Berriak
Abenduaren 8an manifestazioa Durangon
“Aske eta bizirik SOS, larriki gaixorik dauden presoak etxera” aldarrikatuko dugu abenduaren 8an eguerdiko 12:30etan Durangoko Liburu eta Diska Azokatik abiatuta egingo dugun manifestazioan. Gaixotasun larriak dituzten euskal presoen egoera muturrekoa dela salatuko dugu: “pertsona hauen bizia arriskuan dago, osasuna galtzen ari dira, kartzelako baldintza gogorren ondorioz eta, han, ezin dutelako tratamendu egokirik jaso. Gainera une latz horietan, etxekoen eta lagunen babes zein maitasunarengandik urrun daude”.
Egoeraren larritasuna nabarmendu dugu Sareko ordezkariek gaur goizeko 11:00etan emandako prentsaurrekoan. “Egoera urgentea da eta konponbiderik ezean okerrera egingo du. Gaixotasunak ez daude erritmo politiko eta batzuen zein besteen interesei begira. Giza eskubideak ideologia ororen gainetik daude eta pertsona orori dagozkigu, baita kartzelan daudenei ere”. Guztira 12 dira gaixotasun larriak izan arren kartzelan dauzkaten presoak.
Aipagarria da gure ustez euskal jendartean bakearen eta konponbidearen aldeko urratsak nagusi direla. “Aldiz, Madrilgo eta Parisko gobernuek sufrimendua eragiten segitzen dute. Ez dute jarreraz aldatzeko asmorik. Giza eskubideen alde konprometituta gaudenok, harri eta oztopo asko gainditu beharko ditugu, hala ere, bide horretan; hainbat urraketen karga astuna; sakabanaketaren harritzarra eta gaixo dauden presoen askatasuna galarazten duten harriak”.
Beraz oztopo guzti horiei aurre egiteko jendartearen aktibazioa behar beharrezkoa da. “Denok batera tiratuta mugituko ditugu harririk astunenak ere. Bideko oztopoak garbitu eta etxera ekarriko ditugu”. Esan bezala abenduaren 8an manifestazioa deitu dugu eta abenduaren 10ean hainbat ekimen egingo ditugu herriz herri euskal presoen giza eskubideak urratzen direla salatzeko. Duela 67 urte Parisen abenduaren 10ean aldarrikatu zen Giza Eskubideen adierazpen unibertsala. “3. puntuak dio pertsona orok duela bizitza, askatasuna eta segurtasuna izateko eskubidea”.
> Pretsan bildutakoak
> NAIZ
Larriki gaixo dauden presoak etxeratzea aldarrikatuko du Sarek Durangon, abenduaren 8an.
Abenduaren 8rako mobilizazioa deitu du Sarek Durangon. Larriki gaixo dauden presoak etxeratzea aldarrikatuko dute eta horretarako jendearen aktibazioa eskatu dute. «Urgentea da eta konponbiderik ezean okerrera egingo du», nabarmendu dute.
> BERRIA
Gaixo dauden presoak aska ditzatela eskatzeko manifestazioa izango da Durangon gaur zortzi.
Abenduaren 8an izango da manifestazioa (12:30), Sarek deituta. Euskal preso guztien egoera gogorra dela baina bereziki gaixo dauden presoen egoera muturrekoa dela nabarmendu dute; “haien bizia arriskuan dago”. Hamaika preso gaixo daude egoera larrian.
> EITB
Sarek eritasun larriak dituzten presoak askatzeko eskatuko du Durangon.
Herritarren sareak manifestazioa antolatu du hurrengo astearterako, gaixotasun larriak dituzten 11 euskal preso berehala aska ditzaten eskatzeko.
> ANBOTO
Gaixotasun larriak dituzten euskal presoak askatzea eskatuko du Sarek Durangon.
Abenduaren 8rako manifestazioa deitu du Sare mugimenduak. Eguerdiko 12:30ean hasiko da Landakon. “Egoera urgentea da, minutu oro da erabakigarria”, adierazi dute Teresa Toda Sareko ordezkariak eta Gotzone Lopez de Luzuriaga gaixotutako preso ohiak.
Giza eskubideen alorreko adituak bildu ditugu Estibalitzen
Giza eskubideen alorrean lan egiten duten hainbat pertsona bildu ditugu gaur Estibalitzeko santutegian, eremu horrekin lotutako hainbat gairen inguruan eztabaidatzeko.
Beste gai batzuen artean, euskal presoen egoeraz, gaixotasun larriak izan arren kartzelan daudenenaz, edo pertsona hauei aplikatzen zaizkien ohiz kanpoko arau eta legediaz jardun gara.
Besteak beste, CEAR, Salhaketa eta Argituz elkarteetako ordezkariekin batera, giza eskubideen inguruan lanean diharduten beste hainbat pertsonek hartu dute parte bileran, esaterako, Paco Etxeberria forentseak, Paul Rios Lokarriko ordezkariak, Iñaki Lasagabaster EHUko irakasleak eta Patxi Ormazabal Euskal Gobernuko sailburu ohiak.
Gogoeta ariketaren ondorioak dokumentu batean jaso eta zenbait erakunde publiko zein jendarte osoarekin partekatzeko asmoa dugu.
Guztiok bat egiten dugu gaurko hausnarketaren osagai batekin: euskal jendarteak, eta baita espainiarrak ere, jabetu behar du, afera ez dela eztabaida ideologiko alderdikoi soila, Giza Eskubideen urraketa larria baizik.
> Pretsan bildutakoak
> NAIZ
Sare elaborará un documento sobre la vulneración de los derechos de los presos.
La red ciudadana Sare elaborará un documento sobre la situación de los presos vascos, que enviará a las instituciones públicas y hará público para concienciar a la sociedad de que se trata de «un grave problema de vulneración de derechos humanos».
> BERRIA
Presoen egoeraz dokumentu bat landuko dute hainbat eragilek
Sarek bildu ditu, besteak beste, CEAR, Salhaketa eta Argituz elkarteetako kideak eta Paco Etxeberria auzi medikua eta Paul Rios Lokarriko koordinatzaile ohia. Presoen egoeraz eta giza eskubideen urraketez aritu dira.
> EITB
Sarek presoen egoerari buruzko txosten bat landuko du.
Plataforma horretako zenbait kide Estibalizko santutegian bildu dira gaur hainbat elkartetako ordezkariekin.
Sareren aurkezpen jendetsua Iruñean
Sareren proiektua azaldu dugu Iruñean, arratsaldeko 18:00etan Condestable jauregian eginiko ekitaldian. Joseba Azkarraga eta Teresa Todak sare herritarraren izaera, ibilbidea, ildo nagusiak eta ondorengo hilabetetarako erronkak azaldu dituzte, nagusia, Bagoaz-ek eta Sare-k elkarrekin urtarrilaren 9an Bilbon eta Baionan presoen, iheslarien eta deportatuen giza eskubideen alde burutuko ditugun manifestazioak. Condestableko aretoa bete egin da Sareko ordekarien hitzaldia ikusteko. Iruñeko politika eremuko eta mugimendu ezberdinetako ordezkariak ere hurbildu ziren Sareren aurkezpen ofizialera.
Ante una situación injusta y contraria a derechos
Joseba Azkarraga y Teresa Toda, portavoces de Sare
Mucho se ha hablado en la sociedad vasca, durante las últimas semanas, de sufrimientos, de víctimas, de memoria, de reparación. Se han hecho propuestas, se han celebrado memoriales, se han desarrollado encuentros y actos oficiales. Ha habido gestos de reconocimiento, necesario y merecido, a familiares y víctimas directas de violencias sufridas durante las últimas décadas en nuestra tierra.
Pero no todas las voces se han podido oír con la misma intensidad, ni todas las víctimas han sido igualmente reconocidas. Apenas han encontrado lugar aquellas personas que siguen padeciendo, hoy en día, las consecuencias de una política penitenciaria anclada en el pasado y que genera sufrimiento, dolor e injusticias sobre las personas presas y, especialmente, sobre sus allegados.
Cuatro años después de la declaración de ETA poniendo fin a toda su actividad armada, y tras los pasos dados por el Colectivo de Presas y Presos Políticos Vascos (EPPK), cabría esperar algún cambio en una política penitenciaria durísima, muy alejada de las recomendaciones europeas en esta materia.
Pero no ha sido así. A pesar de los cambios ocurridos desde 2011 en el panorama político y social vasco, cada fin de semana las carreteras que surcan el Estado español siguen siendo recorridas por cientos de personas que, desde Euskal Herria, emprenden viajes que nunca hubieran hecho de no ser por la política de dispersión de presos y presas vascas. En ese obligado desplazamiento han muerto 16 personas y varias decenas han sufrido heridas y consecuencias graves en accidentes.
Además de los costes económicos hay que subrayar los emocionales. El paso de los años hace que muchos padres no puedan ya soportar los trayectos para visitar a sus hijos e hijas. Decenas de niñas y niños pierden semanalmente horas o días de ikastola para emprender ruta hacia unas visitas con las que mantener vivo el vínculo familiar.
La dispersión ha sido complementada por unas modificaciones específicas de la legislación y reglamentos penitenciarios que endurecen al límite las condiciones de cumplimiento de penas y que alargan la estancia en prisión.
Ante todo ello, Sare trabaja con el objetivo de lograr que cambie la situación. Pedimos la implicación y el compromiso de personas, entidades, instituciones y fuerzas políticas y sociales. Apelamos a despojar a la cuestión de ropajes e intereses políticos, pues así se enfocará en toda su crudeza como una cuestión que atañe a derechos básicos (derechos humanos, pero también derechos legales) de las personas presas y sus familiares. Queremos un clamor unitario.
Esta es una de las aspiraciones de Sare, red que pretende lograr el fin de la dispersión, y la derogación de toda la legislación excepcional que la envuelve y sustenta. En ese camino, es prioritario lograr la excarcelación de presas y presos gravemente enfermos, así como la de quienes cumplieron condenas en el Estado francés que el Estado español se niega a contabilizar pese a la directriz europea que así lo indica.
Sare ha abierto vías, caminos, relaciones amplias en este año y medio. Hay imágenes, como la del pasado mes de junio en el hotel Abando, que atestiguan que voces muy diversas respaldan nuestros objetivos y formas de trabajo.
Hemos constatado que, poco a poco, se van oyendo más opiniones que cuestionan esta política penitenciaria y la legislación y reglamentos excepcionales. Son pronunciamientos hechos en Euskal Herria, en el Estado español –incluso desde la propia Audiencia Nacional-, en el Estado francés (Declaraciones de Baiona y París, palabras de la ministra Taubira), y en instancias de la Unión Europea (iniciativa Free Otegi, Free Them All, y sentencias del Tribunal Europeo de Derechos Humanos, entre otras).
Pero la situación se prolonga y se agrava. El Gobierno español hace oídos sordos. Por eso se necesita un esfuerzo sostenido. Por eso saldremos a las calles de Bilbao y Baiona el próximo 9 de enero, con reivindicaciones muy claras, a las que esperamos se sumen muchas personas que, aún no compartiendo planteamientos ideológicos, sí son capaces de manifestarse ante esta sostenida vulneración de derechos, defendiendo que, para resolver las cuestiones pendientes, hace falta la modificación de situaciones excepcionales y diálogo en vez de sed de venganza.
Dispertsioarekin amaitzeko eskatu du Portugaleteko Udalak
Portugaleko Udalaren gehiengoak bat egin du euskal presoak jaioterrira hurbiltzeko eskatuz, Sare Portugaletek aurkeztutako proposamenarekin. Lehenengo aldiz, dispertsioaren aurkako jarrera azaldu du aipatutako Udalak, -adierazgarria da euskal jendartean giza eskubideen aldeko jarrera ugaritzen ari dela- proposamenean adierazten denez, presoek senide eta lagunen ondoan egon behar dutelako. Beraz, udal ordezkariek erabaki dute, frantziar eta espainiar gobernuei abian duten espetxetako politika indargabetzeko eskatzea.
Gainera, bai herriko lau presoak bai euskal presoak, oro har, lehenbailehen jaioterrira hurbiltzeko neurriak hartzeko eskatuko die Udalak, bi gobernuetako kartzela politiken arduradunei eta espainiar Entzutegi Nazionaleko zaintza epaileari.
Aitzol mendira! ekimena Orereta-Errenterian
AItzol mendira mendi martxa antolatu zuen Sare Orereta-Errenteriak
Pasa den igandean Orereta-Errenteriako Panierreko zubian goizeko 8etan elkartu ginen.
Handik kotxeetan Bexabi jatetxeruntz habiatu ginen eta bertan Oiartzundik etorritako beste talde batekin elkartu ostean mendian gora hasi ginen. Ordu batez izerditan mendian gora aritu ondoren talde osoa gailurrera iritsi zen. Ohikoak eta merezitako hamaiketako eta ur tragoa edanda pankarta eta Aitzol Etxera aldarrikatzen zuten banderolak atera eta argazki batzuk atera genituen. Adarra inguruan dauden zenbait monumentu megalitiko bixitatu ostean berriz ere beherako bidea hartu genuen.
Sareren aurkezpena Iruñean
Azaroaren 27an, arratsaldeko 18:00etan Condestable jauregian.
Hizlariak: Teresa Toda eta Joseba Azkarraga.
Aurkezlea: Carlos Aitor Yuste.
Nafarroako Parlamentuko gehiengoak bat egin du dispertsioaren aurka
Euskal presoen giza eskubideak eta baldintza duinak ziurtatu daitezela eskatu dugu, gaur, Nafarroako Parlamentuko Bizikidetasunaren eta Nazioarteko Elkartasunaren Batzordean egin dugun agerraldian.
Sareren izenean, Joseba Azkarraga, Euskal Gobernuko Justizia sailburu ohiak, Pepe Moulia kartzeletako funtzionario ohiak eta Marilo Gorostiaga preso gaixo ohiak beharrezkotzat jo dute frantziar eta espainiar agintariek euskal presoei aplikatzen dizkieten salbuespen neurriak indargabetzea. Sareren iritziz, espetxetako politikak ez du betetzen bertako legedia ez Europakoa, ezta bermatzen gaixotasun sendaezinak dituzten presoen zaintza egokia. Gainera presoen senideei sufrimendua eta trabak eragiten dizkie. EH Bildu, Geroa Bai, Ahal Dugu eta Izquierda-Ezkerra taldetako kideek bat egin dute Sarek azaldutakoarekin.
Behin eta berriro aldarrikatu dugu behar beharrezkoa dela beraz, dispertsioa eta salbuespenezko neurriekin bukatzea, horrek jendartearen bizikidetza indartuko bailuke, eta baita gatazkaren konponbidea erraztu ere.
Duela 26 urte abian jarri zen euskal presoen dispertsio politikaren eta bere ondorioen berri ere eman dugu agerraldian datu ezberdinak eskeiniz.
Gure iritziz, presoen urruntze sistematikoa betetzen ari diren kartzela aldiari gehitzen zaion legez kanpoko zigorra da, are larriagoa presoen senideei eta lagunei eragiten dielako. Marilo Gorostiagak espetxean gaixotasunari aurre egiteko bere esperientzia azaldu du eta egun gaixotasun larriak dituzten 11 presoen egoera salatu eta beraien askatasuna aldarrikatu du, hauen giza eskubideak egunero urratuak baitira.
Azkarragak, Mouliáak eta Gorostiagak nabarmendu dutenez giza eskubideak daude jokoan.
Nafarroako Parlamentuko EH Bildu, Geroa Bai, Ahal Dugu eta Izquierda-Ezkerra taldetako ordezkariek bat egin dute adierazi dugun iritziarekin, euskal presoak jaioterritik urruntzearen politika salatu dute.
@ainhoaaznarEZ ‘la dispersión fue una decisión política, la resolución deberá ser también política’
UPN ‘creemos que la dispersión ha sido eficaz’
@BakartxoR ‘jendartearen presioak mugituko ditu harriak’ ‘presoek ere giza eskubideak dituzte’
@geroabai “Rara vez se piensa en los colectivos en exclusión social.No hay excusa q valga para no respetar los Derechos de presos”
@EzkerraN ‘nuestra postura es contraria a la dispersión; la política de alejamiento vulnera los derechos de los presos y de sus familiares’
Premiazkoa da gaixotasuna duten presoak etxera ekartzea
Itziar Mujika Garitano | 2015/11/17 |
Lau urte pasa dira 2011ko urrian ETAk bere aldetik su etena iragarri zuenetik. Lau urte motz geratzen dira batzuetan, luze egiten dira besteetan. Motz batzuei, luze besteei.
Euskal Herrian ordutik hainbat pauso eman dira konponbidearen eta bakearen alde. Elkarbizitza hobetu da. Baina ez da sufrimendua amaitu. Espainiar eta frantziar Gobernuek ez dute jokabiderik aldatu eta aldatzekotan okerrera, beti ere, euskal presoen zigorra luzatzeko eta baldintzak gogortzeko. Kartzeletako egoerak erantzun urgentea eskatzen du. Gaixotasun larriak dituzten presoak sufritzen ari dira egoera latzena. Heriotza zigorrik ez da espainiar legedian baina, aldaketarik ezean, ostera berri txarrak jasoko ditugu kartzeletatik.
Gatazken konponbideek oro har bere denbora behar dute, ez dira epe motzeko prozesuak. Ikuspegi horretatik, aurreko mendeetatik datorren afera politikoa dela jakinik, lau urte ez dira asko. Gerora epe laburtzat hartuko dute, ukaezina da hori. Hala ere, luze egiten ari zaigu. Lau urte hauetan euskal jendarteak gehiago espero zuen, presoen senide eta lagunok baldintzak arintzea espero genuen. Presoek eta iheslariek ere, agintariek nahita bultzatzen ari diren zentzugabekeria sufritzen duten pertsonek, horien beste jarrera bat espero zuten. Luze egin zaigu tarte hau. Izan ere, denbora erlatiboa da.
Egoera larria da, urgentea, baina, denok elkartuta, presoak etxera ekarriko ditugu. Salaketa horretan herritar guztiok parte hartu behar dugu. Zabaldu dezagun aldarrikapena jendarte osora.
Orain, premiazkoenari heldu behar diogu. Gaixotasun larriak dituztenak ez dute beste egun bakar bat gehiago kartzelan egon behar. Lehenbailehen ekarri behar ditugu tratamendu egokia jaso dezaten. Horrekin batera presoen sakabanaketa zentzugabekeria handia da, ez dauka oinarri juridikorik, bere helburua euskal presoen baldintzak gogortzea da eta senideei ere eragiten die. Europako Giza Eskubideen epaitegiak emandako ebazpenek argi adierazten dute ez dela zilegi. Euskal presoek duten kartzela zigorra zakartzeko espainiar gobernuaren erabaki politikoa da.
Gaur egungo egoeran, oraindik onartezinagoa da mendekuan oinarritutako erabaki hori. Baina egungo agintariek, ez dute aldatzeko borondaterik, mugitzeko zaila den harri handi bat da, eta abenduak 20ko hauteskundeetan Gobernu aldaketarik ez bada egoerak berdinean segituko dugu.
Premiazkoa eta urgentea da kartzela politikaren aldaketa. Eta horretarako euskal jendarteak serio heldu behar dio gaiari. Arnasa eman behar diegu kartzela politikaren baldintza gogor horiek jasaten dituzten presoei eta senideei. Lehenengoa eta premiazkoena gaixotasun larriak dituzten presoak askatzea da, eta gainontzekoak hurbiltzea. Urtarrilaren 9an egingo diren manifestazioetan, Bilbon eta Baionan, elkartuko ditugu horren alde dauden guztiak. Euskal jendarte osoa, oro har. Kartzeletako giza eskubideen urraketez jabetu eta gogaituta gauden denok joango gara Bilbora eta Baionara.
Ezkortasun, etsipen, tristura eta egonezin horiei guztiei aurre egiteko proposamena da Sare eta Bagoazena. Madril eta Pariseko harritzarra dugu mugitzeko. Ez etsi eta aldaketa etorriko da. Lagunak behar ditugu tiratzeko eta mugitzeko. Berdin da zein kolore, indar eta tamainakoak. Ondo ari gara. Hemen inork ez du babesten horrelako kartzela politikarik, aldarrikapena asko hedatu da. Aldaketa badator.
Mugituko ditugu.






















































