SAREk abiatu duen dinamika honi beste bagoi bat gehitzera goaz… kulturgintzaren bagoia.

Herri desberdinek egin duten bezela, eta apirilaren 3an mendizaleek egin zuten bezela, kulturgintzako pertsonak, gure bagoia martxan jartzera goaz.

Horretarako, Udaberrian emango diogu hasiera gure bagoiari, Apirilaren 16ean Donostian burutuko dugun ekimenean, ondoren billabonan…. horrela eskualde desberdinetatik pasako gera, eta udazkenean berriro ere denak Donostian elkartuko gera. Kultura guretzako euskal gizartearen espresio zabalena da, eta horregatik preso eta iheslarien eskubideak errespetatuak izan daitezen gure aktibazioa beharrezkoa dela uste degu, eta horregatik jarri gera martxan eta gure bagoia osatzera goaz.

HARTU TRENA!

> Hurrengo geltokia, Donostia

Sare herritarrak oso positiboki baloratzen du apirilaren 3an burutu zen Mendira! Ekimena.

Goizeko 09:30etan, Euskal Herriko lau tontor ezberdinen magalean (Gorbeia, Txindoki, Beriain eta Anboto) ehundaka herritar batu ziren euskal presoei, iheslariei eta deportatuei dagozkien giza eskubideak aldarrikatzeko.

Egindako zenbaketaren arabera, guztira 1000 lagun inguru bildu ginen mendietan, eta 09:30etan asanblada informatiboa egin ostean, 09:45tan igoerei ekin genion. Behin goian, irekurketa bat elkarbanatu eta argazkiak atera genituen.

Mendizaleen bagoia ere martxan dagoela ikusi ahal izan genuen atzo, “Hartu trena!” dinamikaren baitan euskal presoen, iheslarien eta deportatuen eskubideen alde norbanako ezberdinak aktibatuz.

Bestalde, atzoko eguna posible egiteko bolondres gisa aritu ziren 50 pertsonei eskerrak eman nahi dizkiegu, baita aste luzez lanetan egon diren mendizale guztiei.

Guztion artean, eremuz eremu, trenak forma hartzen jarraitzen du, bagoiak gehituz eta gero eta norbanako gehiago eta anitzagoak igoz trenera. Hau guztia, egunez egun irudikatzen jarraituko dugun arren, maiatzaren 14an eta 15ean herri guztietan burutuko dugun inflexio – puntuan are argiago irudikatuko dugu.

Maiatzaren 14an eta 15ean “Hartu trena!” dinamikaren baitan kokatzen dugun inflexio puntua burutuko dugu herri guztietan.

2011ko urritik, ETAK bere jarduera armatua bertan behera utzi zuenetik, lau urte baino gehiago igaro dira. Urte horietan, espetxe legedi baten objektu direlarik, euskal presoen, iheslarien eta deportatuen eskubideak urratuak izaten ari dira.

Orduan, zaila izango litzateke imaginatzea hainbeste hilabeteren ostean egoerak berdin jarraituko zuenik; are gehiago, txarrera egin du egoerak. Modu honetan, elkarbizitza lortzeko bidea gero eta zailagoa bilakatu nahi izan dute.

Hau esanda, asko izan dira konponbidearen, giza eskubideen eta bakearen alde egindako mobilizazioak. Orain, “Hartu trena” dinamikaren baitan, SARE herritarak inflexio puntu bat antolatu du maiatzaren 14 eta 15erako.

Herri bakoitzak, auzo bakoitzak, gaur egun euskal preso zein euren senideei urratzen zaizkien giza eskubideen defentsan ekimen ezbedinak antolatuko ditu. Gaur egungo espetxe politikaren bitartez, ehundaka senidek milaka kilometro egiten dituzte astebururo, larriki gaixo dauden presoek espetxean jarraitzen dute, eta salbuespenezko legeak mantentzen direla argi eta garbi ikus daiteke, besteak beste, euskal presoak isolatuz.

Herri bakoitzak bere dinamikak aurrerago iragarriko ditu, baina aurreratu dezakegu ideologia anitzetako pertsonak bilduko diren ekimenak egongo direla, plazak edo tren getokiak bezalako marko lokaletan bat eginez. Pertsona hauek, giza eskubideen defentsan batuko dira; beste behin ere, bakearen eta konponbidearen alde, herritarrak kalera aterako dira.

Bestalde, mila preso eta iheslari ohi inguruk apirilaren 17an Bilbon burutuko den manifetazioari begira gure iritzia azaleratu nahiko genuke.

Urruti kokatzen den 2011ko data horretatik, euskal presoen kolektiboak pausoak eman ditu, salbuespenezko egoera baten amaiera bilatu nahi duten pausoak. Gure herrian hainbeste sufrimendu eragin duen gatazka bati amaiera eman nahi dio kolektibo honek bere pausoekin.

2013ko abenduan, kolektibo honek dokumentu bat argitara eman zuen Durangon. Foro Sozialaren gomendioekin bat eginez, egindako mina aitortu eta espetxe legedia aplikatzeko prest zeuden hauek.

Espainiako Gobernuak mutu egoteaz gain, gorra dirau. Bere politika salbuespenezko legedi bat martxan jartzean zentratu da, eskubideak urratzen dituena, Espainiako legediaren oinarriekin talka egiten duena. Gainera, nazioarteko legediekin talka egiten du, nahiz eta hauek betetzera derrigortuta egon.

Orain dela egun batzuk, martxoaren 13an, Gipuzkoan kokatuta dagoen Usurbil herria ehundaka preso ohiek emandako pauso berri baten lekukoa izan zen. Aurrera egiten jarraitzeko beharra azpimarratu zuten, beste behin ere.

Eta ez zuten legeak barnebiltzen ez duen zerbait eskatu. Espainiako Gobernuari eskatzen zaiona, salbuespenezkoa legedia bertan behera uztea da, gure herrian existitzen den minari min gehiago gehitzea helburu duena.

Urrunketa eta dispertsio politika honekin bukatu beharra dago, senide zein lagunei eragiten diena zuzen zuzenean: senide eta lagunak ez dira inoiz kondenatuak izan. Gaixo dauden presoen askatasuna ere ezinbestekoa da, eta hala adierazi zuten orain dela aste batzuk Euskal Herriko zenbait alkate esangurtasuk. Salbuespenezko legediarekin lehenbailehen amaitu beharra dago, eta horretrako, edozein herritarren parte hartzea ezinbestekoa izango da. Egoera honekin bukatzeko unea da eta elkarbizitza nagusi izango den herri batera pausoak ematen jarraitu behar dugu; herri honek merezi du eta.

Ezin diogu prozesu honi amaiera eman; ez, honen ondorioak mantentzen badira gutxienez. Eta gure herriko gatazkaren ondorioak dira, besteak beste, bortizkeriaren biktima ezberdinak, errespetua eta babesa zor zaizkienak; baina ezin ahaztu Espainiako eta Frantziako 74 espetxe ezberdinetan 400 bat euskal preso daudela gaur egun. Egoera hau mantentzen den heinean, zoritxarrez, gatazkak bizirik iraungo du, eta gure seme – alabei etorkizun hobea uzteko aukera galtzeko arriskua izango dugu.

Horregatik, SAREtik, eta Euskal Presoen Kolektiboak har ditzakeen erabakiak errespetatuz, pasadan martxoaren 13an Usurbilen iragarri zuten apirilaren 17ko Bilboko manifestaziora atxikitzen gara. Gure izenean, giza eskubideak, euskal presoenak barne, urratuak izan ez daitezela argi eta garbi esan ahal izateko.

SAREk ez du uste modu positiboan emandako pausoak gaur egun bezala jarraitzea denik. SAREk, etorkizun hobe eta justuago baten alde lan egiten jarraituko du.

Giza eskubideen trena Durangora iritsi da Gorka Fraile, larriki gaixorik dagoen presoaren askatasuna eskatzeko.

Eskubide urraketa larri hau salatzeko helburuarekin ekimen ugari antolatu dituzte datozen egunetarako:

> Apirilak 6, 19:00 Plateruenean
BIDEO PROIEKZIOA

Lekukoaren aurkezpena.
“Dispertsioaren hegiak / Los vértices de la dispersión” dokumentalaren proiekzioa.

> Apirilak 12, 19:00 Pinondo Etxean
MAHAI INGURUA

–  Gotzone López de Luzuriaga
–  Inma Berriozabal
–  Oihana Barrios (psikologa)
–  Mikel Urra (medikua)

> Apirilak 23
TREN IBILTARIA

Martxoaren 27ko igandean, “Noticias de Navarra” egunkariak dispertsio politikaren ondorioak barnebildu zituen erreportaje batean, zehazki, txikiengan dispertsioak dituen eraginak barnebildu zituen.

Erreportaje honetan, datu ezberdinak argitaratzen dira. Besteak beste, guztira 91 dira dispertsio politika pairatzen duten haur nafarrak; hauetako 22 senide zuzenak dira (aita edo amaren bat espetxean dute) eta beste 69ek senideren bat dute espetxean, nahiz eta euren gurasoak ez izan hauek.

Jakitera eman dituzten zifrak hurrengoak dira:

1.400 kilometro

Batez beste haurrek bisita bat egin ahal izateko bidaiatu behar dituzten kilometroak dira.

58 pertsona daude preso.

Euskal Herriko 392 pertsona preso dauden arren, 58 nafarroakoak dira.

16 pertsonek

bizitza galdu duten errepidean, bisita bat egitera zihoazela edo honetan bueltan zeudela.

Presoen %42 a

euren jaioterritik 800 kilometro baino urrunago daude. Beraz, bisita bat egiteko, 1600 kilometro baino gehiago egin behar dira: 800 joateko eta beste 800 bueltatzeko.

Guztira, 900 bat pertsona

ateratzen direla errrepideetara bisita bat egin ahal izateko kalkulatzen da.

Erreportajearekin amaitzeko, hezkuntza, osasun eta erlazio eskubideak urratuak direla argi eta garbi irakurri daiteke. Besteak beste, adingabeek, eskola egunak galtzen dituzte, klasekideekin harremanak galtzen dituzte edota estresa eta nekea pairatu behar dute, bidaien ondorioz.

Honen inguruan sentsibilizatzeko, apirila amaieran, Etxeratek, psikologoekin, hezitzaileekin eta politika hau pairatzen dutenekin hitzaldi ezberdinak egingo ditu; bertan, txikiengan dispertsioak zer nolako eraginak dituen azalduko dituzte.

Nola eragin die dispertsioak euskal presoen seme-alabei?

Olatz Iglesias, Ekai Prieto eta Peru del Hoyo gazteen lekukotza izan dugu Faktorian. Euskal presoen sakabanatze politikaren errealitatea ezagutarazteko asmoz, Etxerat elkarteak antolatutako “Haurrak eta Dispersioa” hitzaldi sortan hartuko dute parte.

“Gure konpromezua serio eta irmo harturik, mendiko kirolariok bat egiten dugu Sarek abian jarritako  giza eskubideen aldeko trenarekin; hori dela eta gure bagoia betetzera goaz!”

Giza eskubideen aldeko trena tontorreraino eramateko, herritarron inplikazioa ezinbestekoa da. Horretarako mendiko botak eta motxila prestatzen hasi eta gurekin batera, Apirilaren 3an egingo dugun Lau Tontorretara ekimenean parte hartzeko gonbitea luzatzen dizuegu.

Ekimen honen oinarria, Hego Euskal Herriko 4 tontor kuttunen aldibereko igoeran datza. Honako mendi hauek izango dira gure aldarrikapenen topaleku, goizeko 9:30 izanik hitzordua:

– Araba aldetik: Gorbeia, Murua herritik abiatuz
– Bizkaia aldetik: Anboto, Urkiolatik abiatuz
– Gipuzkoa adetik: Txindoki, Larraitzetik abiatuz
– Nafarroa aldetik: Beriain, Arbizu herritik abiatuz

Mendira bidean elkar topatuko dugulakoan, animatu eta  mezua zabaldu!

#HartuTrena

> Atxikimenduak

40 lagun inguru bildu ziren atzo Iruñeako Condestable jauregian pertsona askorentzako tabua den gaia lantzeko: emakumea eta kartzela. Giro hurbil eta atseginean lehenengo eskuko iritzi eta bizipenak entzun ahal ziren jauregian.

Oihana Etxebarrietak, Euskal Herriko Bilgune Feministako kideak, Urtza Alkorta sarekideak eta preso ohia eta senide den Mila Jimenezek hainbat gai mahaigaineratu zituzten: nola eragiten dion dispertsioak emakumeari, nolako harremanak dituen emakumeak espetxean, nola bizitzen duen amatasuna…

Hitzaldi honen harira, SARE herritarrak Bilgune Feministarekin batera, emakume euskaldun presoak pairatzen duten egoeraren inguruko dosierra prestatu du: