100.2 artikulua ezartzea eskatzen dugu; espetxetik kanpo eta bere ingurune afektiboan tratamendu egokia jaso dezan. Giza eskubideen defentsan artisau asko beharko dira. Ezberdinen arteko zubiak eraikiz eta indarrak batuz, hain beharrezkoa zaigun, hainbestean amestu dugun konponbidea lortuko dugu.
Ez ahaztu Eduardo Galeano idazle uruguaidarraren hitzak: “Jende txiki askok leku txikietan gauza txikiak eginez, mundua alda dezake.”
LORTUKO DUGU!
AITZOL ETXERA!
*Ekitaldiko argazki galeria ikus dezakezue Oarsoaldeko Hitzan: http://oarsoaldea.hitza.eus/2017/07/01/sare-aitzolek-eta-bere-gertukoek-pairatzen-duten-sufrimenduarekin-amaitu-behar-dugu/
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Sare aplaude la decisión del Parlamento Vasco de exigir la libertad de los presos gravemente enfermos y llama a seguir dando pasos
Hoy hemos realizado un desayuno-análisis con la prensa para hablar de las últimas noticias, del proceso de resolución y de las iniciativas de Sare para los próximos meses. Aquí os dejamos un resumen:
Hace medio año, en un encuentro similar a este, les trasladamos a los periodistas presentes nuestra esperanza de que 2017 sería el año en el que se darían pasos efectivos en la Resolución de todas las consecuencias de las violencias que ha vivido nuestro país. En opinión de Sare, aquella esperanza se está convirtiendo en realidad. Lentamente, paso a paso, pero realidad.
¿Por qué creemos esto?
- El pasado 8 de abril, ETA ha tomado su decisión más importante tras el alto el fuego de 2011: su desarme. Es ya, hoy, una organización desarmada.
- En estos últimos meses se viene percibiendo con claridad una evolución muy positiva en varias fuerzas políticas y sindicales respecto a temas que no parecían estar en su agenda:
- Fin de la política de alejamiento
- Libertad para los presos gravemente enfermos
- Revisión crítica de la legislación especial
- Partidos como el PSE y Unidos Podemos están mostrando ya posicionamientos afirmativos en la búsqueda de la resolución.
- Así, este pasado miércoles, el Parlamento Vasco decidía, con los únicos votos en contra de los representantes del PP, solicitar la libertad de Sara Majarenas.
- Ayer, todos los grupos políticos, con la excepción de ese mismo partido, se posicionaron a favor de la libertad para los presos gravemente enfermos.
Desde la red ciudadana Sare saludamos esta decisión de la Cámara vasca, decisión que ha sido adoptada tras la comparecencia en comisión de delegaciones de Sare y Etxerat, sin olvidar al colectivo de médicos que atienden a las personas presas enfermas. Y queremos agradecer que se haya tenido en cuenta la solicitud que en su momento trasladamos al Parlamento Vasco, al igual que recientemente hemos hecho en el Parlamento navarro.
Este es el camino que debemos recorrer, el de dar pasos defendiendo los derechos de todas las personas, incluidas las personas presas; desarmando el lenguaje de unos y de otros; tratando de evitar que se continúe utilizando a ETA como si aún siguiera en activo. Este es el nuevo tiempo en el que nos encontramos, donde tenemos que implantar nuevos lenguajes y nuevas soluciones.
Pero hay que seguir dando pasos. En este sentido, es importante que las nuevas mayorías políticas existentes en la CAV y en Nafarroa sean trasladadas también al Parlamento español. Por ello hacemos un doble llamamiento: a las instituciones vascas a que tomen la iniciativa en la defensa de los derechos de las personas presas; y al Parlamento español para que exija el cumplimiento de sus propias normativas.
De la misma manera, queremos pedir de nuevo el máximo respeto al debate que se continúa produciendo dentro del colectivo de presos y presas vascas, sin injerencias ni manipulaciones. A este respecto, queremos aclarar algunos comentarios recientemente trasladados a la opinión pública:
- Los presos y presas vascos no están sufriendo el alejamiento porque ellos quieran. Las progresiones de grado en el ámbito penitenciario las proponen los equipos de tratamiento y las concede el Juez de Vigilancia Penitenciaria. Es decir, continúa siendo una decisión técnico-político-jurídica. No es de recibo que, si sólo el 1,5% de la población reclusa española se encuentra en Primer grado, en el caso de los presos y presas vascos sea del 95,5%.
- Los beneficios penitenciarios tampoco están en manos de las personas presas. Es la Junta de Tratamiento quien los concede.
- Tampoco los presos y presas con más de 70 años de edad son responsables de continuar en prisión, a pesar de que tienen derecho a ser puestos en libertad, sobre todo cuando la mayoría de ellos ha cumplido con creces los dos tercios de su condena.
- Manifestar que la política de alejamiento se mantiene por la propia voluntad de los presos y presas es faltar a la verdad. La política de alejamiento, que vulnera la propia Ley General Penitenciaria, fue una abominable decisión política y por tanto, política tiene que ser la decisión de poner fin a ella.
- Exigimos que nadie imponga nuevas condiciones a las personas reclusas para que les sea aplicada la Ley. Los derechos son eso, derechos, no pueden estar sujetos a contrapartidas ni chantajes.
El Estado sigue instalado en el escenario de “vencedores y vencidos”, lo que trae consigo una dinámica de enfrentamiento radicalmente alejada de la lógica de convivencia y reconciliación que tanto desea la sociedad vasca. De ahí que el problema del Estado no lo es con una organización desarmada, sino con la sociedad vasca que ha demostrado una y mil veces su apuesta por la resolución. Y es esta misma sociedad la que debe ser, y va a serlo, protagonista de la resolución.
Con la campaña “0 Km” queremos avanzar hacia escenarios de convivencia. Por eso, y hasta la manifestación del próximo enero, queremos centrar nuestros esfuerzos en la defensa de los derechos humanos, y lo haremos pueblo a pueblo, barrio a barrio, en las fábricas, en los centros educativos…
Porque los queremos en Euskal Herria y los queremos ya. Porque queremos a los presos gravemente enfermos vivos y en sus casas. Porque las condenas impuestas bajo las legislaciones excepcionales deben ser revisadas y adaptadas a la legislación ordinaria por su arbitrariedad, inhumanidad y, en no pocos casos, ilegalidad.
No olvidaremos la situación que viven los hijos e hijas de las personas presas ni la vulneración de derechos que sufren. Vamos a organizar una serie de actos que tendrán como punto de inflexión el 20 noviembre, con ocasión del “Día Internacional del Niño”.
Asimismo, continuaremos trabajando en coordinación con el Foro Social y conversando con partidos y organizaciones sociales para lograr que la sociedad vasca y la representación institucional caminen juntos en este objetivo.
Trabajaremos igualmente con colectivos de juristas en todo lo relativo a la vulneración de los derechos de presos y presas y de sus familias.
Estas son sólo algunas de las iniciativas que Sare organizará en los próximos meses. Mucho trabajo, que culminará con la masiva manifestación de enero de 2018 en Bilbao, que volverá a ser un ejemplo de pluralidad de la sociedad vasca y de responsabilidad por construir un futuro democrático y en convivencia.
> Pretsan bildutakoak
> NAIZ
Sare pide al Congreso español que «exija el cumplimiento de sus propias normativas» penitenciarias.
La red ciudadana de apoyo a los presos ha mostrado su satisfacción por los pasos adelante en esta materia que se están dando en las cámaras de Gasteiz e Iruñea, y ha reclamado que esas «nuevas mayorías políticas» tengan reflejo en Madrid para poner fin a la «legislación especial» que se aplica a los prisioneros vascos.
> EITB
Sare pide al Congreso que haga cumplir las leyes en materia penitenciaria.
Ha celebrado que el jueves todos los grupos, excepto el PP, aprobaran un texto en la Cámara vasca pidiendo que los reclusos con graves enfermedades puedan ser excarcelados.
Gasteizko Legebiltzarrak larriki gaixorik dauden presoen askatasuna eskatuz hartutako erabakia txalotzen du Sarek eta urratsak ematen jarraitzeko deia egiten du
Gosari-analisia egin dugu gaur prentsarekin azken albisteetaz, Konponbideaz eta Sarek datozen hilabeteetan egingo dituen ekimenetaz hitz egiteko. Hona hemen laburpen esandakoaren laburpena:
Duela urte t´erdi, horrelako gosari batean, aurtengo urtearekiko genituen itxaropenak helarazi nahi izan genizkizuen, 2017. urtea konponbidearen bidean aurrera pausoak emango ziren urtea izango zela. Pixkanaka, motel baina pixkanaka, gure itxaropenak egi bihurtzen ari dira.
Zergatik uste degun hau?
- Aurreko Apirilaren 8an, ETA berek bigarren erabaki garrantzitsuen hartu zuen, armagabetzea. Egun arma gabeko antolakunde bat da.
- Azken hilabeteotan, beraien agenda ez zeuden gai batzuekiko garapen positibo bat ikusten ari gara talde politiko eta sindikal batzuen aldetik:
- Urrunketaren amaiera
- Larriki preso gaixoen askatzea
- Eszepziozko legediaren berrikuspen kritiko bat
- PSE eta Unidos Podemos alderdiek konponbidearen aldeko jarrera erakutsi dute
- Horrela, aurreko asteazkenean, Eusko legebiltzarrak, Sara Majarenasen askatasuna eskatu zuen, PPren kontrako bozkekin bakarrik.
- Atzo, talde politiko guztiek, alderdi bera izan ezik, larriki preso gaixoen askatasunaren alde azaldu ziran.
Sare Herritarretik, erabaki hau begi onez hartzen dugu, batzordean, SARE eta Etxeraten konparezentzien ondotik datozen erabakiak, larriki preso gaixo hauek artatzen dituen medikuen kolektiboa ahaztu gabe. Eskertu nahi dugu, bere garaian Eusko Legebiltzarrari egindako eskaera kontutan hartu delako, gainera duela gutxi Nafar paramentuan eskaera berdina sartu dugu.
Hau da ibili behar dugun bidea, pertsona guztien eskubideen defentsan eman beharreko pausuak, baita preso daudenenak ere, ETAren jarduera indarrean egongo balitz jardutea amaitu da. Hauek dira garai berriak, hizkera eta emaitza berrien garaia.
Baina pausuak ematen jarraitu behar dugu, bide beretik, beharrezkoa da gehiengo politiko berriak, Autonomi erkidegoan zein Nafarroan daudenak, Espainiar parlamentura zabaltzea. Horregatik deialdi bikoitza egiten dugu, euskal instituzioei, iniziatiba har dezaten presoen eskubideen defentsan, eta espainiar parlamentuari, beraien legea errespetatzeko eskatzeari.
Era berean, presoen kolektiboa ematen ari den eztabaidari errespetu osoa izateko eskatzen dugu, inungo kanpo injerentziarik gabe eman dezaten. Gai hau hartuz, honi buruz zabaldutako mezu batzuei buruzko argipen batzuk eman nahi ditugu:
- Euskal presoek ez dute urrunketa beraiek nahi dutelako pairatzen. Gradu garapenak, tratamendu taldeak proposatzen ditu eta onartu “juez de vigilancia penitenciaria” delakoak. Beraz, erabaki tekniko-politiko-juridiko bat izaten jarraitzen du. Ez da zilegi, espainiar presoen %1,5 soilik baldin badago lehen graduan, euskal presoen kasuan %95,5 a izatea.
- Kartzelako onurak ere ez daude presoen esku. Tratamendu juntaren esku baizik.
- 70 urtetik gorako presoak ere ez dira beraiek kartzelan jarraitzearen erantzule, naiz eta gehiengoek euren zigorraren 3/4ak beteak izan.
- Urrunketa presoen borandate ezarengatik indarrean dagoela esatea, egiari muzin egitea da. Urrunketa politika, zeinak kartzela lege arrunta urratzen duen, erabaki politiko izan zen, beraz erabaki politiko bat izan behar da honi amaiera emateko.
- Inork ez diezaiela presoei legea aplikatzeko beste kondiziorik eskatu. Eskubideak hori bait dira, eskubideak, ez daude inungo baldintza zein txantaiei lotuta.
Estatua irabazle eta galtzaileen eszenatokian mantentzen da, zeinak konfrontaziorako dinamika batean murgiltzen da eta euskal gizarteak hainbeste nahi duen elkarbizitza batetik oso urruti dagoen.
Hortik, espainiar estatuak arazoa ez duela armarik gabeko antolakunde batekin, baizik eta euskal gizartearekin duela esaten dugu, konponbidearen alde egiten duen euskal gizarte batekin. Gizarte hau, konponbidean protagonista izango den gizarte hau.
“0 Km” kanpainarekin, elkarbizitzan oinarria duen agertki batera aurrera egin nahi dugu. Horregatik, eta datorren urtarrileko manifestaziorarte, gure indarrak giza eskubideen defentsan jarri nahi ditugu, herriz herri, auzoz auzo, lantoki edo ikastoletan….
Euskal herrian nahi ditugu, eta orain nahi ditugu. Larriki preso gaixoak bizirik eta etxean nahi ditugulako. Eszepziozko legediaren baitan jarritako zigorrak berrikusi behar direlako, eta lege arruntaren arabera aplikatu behar direlako, inungo erabaki impartzialik gabe, gizatasunez, eta legalki.
Ez dugu presoen umeen egoeraz ahaztu nahi, ez eta pairatzen duten eskubide urraketaz. Lanketa ezberdin batzuk ere garatuko ditugu, “umeen nazioarteko egunean”,azaroaren 20aren bueltan inflexio puntu batekin.
Horrela, Foro Sozialarekin elkarlanean jarraituko dugu, eta talde politiko, zein eragile ezberdinekin elkarrizketak jarraituko ditugu, euskal gizartea eta euskal instituzioak elkarrekin abiatu daitezen.
Jurista munduko kolektiboekin ere lanean jarraituko dugu, presoen eta heuren senideen eskubide urraketekin zer ikusia duen guztiarekin.
Hauek dira, SAREk datozen hilabeteotan emango diauen lanketetako batzuk, lan asko, baina 2018an urtarrileko manifestazioarekin aurrera egingo duena. Berriro ere, euskal gizartearen aniztasunaren eta arduraren eredu bat izango delarik.
> Pretsan bildutakoak
> NAIZ
Sare pide al Congreso español que «exija el cumplimiento de sus propias normativas» penitenciarias.
La red ciudadana de apoyo a los presos ha mostrado su satisfacción por los pasos adelante en esta materia que se están dando en las cámaras de Gasteiz e Iruñea, y ha reclamado que esas «nuevas mayorías políticas» tengan reflejo en Madrid para poner fin a la «legislación especial» que se aplica a los prisioneros vascos.
> EITB
Espetxe-legeak betearaztea eskatu dio Sarek Espainiako Kongresuari.
Begi onez hartu du Eusko Legebiltzarreko alderdi guztiek, PPk salbu, larri gaixo dauden presoak aske uztea eskatu izana.
Larriki gaixorik dagoen Aitzol Gogorza presoak kalean behar lukeela salatuko dute larunbatean Orereta-Errenterian
Larunbat honetan, uztailaren 1ean, mosaiko erraldoi bat osatuko dute Orereta-Errenterian Aitzol Gogorza herrikide presoaren askatasuna eskatzeko.
Gaixotasun psikologiko larria eduki arren, espetxean mantentzen dute Gogorza eta egoera honen aurrean kezka adierazi dute oreretarrek: “Gure ustetan, Aitzolen egoera ez dator bat bere espetxeko egonaldiarekin. Legearen arabera, 100.2 artikuluaren arabera hain zuzen ere, larriki gaixo dauden presoek espetxealdi arin bat edukitzeko eskubidea dute, haien gaixotasunarentzat aproposa den tratamendua jaso dezaten.”
Horretaz gain, Frantziako espetxeetan bete duen kartzelaldia kontutan hartuko balitz kalean behar luke dagoeneko Gogorzak. Europako Batasunak 2008an hartutako erabakiak zigor metaketaren alde egiten du; erabaki honen bidez, europar komunitateko estatu ezberdinetako sententziak efektu berbera izan behar dutela zehazten da. 2014an, ordea, Europako erabakia barne ordenamenduan sartzeko asmoz, Espainiak lege berri bat egin zuen, europar erabakiaren zentzua aldatuz eta beste estatuetako zigorren batuketaren aplikazioa oztopatuz. Horrela, Frantziako kondena bete ostean, Espainiako zigorra antzeko akusazioengatik 0-tik hasten da, Frantzian betetako espetxealdia kontutan hartu gabe. Gogorza, honenbestez, zigorren batuketa emango balitz kalean behar luketen presoen zerrendara gehitzen da.
Beraz, Europak zigor metaketari buruz dioena betez gero, Gogorzak kalean behar luke, eta gainera, larriki gaixorik egonik, osasun egoera horrek eskatzen duen zaintza izatea ezinbestekoa du oreretarrak. Bi arrazoi hauengatik, Gogorzaren askatasuna eskatuko dute larunbatean Orereta-Errenterian.
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Acto este sábado en Orereta-Errenteria para denunciar que el preso gravemente enfermo Aitzol Gogorza debería estar ya en la calle
Este sábado 1 de julio realizarán un mosaico gigante en Orereta-Errenteria por la libertad de Aitzol Gogorza.
Los vecinos de Gogorza han expresado su preocupación por la situación del preso que permanece encarcelado a pesar de padecer una enfermedad psicológica grave: “A nuestro entender la enfermedad que padece Aitzol es incompatible con su estancia en prisión. Y más teniendo en cuenta que segun la propia ley penitenciaria, más concretamente según el artículo 100.2, las personas gravemente enfermas tienen derecho a acceder a la situación de prisión atenuada para recibir un tratamiento adecuado para su enfermedad.”
Además, si se tuviese en cuenta el tiempo que ha pasado en prisiones francesas, Gogorza debería estar ya en libertad. En 2008 La Unión Europea dictó una resolución que posibilita la acumulación de condenas impuestas en Francia y en España; mediante dicha resolución, se establece que las sentencias de los distintos estados de la comunidad europea deben tener el mismo efecto. España no incluyó esta resolución en su ordenamiento interno. Sin embargo, en 2014, finalmente con la intención de incluirla, España redactó una nueva ley, que cambia el sentido de la resolución europea y obstaculiza la acumulación de condenas impuestas en otro estado europeo. Así, cuando se termina de cumplir una condena en Francia y se tiene otra similar en España, esta última empieza a contar desde cero, sin tener en cuenta la cumplida ya en Francia. De esta forma, Gogorza se suma a la lista de presos que estarían en la calle si se respetase la acumulación de penas.
Por lo tanto, si se cumpliese lo que Europa dicta sobre cómputo de penas, Gogorza debería estar en la calle, y además, en su estado de salud es imprescindible que reciba toda la atención médica que necesita. Por estas dos razones, este sábado exigirán en Orereta-Errenteria la puesta en libertad de Aitzol Gogorza.
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Etxarri Aranazko Sare Herritarrak eta Ahotsa.info hedabideak “Atia miñe… ein ziaun ahalegiñe!” ekimena jarri dute martxan elkarlanean
Sare Herritarra sortu zenetik argi eta garbi zehaztua geratu zen zein zen bere egitekoa: Euskal preso eta iheslarien giza eskubideak aldarrikatu batetik eta konponbidearen eta benetako bakearen aldeko urratsak ematea bestetik.
Ekimen honetan, hainbat esparru landu nahi ditugu; denak ere, egun presoei aplikatzen zaien salbuezpenezko egoerak gizarteratu eta hori gure herrian salatzea dute helburu. Hala ere salaketa hutsean ez genuke geratu nahi; eskubide urraketa horiek herriko eta Sakana osoko sektore eta sentsibilidade ezberdinen artean konpartitu eta landu nahi ditugu, amankomunean urraketa horiei aurre egiteko dinamikak eta lan ildoak proposatuz. Sakanako euskal presoei aplikatzen zaizkien eskubide urraketa horien testigantza zuzenak bildu nahi ditugu. Oihan, Luis, Boltio, Hodei, Popi, Unai, Jon Gurutz, Adur, Jokin eta Oihan dira, heuren senide eta lagunekin batera, eskubide urraketa horiek pairatzen dituztenak , haiek dira kartzela politika honen zuzeneko kaltetuak, haien testigantza da urraketa horien adierazlerik nabarmenena.
Lehenengo atalean “Aitatasuna/amatasuna eta kartzela” gaia jorratu nahi izan dugu.
Horretarako Juan Ramon Karasatorre “Popi”-k Castellóko Albocasser espetxetxik (450km) idatzitako gutuna jaso dugu.
Zer interes eduki dezake gobernu batek ehunka haur, adin txikiko zein gazteren eskubideak
ukatzeko?
Zer interes eduki dezake gobernu batek haurren eta gazteen bizitzak arriskuan jartzeko?
Zer interes eduki dezake gizarte batek eskubide horien ukazioa zuritzeko?
Kopuru txiki baten salbuespenarekin, euskal preso politiko guztiak 400 km baino gehiagoko distantzietara espetxeratuak daude, eta haietako gehienak 700 km baino gehiagora.
Beraz, kasurik onenetan 800 km-ko bidaiez hitz egiten dugu; eta kasurik gehien-gehienetan 1500 eta 2200 km arteko bidaiez.
Azterketa honetan oinarrituta aurrera dezakegu 1000 adin txikiko inguru izango direla egoera honetan aurkitzen direnak.
Haur hauetako askok egoera horretan eman dute beren haurtzaro guztia. Beste askok, beren nerabezaroa ere bai.
Nerabezaroan, aldaketa somatiko, sexual, psikologiko eta sozial sakonak gertatzen dira, haur izateari utzi eta heldu izaten hasten da pertsona.
Horregatik, gurasoen maitasun, arreta eta kontaktua behar izaten dute, batez ere, interakzio zuzena eta kontaktu fisiko zein emozionala.
Aipatutako beharra ase dadin, beharrezkoa izango da haurrek eta nerabeek gurasoekin interakzio zuzenak eta kontaktu fisikoa izatea; izan ere, modu horretara jasotzen dituzte afektuzko adierazpenak zein adierazpen emozionalak (irribarrea, laztanak, besarkadak eta beste zenbait adierazpen). Adierazpen hauek guztiek, enpatiazko, ziurtasunezko, goxotasunezko lotura afektibo positiboak lortzea ahalbidetzen dute.
Nerabezaroan, oinarrizko interakzio zuzenak eta kontaktu fisikoa galarazten duten araudi orok, garapen osasuntsurako ondorio negatiboak ekartzen ditu. Ziurtasun emozionala behar bezala asea ez duten haur eta nerabeek, atsekabe hori bakardade, baztertze edo abandonu bezala sentitzen dute. Honek guztiak, autoestimu arazoak, beldurrak, ziurgabetasuna, bakartze sentimenduak, bakardade emozionala eta beste zenbait psikopatologia sor ditzake.
Honekin bukatu beharra dago!
Guztion artean lortuko dugu!
Horrexegaitik gaur martxan jartzen dugun “Atia miñe…ein ziaun ahalegiñe!” ekimenaren berri zuen inguruan zabaltzea eskertuko genuke.
Eskerrik asko eta besarkada bat!
Nothing found.
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!
Dispertsioak Peñei ere eragiten die
Mahaian gauden bi lagunak Koldobi Osta eta Mikel Mundiñano gara. Koldobi Osta euskal preso politikoen sakabanaketaren aurkako ekimenean parte hartu duten Iruñeko peñen izenean ariko da eta Mikel Mundiñano SARE-Nafarroaren izenean.
SARE sentsibilitate ezberdinetako jendeak osatutako sare herritarra da. Konbentzituta gaude pertsona guztiok eskubide guztiak bermatuta izatearen beharraz, eta gu batzen gaituen, gu saretzen gaituen, helburua euskal preso politikoen eskubideen aldeko lana da
Oraingo honetan, Iruñeko peñetako bazkideokin harremanetan jarri gara, jendartearen parte aktibo eta garrantzitsu diren heinean, hausnarketa bat partekatzeko eta peñei dispertsioaren aurkako babesa eta konpromisoa eskatzeko, beharrezkotzat jotzen ez dugun sufrimendu honekin bukatzeko.
Peñetako ordezkariei hitza eman aurretik, SAREren izenean zera esan nahiko genuke:
- Peñei haien sentsibilitatea eskertu nahi dizuegu, harrera egiteagatik eta gu entzuteagatik
- Egin duzuen informazio eta erabaki prozesua txalotu.
Prozesu hau burututa, 11 peña hauek erabaki dute DISPERTSIOAren espetxe-politika krudela amaitzea eskatzeko ekimenekin bat egitea: Alegría de Iruña, Aldapa, El Bullicio Pamplones, La Unika, La Jarana, San Fermin, Irrintzi, Muthiko Alaiak, Sanduzelai, Armonía Txantreana eta Rotxapea Peñek. Era berean, Anaitasuna Peñak ere ekimen honetan parte hartu duela aipatu nahi dugu: Anaitasuna parte den igerilekuen, SCDR Anaitasunaren, estatutuek bazkideek bozkatzea eta balizko atxikimendua ematea galarazi badute ere.
PEÑAK
Egun on, SARE-NAFARROAren ekimenera atxikitzen garen peñek adosturiko oharra irakurriko dugu:
Dispertsioak jendarte osoari eragiten dio, eta, ondorioz, baita peñei ere.
Dispertsatuta dauden 335 presoetatik 50 nafarrak dira. Haien artean daude La Unicako bazkide Juan Mari Etxabarri eta Aurken Sola, Jaranako Iñaki Armendariz eta Alberto Ilundain, Muthiko Alaiakeko Josetxo Arizkuren, Armonia Txantreanako Txuma Altable eta Mikel Gil, San Fermin Peñako Iñaki Marin eta Anaitasunako bazkide Xabi Rey.
Urruntzeak senide eta lagunak urtero batezbeste 63.599 km egitera behartzen gaitu, urtero 19.653 €-ko batezbesteko gastura. Zigor honek hainbat umeri ere eragiten die, guraso zaharrei ere eragiten die, eta haietako batzuek urteak daramatzate euren seme edota alaba ikusi gabe. Peñetako bazkideok ere, ezin ihes egin diezaiokegun errealitatea da hau.
Dispertsio politika martxan jarri zutenetik, bidaia luzeek 300 istripu baino gehiago, 16 hildako eta hamarnaka zauritu eragin dituzte. Hildako lagun hauen artean, Iruñerriko bi bizilagun daude.
Politika penitentziario hau urrun dago legeak jasotzen dituen bermeetatik. Nazioarteko ebazpen eta erreferentzia ugari dago politika honen kontra, haien artean daude Amnesty International, Human Rights Watch eta Nazio Batuen Erakundeko kontalari bereziarena.
Nahiz eta gure jardunaren parterik handiena Sanferminekin lotzen den, Peñok ongi ezagutzen ditugu sufrimendua eta egunerokotasunean bizi beharreko injustizia guztiak. Jendarte zibilaren parte den heinean, orain arte bidegabea den egoera honekiko kritika islatu dugu gure pankartetan (lan gatazkak, ustelkeria, genero indarkeria, murrizketak..), eta, nola ez, euskal presoak euskal herriratzea eskatzen duen mapa eta gezien bidez.
Orain, peñek ere pauso bat eman dugu giza eskubideen errespetuan oinarritutako jendarte baten eraikuntzan. Horrexegatik, uste dugu premiazkoa eta ezinbestekoa dela dispertsioa bukatzea; eta dinamika honekiko gure babesarekin, hori lortzeari begira, peñek jartzen dugun gure hondar alea badela hau.
Horregatik, hemen gauden peñek, aurten praktika krudel eta mendekari hau amaitzeko konpromisoa bilatzeko asmoz aurrera eraman dugun prozesuaren berri eman nahi dugu: otsailetik, peñek gure bazkideak informatu ditugu dispertsio politikei buruz eta eta honen dakarrenaren inguruan. Ondoren, bazkideek erabaki dute, nork bere batzarrean, ekimen honekin bat egin edo ez.
Gure bazkideak peñetan bueltan nahi ditugu, eta hauek bisitatzera doazen bazkideen bizitza arriskuan ez jartzea ere nahi dugu. Dispertsioa amaitzea lortu behar dugu. Denon artean lor dezakegu. Merezi du.
Sare herritarra eta 11 peñak: Alegría de Iruña, Aldapa, El Bullicio Pamplones, La Unika, La Jarana, San Fermin, Irrintzi, Muthiko Alaiak, Sanduzelai, Armonía Txantreana eta Rotxapea
Giza eskubideen defentsan laguntza behar dugu!
Gurekin parte hartu eta ekarpen ekonomikoa egin nahi baduzu SAREINA izatera gonbidatzen zaitugu. Izan Sare!