Gaur goizean Joseba Azkarraga eta Bego Atxak prentsaurrekoa eman dute Sare Herritarraren izenean ideologia eta alor anitzetako dozenaka pertsonak lagunduta, datozen hilabeteetan garatuko dugun lanaren oinarri izango den dokumentua aurkeztuz. Dokumentu honek garaile eta garaituen eszenatokia behin betiko alboratu eta benetako bakea eta elkarbizitza eratzeko Sarek beharrezko ikusten dituen oinarriak biltzen ditu.

Dokumentua zortzi ataletan banatua dago; hasierako zatian iraganari so egiten dio, ez iraganeko egoeretan pausatzeko, iraganean emandako akatsetatik ikasi eta lortu nahi ditugun helburuen norabidean urratsak ematen jarraitzeko baizik.

Zentzu honetan, Sareko bozeramaileek azpimarratu dute trantsizio espainiarra borondatezko ahanztura selektiboan oinarritu zela. Atxa eta Azkarragak nabarmendu dute trantsizioaz modu horretan hitz egiten den bitartean, ETArekiko memoria zorrotza darabiltela, azken erruduna bilatu eta aurkitu asmoz, nahiz eta modu kolektiboan milaka kartzela urterekin jada ordaintzen ari diren.

Ez dugu amnesiak jotako justizia bat nahi, baina bai uste dugu justizia eta politika egoera berriari egokitzeko garaia dela, ez luketela normalizazio sozio-politikoa eragotzi behar.

Aurrera egiteko ezinbestekoa da indarkeria guztietako biktimak aintzat hartzea, inor ahaztu eta atzean utzi gabe, guzti guzitiei errespetu eta elkartasun osoa zor diegu. Zinez uste dugu biktima guztiek, modu pertsonalean, ez dutela gorroto edo mendekurik nahi, baina badira iraganean geldi jarraitzen duten biktima eta biktimen familia elkarteak. Indarkeria garaietan iltzatuta daude oraindik: biktimak diskriminatzen dituzte, gatazka eta sufrimendua betikotzen dute, elkarbizitza prozesua eragozten dute eta gobernu politikak baldintzatu nahi dituzte, espetxe politika bereziki.

Sarek aurkeztutako dokumentuaren beste atal batean iragana alde batera utzita, gaurkotasunari ere erreparatu nahi izan diogu. Honela, Euskal Preso Politikoen Kolektiboak hartutako erabakiaren irakurketa positiboa egiten du dokumentuak. Kartzeletan irekitako eztabaidaren ondoren kolektiboak hartutako erabaki honek 2013ko abenduan adostu zena berretsi du; eragindako kalte eta mina onartu eta beren gain hartzeaz gain, espetxe legedia jarraitzea erabaki zuten orduan.

Sareren ustez Justizia Trantsizionala aplikatzen hasteko beharrezko urratsak ematen ari dira. Gatazka ondorengo egoera batean gaude, momentu egokia da printzipio juridikoak, berradiskidetze politikoa eta bake iraunkorraren eraikuntzaren arteko oreka bilatuz trantsizio politiko bat sustraitzeko.

Gaur egun euskal parlamentuetan eta Espainiar parlamentuan dauden gehiengo berriak ondo baliatzeko garaia dela azpimarratu dute Sareko bozeramaileek. Instituzio hauek eskubide urraketei amaiera emateko balio behar lukete eta, bidegabea izateaz gain, Europar justiziarekin bat ez datorren legedia aldatzeko.

Espainiar estatuari dagokionez, Atxa eta Azkarragak esan dute estatuak ez duela onartu nahi arazoa ez daukala jada armagabetua den talde batekin, gatazkaren ebazpena desio eta eskatzen duen gizartearekin baizik.

Zentzu honetan, alderdi politiko eta instituzioei gonbidapena luzatu die Sarek, abiapuntutzat bi gako onartu ditzaten. Alde batetik, giza eskubideen eta integrazio sozialaren bermeak duen garrantzia aitortzea. Bestetik, indarkeria egoera batetik bake eta elkarbizitza egoera baterako trantsizio batean aurkitzen garela kontutan hartzea, honek alderdi guztien inplikazio eskatzen duela jakinik.

Prentsaurrean aurkeztutako dokumentu zabalak landu beharreko oinarrizko hainbat printzipio ere barnebiltzen ditu:

• Memoriaren errelato inklusiboa, errelatu guzti eta desberdinak jasoz.
• Biktima guztiek justizia, memoria, aitorpen eta erreparaziorako duten eskubidea errespetatzea.
• Motibazio politikoko delituengatik preso daudenak eskubidedun subjektu dira. Arazoaren parte dira eta, beraz, konponbidearen parte ere izan behar dute. Konponbide eta normalizazio prozesuan parte hartu behar dute.
• Foro sozialak 2013 an esandakoari jarraiki, egiaren komisioa eratzeko nondik norakoak zehaztu nahi ditu SAREK. 2013ko lehen Foro Sozialaren 11. gomendioan esaten zen moduan, eta hainbat alderdi politikoren ekarpenak aintzat hartuta, orduan hasitako hausnarketarekin jarraitzeari garrantzitsua deritzogu. Memorian oinarritutako elkarbizitza lortze aldera egin beharreko diagnostiko orokorra indartzeko balioko lukeen Egiaren Batzorde bat noiz eta nola sortu beharko litzatekeen hausnartzen jarraitzea interesgarria iruditzen zaigu.

Beraz, dokumentu honen aurkezpenarekin SAREk hainbat helburu plazaratu nahi ditu:

• Bake eta normalizazio kulturan ekarpen egitea.
• Larriki gaixorik dauden presoak edo oso nagusi direnak askatzea eta, orokorrean, preso guztiak beraien etxetik gertuko kartzeletara ekartzea. 0km.
• Salbuezpenezko legedia aplikatuta garatu diren prozesu penalen berrikusketa, Giza Eskubideen errespetuarekin bateragarri diren prozedurak erabiliz. Hau da, salbuezpenezko legedia bertan behera uztea, atzeraeraginezko izaerarekin.
• Tortura eta tratu txarrak salatu dituztenen sententziak berrikustea.
• Oinarrizko giza eskubideak urratzen dituzten espetxe politikak bertan behera uztea.
• Beste Estatu batean betetako kondenak zenbatzea galarazten duen 7/2014 Legea aldatzea, kasu honetan estatu frantsesean betetako zigorrak.
• Isolamendu neurriekin bukatzea.
• Kondenen betetze osoa ezartzen duen 7/2003 legea deuseztea.

Bukatzeko eta azken atal modura, Sarek 0km kanpaina nola garatuko duen azaltzen du dokumentuak. Jada hasita dagoen kanpaina hau urtarrilaren 13an Bilbon egingo den manifestazioarekin bukatu da.

Kanpaina honen baitan, Sarek, besteak beste, ondorengo konpromezuak hartzen ditu:

• Espetxetako egoera eta presoei eragiten dieten gai juridiko eta politikoak aztertu eta hauei buruzko informeak landu eta publikatzea.
• Foro Sozialarekin lankidetzan, bake bidean aurrera egin ahal izateko indar politiko, sindikal eta sozialekin akordioak bilatu eta Madridera eramatea.
• Herri mobilizazioak sustatzea, mobilizazio hauek espainiar estatuko hainbat lekutara eramateko aukerari atea irekita utziz.
• Zehaztutako egutegi baten baitan, motibazio politikoa dela eta preso daudenen hurreratzea bideratzeko planaren sozializazioa.

Hemen irakur dezakezue dokumentua osorik euskaraz.

Hauek dira gaurko prentsaurrekoan parte hartu duten pertsonak edo parte hartu ez arren dokumentuari babesa adierazi diotenak.

Sareko ordezkariak. Representantes de Sare.

Atxa, Bego
Azkarraga, Joseba
Gorbea, Agus
Oiarzabal, Inaxio
Arrieta, Miren
Peleteiro, Blanca
Zubimendi, Araitz
Altuna, Ikerne

Ideologia eta lan eremu anitzetako pertsonak. Personas de diferentes ideologías y ámbitos de trabajo.

Aldekoa, Iñaki (asociacionismo)
Anza, Xabier (ELA)
Aristegi, Maite (asociacionismo)
Ariznabarreta, Txutxi (Independentistak)
Arroyo, Igor (LAB)
Barandiaran, Juan daniel (abogado)
Bizkarralegorra, Elisabett (abogada)
Bravo, Josu (abogado)
Cañada, Felix (abogado)
Catalan, Carlos (pintor)
Erkizia, Tasio (asociacionismo)
Garai, Endika (abogado)
Kortabarria, Inazio (ex futbolista Real sociedad)
Lafont, Antton (ex presidente del CRL)
Larrañaga, Edurne (LAB)
Lasagabaster, Iñaki (catedrático)
Letamendia, Oaco (Ortzi) (catedrático)
Lozano, Joxe (abogado)
Madrazo, Javier (ex consejero Gobierno Vasco)
Mendibil, Gontzal (cantante)
Mendoza, Julen (alcalde de Orereta-Errenteria)
Morras, Xabier (Pintor)
Olaizola, Bego (A.N.C. en E.H.)
Placer, Felix (sacerdote)
Santxo, Iñigo (Abogado)
Villarreal, Joseba (ELA)
Uriz, Jose Luis (Ex diputado PSN)
Urko (cantante)
Uzkudun, Jesus (CCOO)
Zallo, ramon (catedrático)

Aizpuru, Andoni (periodista)
Amezaga, Arantza (escritora)
Antxustegi, Karmele (ex parlamentaria vasca)
Añua, Xabier (abogado)
Arranz, Daniel (ex gobernador de Bizkaia)
Beato, Eloi (actor)
Beloki, Elena (ex presa)
Brouard, Edurne (victima GAL)
Campos, Tontxu (Ex consejero Gobierno Vasco)
Galdeano, Karmen (Victima GAL)
Garaikoetxea, Carlos (Ex lehendakari)
Goienetxea, Juan Carlos (ex alcalde de Bermeo)
Ibarra, Pedro (catedrático)
Ibarretxe, Juan Jose (ex lehendakari)
Iztueta, Angeles (ex consejera Gobierno Vasco)
Kaltzada, Pili (periodista)
Lakasta, Juan Cruz (periodista)
Larrañaga, Esther ( ex consejera g.v.)
Merino, Aitor (director de cine)
Oiartzabal, Juanito (alpinista)
Olano, Juan Mari (ex preso)
Oleaga, Nazario (abogado)
Oleaga, Xabier (escritor)
Pou, Eneko (escalador)
Pou, Iker (escalador)
Torrealdai, Juan Mari (escritor)
Zabaleta, Genma (ex consejera Gobierno Vasco)
Zamora, Jesus Mari (ex futbolista real sociedad)
Zarraoa, Iñaki (ex alcalde Getxo)

Oihana Mujika, Sare:
Duela hilabete edo Sarek emandako agerraldian euskal presoen seme-alaben gaia argitara atera nahi genuela esan genuen. Egun Euskal Herrian 18 urte arteko 113 haur eta nerabek zutela aita, ama edo biak espetxean jakinarazi genuen. Motxiladun ume horiek komunikabidetan, parlamentutan…hitz egiten ez zutenez Sarek haur-nerabe horien ahotsa izateko konpromisoa hartu zuen.

Espetxe sistema gizagabeak Kepa Del Hoyo presoa hil ondoren gaur beste agerraldi bat egiteko beharra sentitu dugu. Izan ere, Keparen semea Peru bere bizitza osoan motxiladun umea izan baita. Hilabete terdi zituen aita atxilotu zutenean eta orduz geroztik motxila bizkarrean hartuta Espainiako hamaika kartzelatan zehar milaka eta milaka km egin behar izan ditu. Berak duela urtebete esandako hitzak dira: “Badajoza egin ditudan km guztiekin hogei aldiz baino gehiago emango nioke buelta munduari”.

Gaur seme-alaba gazte hauei hitza eman nahi diegu, beraiek baino hobeto ez duelako inork azalduko bizi dutena.

Olatz Iglesias
Hemen bildu garenak aita, ama espetxean ditugu. Hasteko, gure babes, maitasun eta elkartasun guztia adierazi nahi diogu Peruri. Peru ez zaude bakarrik , gu eta euskal gizartearen gehiengoa zurekin gaude.Gutako edonor izan zitekeen Peru, edo izan daiteke hemendik gutxira ere, egungo egoera aldatzen ez bada. Peruren aita ez baita besterik gabe hil, Peruren aita Espetxe sistema gizagabe honek hil du.

Guri, hemen gauden gazteoi eta gure egoera berean dauden askori haurtzaroa lapurtu digute. Jolasten, korrika, parkean egon beharrean ordu luzez autobus, kotxe, furgonetetako aulkiari lotuta pasa ditugu asteburu asko. Ezin izan dugu lagunekin batera kirol partidetan parte hartu asteburutan; edo lagunen urtebetetze festak ospatu bisitak egiteko asteburu osoa etxetik kanpo pasa behar izan dugulako. Peruk aita espetxean egon den 20 urte hauetan 19 egunez bakarrik izan du orotara aitarekin egoteko aukera. Aita eta ama ondoan behar izan ditugu, eta eskubide hori ukatu zaigu.

Umezurtz utzi nahi gaituzte! Peruk guk bezala aita etxean izatearekin egiten zuen amets, espetxe sistema honek amets hori betirako ezabatu du.

Gazteoi askotan esaten zaigu etorkizuna garela, baina etorkizuna ez ezik oraina ere bagara eta hau da gu orain bizitzen ari garena. Noiz arte? Zergatik?

Gaur egun motxiladun umeak diren 2-3-4… 16 urteko 113 haur- nerabe daude Euskal Herrian eta ez dugu guk bizitutakoa eurek ere bizitzerik nahi. Ez dugu ume horiei haurtzaroa lapurtzerik nahi! Ez dugu ume horiek umezurtz geratzerik nahi! Gurasoak ORAIN eta BIZIRIK behar dituzte, ditugu etxean, ez hemendik 20-30-40 urtetara.

Zergatik heriotz hau? Zertarako? Norbaiti egiten al dio mesede? Norbaiti egiten al dio mesede gure gurasoak egoera honetan izateak? Ez dugu ulerten.

Peru Del Hoyo Sánchez:

Aste bat pasa bada ere, nire aitari buruz hitz egitean orainaldia irteten zait, baina, zorionez edo zoritxarrez, bizitza honetan sufritzea ohitura bilakatu da, eta lagun, familia eta ezagunen (baita ezegagunena ere) animo eta beroarekin, aurrera jarraitzeko indarra elkartzea lortu dut.

Harira bueltatuz, Olatzek aipatu duen bezala, infantzia lapurtu, eta aita kalera irtetearen ametsak hil dizkigute. Nahiz eta gu inozenteak garen, gurasoei aplikatutako kondena, guri ere, ezarri digute.

Nola da posible, halako injustizia, herrialde “zibilizatu” batean, normaltasun osoz mantentzea?

Nola da posible, 19 urtez injustizia hau sufritu ondoren, aitagaz egoteko aukera eta ilusioa golpe batez akabatzea?

De donde viene la palabra justicia, si desde mi nacimiento, mi vida ha sido injusta?

Bizitza tristea tokatu zaigu, baina gure irribarrea ez digute inoiz kenduko, aste honetan zehar, Arkaitz Bellonen gurasoek esandako esaldi polit bat izan dut buruan bueltaka, gure baldintza antzekotan daudenekin konpartitu nahi dudana:

“Triste zauden unean, gehiago ezin duzula pentsatzean, pentsatu berak zer egingo lukeen… Aurrera segi!”

Honekin utziko dut gaurkoz, idazteko indarrak ere bahitu baitizkidate-eta, gogoak ditudan arren.

Eskermila aukera hau emateagatik.

Oihana Mujika, Sare
Gazte hauen bizipenak entzunda, beste behin ere Sarek benetako bake eta konponbidea lortu nahi badugu salbuespenezko politika eta Giza Eskubideen urraketa horiekin guztiekin amaitu beharra dagoela adierazi nahi du.

Horretarako, Madril eta Parisen jarrera aldatu beharra dago eta euskal jendarteari dei egiten diogu aktibo izateko, egoera hauek inork berriro bizi ez ditzan, presoen irtenbidean parte aktibo izan behar dugu herritar guztiok. Behin eta berriz erakutsi behar dugu, hemen errespetuan eta elkarbizitzan oinarritutako gizarte bat eraiki nahi dugula, gorrotoan heziko ez den jendarte bat eraiki nahi dugula eta horretarako presoei euren eskubideak errespetatu behar zaizkie eta konponbidearen norabidean pausuak eman behar dira.

Prest gaude! Prest gaude irtenbide baterako, prest jendarte berri bat eraikitzeko eta prest presoak 0km-tara izateko.

Gaur agerraldian egon diren nerabe-gazteak:

Olatz Igerategi
Malen eta Enaitz Arronategi
Aide eta Nahia Ercilla
Adur eta Hize Goieaskoetxea
Eguzki Azkarate
Maddi Kintana Morcillo
Xochitl Karasatorre
Garazi Barandalla
Ibai Manterola
Beñat Larramendi
Amaiur Zugadi
Hodeiertz Urain
Eztizen Artola

Agerraldira agertu ezin duten baina irakurriko den testuarekin bat egiten duten nerabe-gazteak:

Iker Lerin Bartoli
Arkaitz Lerin Bartoli
Ekhi Aranburu Redondo
Amaiur Iragi Viso
Iker Narvaez Alberdi
Anuk Narvaez Alberdi
Elaia San Pedro Gisasola
Garazi Alegria Goienetxea
Iraitz Apeztegia Arrondo
Garazi Otaño Sarasola
Hodei Otaño Sarasola
Haitz Gorostidi Otegi
Inhar Gorostidi Otegi
Aitzol Gil de San Vicente Pla
Txomin Arkauz Hiriart
Oihana Parot Arrazubi
Izar Parot Arrazubi
Araitz Igerategi Lizarralde
Unai Arkauz Hiriart

Kepa del Hoyo Galdakaoko presoa Badajozko kartzelan hil zen atzo, ustez bihotzekoak jota, etxetik 700 kilometrotara zegoela.

20 urte zeramatzan kartzelan galdakaoztarrak, senide eta lagunengandik urrun beti. Kartzelak berak egunerokoan eragiten duen sufrimenduari, ehundaka kilometrotako urrunketak suposatzen duen eskubide urraketa gehitu behar diogu. Horrez gain, 2002an espetxeko funtzionario batek erasotu zuela salatu zuen Del Hoyok berak.

Saminezko une hauetan Sare Herritarraren izenean gure elkartasun, babes eta maitasun guztia bidali nahi diegu senitarteko eta lagunei.

Bestetik, besarkada estu-estu bat bidali nahi genioke bere seme Peruri ere. Motxiladun umea izan da Peru bere bizitza guztian zehar, urrun zegoen aita ikusi ahal izateko milaka eta milaka kilometro egitera beharturik, kartzelaz kartzela bidaia luzeak eginez, beti 700 kilometro baino gehiagora zegoen aitarekin tarte batez egon ahal izateko. Une honetan bereziki, bere egoera berean dauden haur eta gazte guztiak oroitu nahi ditugu, aita edo amaren alboan hezteko eskubidea urraturik duten motxiladun haur horiek guztiak.

Aldi berean, gogoan ditugu larriki gaixorik egonda kartzelan jarraitzen duten presoak. Medikuntzako profesional askok baieztatu duten moduan, kartzelak kalte nabarmena eragiten du presoaren osasun egoeran. Larriki gaixorik dauden presoek etxean egon behar dute, euren gaixotasuna ahalik eta modu egokienean tratatu ahal izateko.

Beste behin ere, azpimarratu nahi dugu ezinbestekoa dela mendekuzko kartzela politika honekin behingoz amaitzea. Presoaren ingurukoek zuzenean pairatzen duten eskubide urraketa larria da urrunketa, izugarrizko sufrimendua eragiten duena. Aita, anaia edo laguna espetxean hil dela jakitean, kotxea hartu eta 700 km egin behar izatea da urrunketa.

Benetako Bake eta Konponbidea lortu nahi badugu salbuespenezko politika eta Giza Eskubideen urraketa horiekin guztiekin amaitu beharra dago. Eta horretarako, Sarek beste behin ere dei egiten dio gizarte zibilari; bakea, elkarbizitza eta konponbidea egingarri izan dadin, euskal presoen eskubideen alde lanean jarrai dezan.

Euskal presoen eskubideen alde eta Konponbidearen norabidean urratsak emateko asmoz baraualdia egiten ari dira lau gazte Hiriburun (Lapurdi).

Baraualdiko hamahirugarren eguna da gaur eta eragile, elkarte eta norbanakoekin euskal presoen egoerari buruz hitz egiteko baliatu dituzte gazteek egun hauek.

Harreman erronda horren baitan, Sareko ordezkaritza pasa den astelehenean izan zen bertan, Bagoazeko lagunekin batera baraualdia 24 orduz konpartitu eta babesa adierazteko asmoz.

Larunbat honetan emango diote amaiera bi asteko ekimen honi, gazteen prentsaurreko masibo batekin.

Hemen irakur dezakezue gaur Berriak baraualdia egiten ari den Unai Arkauzi egin dion elkarrizketa.

Gosari-analisia egin dugu gaur prentsarekin azken albisteetaz, Konponbideaz eta Sarek datozen hilabeteetan egingo dituen ekimenetaz hitz egiteko. Hona hemen laburpen esandakoaren laburpena:

Duela urte t´erdi, horrelako gosari batean, aurtengo urtearekiko genituen itxaropenak helarazi nahi izan genizkizuen, 2017. urtea konponbidearen bidean aurrera pausoak emango ziren urtea izango zela. Pixkanaka, motel baina pixkanaka, gure itxaropenak egi bihurtzen ari dira.

Zergatik uste degun hau?

• Aurreko Apirilaren 8an, ETA berek bigarren erabaki garrantzitsuen hartu zuen, armagabetzea. Egun arma gabeko antolakunde bat da.
• Azken hilabeteotan, beraien agenda ez zeuden gai batzuekiko garapen positibo bat ikusten ari gara talde politiko eta sindikal batzuen aldetik:
  • Urrunketaren amaiera
  • Larriki preso gaixoen askatzea
  • Eszepziozko legediaren berrikuspen kritiko bat
• PSE eta Unidos Podemos alderdiek konponbidearen aldeko jarrera erakutsi dute
• Horrela, aurreko asteazkenean, Eusko legebiltzarrak, Sara Majarenasen askatasuna eskatu zuen, PPren kontrako bozkekin bakarrik.
• Atzo, talde politiko guztiek, alderdi bera izan ezik, larriki preso gaixoen askatasunaren alde azaldu ziran.

Sare Herritarretik, erabaki hau begi onez hartzen dugu, batzordean, SARE eta Etxeraten konparezentzien ondotik datozen erabakiak, larriki preso gaixo hauek artatzen dituen medikuen kolektiboa ahaztu gabe. Eskertu nahi dugu, bere garaian Eusko Legebiltzarrari egindako eskaera kontutan hartu delako, gainera duela gutxi Nafar paramentuan eskaera berdina sartu dugu.

Hau da ibili behar dugun bidea, pertsona guztien eskubideen defentsan eman beharreko pausuak, baita preso daudenenak ere, ETAren jarduera indarrean egongo balitz jardutea amaitu da. Hauek dira garai berriak, hizkera eta emaitza berrien garaia.

Baina pausuak ematen jarraitu behar dugu, bide beretik, beharrezkoa da gehiengo politiko berriak, Autonomi erkidegoan zein Nafarroan daudenak, Espainiar parlamentura zabaltzea. Horregatik deialdi bikoitza egiten dugu, euskal instituzioei, iniziatiba har dezaten presoen eskubideen defentsan, eta espainiar parlamentuari, beraien legea errespetatzeko eskatzeari.

Era berean, presoen kolektiboa ematen ari den eztabaidari errespetu osoa izateko eskatzen dugu, inungo kanpo injerentziarik gabe eman dezaten. Gai hau hartuz, honi buruz zabaldutako mezu batzuei buruzko argipen batzuk eman nahi ditugu:

• Euskal presoek ez dute urrunketa beraiek nahi dutelako pairatzen. Gradu garapenak, tratamendu taldeak proposatzen ditu eta onartu “juez de vigilancia penitenciaria” delakoak. Beraz, erabaki tekniko-politiko-juridiko bat izaten jarraitzen du. Ez da zilegi, espainiar presoen %1,5 soilik baldin badago lehen graduan, euskal presoen kasuan %95,5 a izatea.
• Kartzelako onurak ere ez daude presoen esku. Tratamendu juntaren esku baizik.
• 70 urtetik gorako presoak ere ez dira beraiek kartzelan jarraitzearen erantzule, naiz eta gehiengoek euren zigorraren 3/4ak beteak izan.
• Urrunketa presoen borandate ezarengatik indarrean dagoela esatea, egiari muzin egitea da. Urrunketa politika, zeinak kartzela lege arrunta urratzen duen, erabaki politiko izan zen, beraz erabaki politiko bat izan behar da honi amaiera emateko.
• Inork ez diezaiela presoei legea aplikatzeko beste kondiziorik eskatu. Eskubideak hori bait dira, eskubideak, ez daude inungo baldintza zein txantaiei lotuta.

Estatua irabazle eta galtzaileen eszenatokian mantentzen da, zeinak konfrontaziorako dinamika batean murgiltzen da eta euskal gizarteak hainbeste nahi duen elkarbizitza batetik oso urruti dagoen.
Hortik, espainiar estatuak arazoa ez duela armarik gabeko antolakunde batekin, baizik eta euskal gizartearekin duela esaten dugu, konponbidearen alde egiten duen euskal gizarte batekin. Gizarte hau, konponbidean protagonista izango den gizarte hau.

“0 Km” kanpainarekin, elkarbizitzan oinarria duen agertki batera aurrera egin nahi dugu. Horregatik, eta datorren urtarrileko manifestaziorarte, gure indarrak giza eskubideen defentsan jarri nahi ditugu, herriz herri, auzoz auzo, lantoki edo ikastoletan….

Euskal herrian nahi ditugu, eta orain nahi ditugu. Larriki preso gaixoak bizirik eta etxean nahi ditugulako. Eszepziozko legediaren baitan jarritako zigorrak berrikusi behar direlako, eta lege arruntaren arabera aplikatu behar direlako, inungo erabaki impartzialik gabe, gizatasunez, eta legalki.

Ez dugu presoen umeen egoeraz ahaztu nahi, ez eta pairatzen duten eskubide urraketaz. Lanketa ezberdin batzuk ere garatuko ditugu, “umeen nazioarteko egunean”,azaroaren 20aren bueltan inflexio puntu batekin.

Horrela, Foro Sozialarekin elkarlanean jarraituko dugu, eta talde politiko, zein eragile ezberdinekin elkarrizketak jarraituko ditugu, euskal gizartea eta euskal instituzioak elkarrekin abiatu daitezen.

Jurista munduko kolektiboekin ere lanean jarraituko dugu, presoen eta heuren senideen eskubide urraketekin zer ikusia duen guztiarekin.

Hauek dira, SAREk datozen hilabeteotan emango diauen lanketetako batzuk, lan asko, baina 2018an urtarrileko manifestazioarekin aurrera egingo duena. Berriro ere, euskal gizartearen aniztasunaren eta arduraren eredu bat izango delarik.