Aurreko asteburuan, milaka izan ginen SARE herritarrak antolatutako ekimenetan parte hartu genuen herritarrak. Oraingoan ere, euskal presoen giza eskubideen defentsan atera ginen kalera, dispertsio politikaren behin betiko amaiera eskatuz.

Politika honek, jaioterritik hurbil dagoen espetxean kondena betetzeko eskubidea urratzen du; ondorioz, euskal presoen senideen eskubideak ere urratuak dira. Baita kultura, ikasketak, defentsa juridikoa… behar bezala jasotzeko eskubidea ere. Eremu sozial eta afektiboari eragiten dio dispertsio politikak, senideek, astero – astero, euren bizitzak arriskuan jarriz errepideetan, gastu ekonomiko itzelak ere eraginez.

Orain dela gutxi, Nafarroako Parlamentua eta Uxue Barkos lehendakaria bera dispertsioaren aurka agertu dira. Aurka agertzeaz gain, 25 urte bete dituen dispertsio politikarekin amaitzeko beharra azpimarratu dute.

Politika honek, momentuz, 16 hildako eragin ditu istripuetan, haietako bi nafarrak: Karmele Solaguren eta Sara Fernández. Astero – astero, milaka kilometro burutu behar dituzte euskal presoen lagun eta senideek politika honen ondorioz. 13.000 € baino gehiagoko gastua eragiten die senideei dispertsio politikak, umeek ere milaka kilometro eginez 40 minutuko bisita egin ahal izateko. Soilik Nafarroan 91 dira dispertsio politika pairatzen duten umeak.

Orain, guri, Nafarroako herritarroi dagokigu urratuak diren eskubide hauek errespetatzea. Izan ere, preso izateak ez du esan nahi ez direnik euren eskubideen jabe. Beraz, urratuak zaizkion kolektibo baten eskubideak errespetatzea, gizartearen eskubideak errespetatzea da; euskal presoenak urratuak diren heinean, gureak ere urratuak direlako.

Dispertsioarekin amaitzeko ordua dela badakigu. Ez dago aitzakirik, garai berriek formula berriak behar dituztelako. Legean inolako kabidarik ez duen egoera honekin amaitu beharra dago. Eta nafarrak ez gara pertsona pasiboak izango euskal presoei eta euren senideei urratzen zaizkien eskubideak nola urratzen diren ikusten dugun bitartean.

Horregatik, Nafarroako jendartea Sare herritarrak urtarrilaren 9an Bilbon eta Baionan martxan jarri genuen giza eskubideen trenera igotzeko deia egiten dugu. Alor ezberdineko pertsonek osatzen dute tren hau, besteak beste, kultura eremukoek, mendizaleek, instituzioek … baina guztiek helburu bera dute: dispertsio politikarekin amaitu, mendekua oinarri duen espetxe legearekin amaituz.

Estreinatu berri den Askatasun Plazan aurkitzen garen pertsona guzti hauek, Nafarroako gizartearen arlo eta sentsibilitate ezberdineko pertsonak gara. Orain, hemen, ekainaren 19an, eguerdiko 12:00etan Iruñeako autobus geltoki zaharretik abiatuko den manifestazio baten berri eman nahi dugu: dispertsioaren amaiera aldarrikatu eta exigituko dugu.

Gatazkaren konponbidean pausoak emateko, dispertsio politikarekin amaitzea ezinbestekotzat jotzen dugu, elkarbizitzan oinarritutako bake eszenatoki bat ahalbidetu ahal izateko. Eta herri honek, bake eszenatoki bat merezi du, merezi dugu, baita hainbeste sufrimendu eragin duen gatazkaren behin betiko konponbidea ere.

Herritarron garaia da, gure ordua da, unea heldu da!

Stop dispertsioa!

Giza eskubideak | Konponbidea | Bakea

Lasarte-Oriako tren geltokian maiatzaren 29an martxan jarriko den kulturgileen bagoia aurkeztu dute hainbat sarekide eta herritarrek.

Besteak beste, Xumela, Porrotx, Joseba Tapia eta Txalagore taldeak parte hartuko dute maiatzaren 29an, arratsaldeko 19:00etatik aurrera Lasarte-Oriako kaleeen barna burutuko duten ekimenean.

Herritarrek tren geltokiz bete dituzte kaleak euskal presoen giza eskubideen defentsan.

Beste behin ere, hemen gaude, euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideak defenditzen.  Beste behin ere, zorionak guztioi, gero eta pertsona gehiago izateaz gain, pertsona anitzagoak garelako giza eskubideak, konponbidea eta bakea defendatzen ditugunak.

Herri edo auzo bakoitzak ekimen ezberdinak antolatu ditu giza eskubideen defentsan, gaur egun urratuak diren eskubideak, alegia. Eta ez soilik presoei beraiei; euren senide eta lagunenak ere urratuak dira. Espetxe politika honen ondorioz, ehundaka senide eta lagun errepidean daude astebururo, milaka kilometro egiten. Ezin dugu utzi larriki gaixorik dauden pertsonak preso egoterik edota salbuezpenezko legeak mantentzea, besteak beste, euskal presoen isolamendua ahalbidetuz.
Beste behin ere, urtarrilaren 9ko mobilizazioaren ostean hainbeste aldiz egin dugun bezala, asteburu honetan bagoi berri bat gehitu diogu giza eskubideen trenari; herritarrena, herritargoarena. Donostian, kulturaren bagoiarekin egin genuen; apirilaren 3an, mila pertsona baino gehiagok Euskal Herriko lau mendi igo genituen; preso gaixoen askatasuna eskatzen duen bagoia martxan dago, espetxean eta gaixo dituzten herritarren herrietatik pasaz hau; eta asteburu honetan, herriz herri eskaera bat aldarrikatu dugu, berriz ere.
Urtarrilean, azken urteetako manifestazio anitzetako batean parte hartu ostean, erronka bat jarri genion gure buruari; euskal presoen, iheslarien eta deportatuen eskubideak errespetatuko dituen tren bat martxan jartzera gindoazen. Bagoiekin, gizartearen eremu ezberdinak aktibatzea zen gure helburua. Eta lortu dugu; horren erakusle, aipatutako mendizaleak edo kulturako pertsona ezberdinak.
Horregatik, gaur, giza eskubideak defenditzen ditugun pertsonen izenean, zera eskatzen diegu Espainiako eta Frantziako Gobernuei:

> Dispertsio politikaren amaiera.
> Gaixo dauden presoen askatasuna.
> 70 urtetik gorako eta kondenaren 2/3ak bete dituztenen kaleratzea.
> Iheslari eta deportatuak euren eskubideen jabe izatea; besteak beste, osasuna, lanpostu duina, edota euren eskubide zibil eta politikoak, hauen Euskal Herriratzea ahalbidetuz.
> Kolektibo konkretu baten contra eramaten diren salbuezpen legeen amaiera.

Urrats hauek, gatazkaren konponbidea emateko ezinbestekoak direla uste dugu, bake eszenatoki bat ahalbidetuz, elkarbizitzan oinarrituko dena. Eta herri honek, bai, bake esetoki bat merezi du, eta ondorio hauek gainditzen ez badira ezingo da gatazka amaitutzat eman.

Beraz, lanera eta bagoiak gehitzen jarraitzera giza eskubideen trenera, eremuz eremu lanean eginez. Euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde egoteti, euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde lanean jardutera pasa behar gara. Izan ere, eurenak urratuak diren heinean, gure gizartearenak ere gunero dira urratuak.
Ozen eta argi esaten dugu: giza eskubideen urraketarik ez gure izenean. Gure izenean ez.
STOP DISPERTSIOA
Giza eskubideak | Konponbidea | Bakea

Larriki gaixorik dauden 3 preso nafarren askatasunaren aldeko sinadura bilketa abiatu dute Nafarroan.

Sinadurak webgune baten bidez jasoko dira 3 preso hauen egoera larria salatzeko.

> Iñaki Etxeberria Martin: “Miopia Handia” izeneko gaixotasuna dauka, eta bi begiak kaltetzen dituzten beste gaixotasun batzuk ere baditu; ikusmenari modu larrian eragiten diotenak. Itsu geratzeko arriskuan dago.

> Josetxo Arizkuren Ruiz: Kardiopatia iskemiko larria dauka, bihotzekoa izateko arriskuari aurre egin behar diolarik.

> Gorka Fraile Iturralde: Mingainan minbizia atera zaio, ebakuntza egin diote duela gutxi eta gaixotasunari aurre egiteko prozesuan dago.

Erakusketa  Etxarri Aranatzen abiatu da maiatzaren 15ean eta Euskal Herriko zenbait herrietan barna zabalduko da. 

Erakusketa ibiltari honen bidez Pello Mariñelarenaren bizitza bergogoraratuko dugu. Pello, 1993ko maiatzaren 15ean hil zen Parisko Antoine Beclere ospitalean. Pello gaixorik zela, mediku arretaren faltagatik hil zen espetxean.

Erakusketaren lehenengo datak:

> Maiatzak 15, ETXARRI ARANATZ. Plazan

> Maiatzak 20-22, ALTSASU. Gure Etxean

> Maiatzak 27-28, OLAZTI. Kultur etxean

> Maiatzak 29 , ARBIZU. Plazan

> Ekainak 3-4, LAKUNTZA. Kultur etxean-Plazan

> Ekainak 6-17, IRUÑEA. Katakraken

Agerraldia burutu dute Bilbon Hartu Trena dinamikaren barruan antolatutako ekimenaren berri emateko.

Larunbatean, maiatzak 14, eguerdiko 12:00ak aldera hiru zutabe abiatuko dira hainbat auzotatik. 13:00etan Plaza Zirkularrean elkartuko dira guztiak eta eguneko ekitaldi nagusia egingo da bertan.

200 lagun inguru elkartu ziren Ondarroan HartuTrena dinamikaren barruan larriki gaixorik dauden presoen askatasunaren aldeko ekimenean.

SARE herritarraren bigarren urteurrenaren atarian, prentsaurrekoa egin dugu gaur Gasteizko egoitzan. Bere garaian, sare herritar hau ahalik eta lasterren desagertzeko helburuarekin jaio zen. Zoritxarrez, ezin gara desagertu.

Gainera, orain dela bi aste, Audientzia Nazionalak maiatzaren 13an ETAko kide izatea edo ETA laguntzea leporatuta espetxeratuta dauden hainbat presoren inguruko zigorrak berriz aztertuko zuela jakin genuen. Azken finean, odol zigorrik ez duten presoei zigorra ea jaitsi erabakitzen hasiko dira.

SAREtik, erabaki honen garrantziaren kontziente gara. Audientzia Nazionalak konponbidearen eta bizikidetzaren aldeko erabakia hartzea espero dugu, euskal presoen eskubideak errespetatuz, Zuzenbideak eta Konstituzioak berak eskatzen duena aplikatuz.

Ostiral honetan bertan erabakitzen hasiko direnak, kondena ezarrita duten 20 presoei eragingo die. Konponbidera bidean pausoak emateko aukerak ezin ditugu galdu. Hala gertatzea espero dugu.

Zigorren errebisio hau SAREtik ilusioz ikusten dugu, eta erabakia gaur egungo garaietara moldatzea espero dugu. Alegia, konponbidearen eta bakearen alde beste urrats bat ematea espero dugu, eta 20 pertsona hauen zigorrak jaitsita, elkarbizitzan sakondu. Izan ere, argi dago, kondena hauek beste garai eta testuinguru batean ezarri zirela. Garai eta testuinguru hori aldatu da, eta aldatzen jarraitu beharra dauka.

Bestalde, asteburu honetan burutuko dugun inflexio puntuaren berri eman dugu. Urtarrilaren 9an, gure herrian gutxitan ikusi den manifestazio anitzak bizi izan genituen, dispertsioaren amaiera eskatuz. Bertan, “Hartu trena!” dinamika martxan jarri genuen. Asteburu honetan, dinamikaren inflexio puntua burutzera goaz.

Urtarriletik, Euskal Herrian kulturaren bagoia martxan jarri dugu, larriki gaixo dauden presoen askatasuna eskatzen duen bagoia herriz herri doa, apirilaren 3an 3000 pertsonek Euskal Herriko lau mendi igo zituzten … Eta horretaz gain, iritzi eta proposamen ezberdinak jaso izan ditugu antolatu ditugun hitzaldi eta mahainguruetan.

Herrietako eta hirietako plaza ezberdinak, tren geltokiak, kaleak… euskal preso, iheslari eta deportatuei dagozkien eskubideak errespetatzeko aldarriarekin beteko dira. Modu honetan, konponbidea nahi duen herria erakutsiko dugu, elkarbizitzan oinarritutako herria helburu izanik. Gasteiz, Bilbo, Iruñea, Ondarru, Agurain, Oiartzun, Santurtzi, Ibarra… Dispertsioaren aurkako aldarriak foko nazionala izango du, eremu lokalak indartuz.

Larriki gaixo dagoen Gorka Fraile presoak Badajozeko ospitalean jasotako tratua salatu du. Fraile, Badajozen dispertsatua egoteaz gain, mingainaren kartzinoma epidermoide gaixotasuna dauka.

Larriki gaixorik eta dispertsatua, zigor bikoitza. Salatu duenagatik, ospitalerako bidean esku-burdinak jarrita izateaz gain, ospitalean TAC bat jasotzen zuen bitartean, esku-burdinak ere jarrita izan zituen. Honek, eragin fisikoak izateaz gain, eragin psikologikoak ere izan zituen; logikoa denez, etika profesionaletik at dagoen jarrera salatu du Etxeratek, eta salaketa jarriko duela iragarri du.

Behin baino gehiagotan esan dugu larriki gaixo eta preso egotea bateraezinak direla; horri, gainera, ikuspuntu humanotik at dagoen tratua gehitzen badiogu, zer esanik ez. Larriki gaixo dauden presoek etxean behar dute, argi dagoelako ezingo dutela euren gaixotasuna espetxean behar bezala sendatu. Hala adierazi dute, besteak beste, osasun arloko hainbat langilek behin baino gehiagotan. Pertsona hauen etxeratzea eman arte, SAREtik osasun zerbitzu duina izatea exigitzen dugu, pertsona guztien eskubide minimoak bermatuz.

Bestalde, Euskal Herrian, giza eskubideen aldeko aldarrikapenek ez dute etenik. Jesus Maria Pedrosaren alarguna den Carmen Hernandez ere preso gaixoen askatasuna eskatu du aste honetan zehar.

Pedrosa, Durangoko PPko hautetsia zen, eta bere alargunak “baldintza horietan dagoen preso bat etxeratzea ahalbidetu beharko luke espetxe politikak” adierazi du.

Gainera, Antsoaingo eta Durangoko Udalek Fraileren eskubideen aldeko mozioak onartu dituzte.

Antsoaingo Udalak, osasun zerbitzu duina izatea eskatu zuen, eta Durangokoak Fraileren askatasuna. Bi udaletan, ia udal talde gehienek eskatu dute larriki gaixo dgoen presoaren askatasuna. Poztekoa da instituzioetan ere horrelako ekimenak ikustea, gizartearen aldarrikapen bat dena politikariek ere eurena eginez.